AddThis Social Bookmark Button

ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Όταν οι γονείς ψεύδονται στα παιδιά…

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να μην λένε ψέματα, τους διδάσκουμε και ηθικολογούμε πως είναι λάθος και πως δεν πρέπει να το κάνουν. Παρόλα αυτά πρώτοι εμείς καθημερινά λέμε ψέματα, μικρά ή μεγάλα, τις περισσότερες φορές τα γνωστά λευκά ψέματα. Τα περισσότερα όμως ψέματα που λέμε έχει φανεί από μελέτες πως τα λέμε στα ίδια μας τα παιδιά.

Σε μια νέα έρευνα που έγινε στο εξωτερικό φάνηκε πως η πλειοψηφία των γονέων λένε ψέματα στα παιδιά τους κυρίως για να ελέγξουν την συμπεριφορά τους. Στην συγκεκριμένη έρευνα πήραν μέρος 114 γονείς από την Αμερική και 85 από την Κίνα, στους οποίους δόθηκε μια λίστα με 16 κοινά ψέματα σε 4 κατηγορίες. Οι κατηγορίες αυτές εμπεριείχαν ψέματα τα οποία λέμε συνήθως για να επηρεάσουμε τις διατροφικές συνήθειες και συμπεριφορές του παιδιού, π.χ.  πρέπει να φας όλο το φαγητό σου για να μην σε κυνηγάν τα σκυλιά, ψέματα που στόχο έχουν να κάνουν το παιδί να κάτσει ήσυχό ή να ακολουθήσει τον γονέα π.χ. αν δεν έρθεις τώρα μαζί μου θα σε αφήσω εδώ, ψέματα που στόχο έχουν να ελέγξουν την προβληματική συμπεριφορά του παιδιού, π.χ. αν δεν συμμορφωθείς θα καλέσω την αστυνομία και τέλος ψέματα που σχετίζονται με τα χρήματα και τις αγορές π.χ. η μαμά δεν πήρε μαζί της χρήματα, θα στο πάρω μια άλλη φορά.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το 84% των Αμερικάνων και το 98% των Κινέζων γονέων παραδέχτηκαν πως έχουν χρησιμοποιήσει τουλάχιστον ένα από τα 16 ψέματα ώστε να ελέγξουν την συμπεριφορά των παιδιών τους. Η πλειοψηφία δε δήλωσε πως έχει πει ψέματα που αφορούν 3 από τις 4 κατηγορίες με σκοπό να κάνουν το παιδί τους να συμπεριφερθεί πιο όμορφα και σωστά. Το μεγαλύτερο σε συχνότητα ψέμα που λένε οι γονείς φάνηκε να είναι η απειλή « θα σε αφήσω μονό/η και θα φύγω/ δεν θα σε πάρω μαζί μου» -το οποίο συγκαταλέγεται στην ψυχολογική βία και συναισθηματικής μορφής κακοποίηση, καθώς αφορά το κομμάτι της εγκατάλειψης και καλλιεργεί στο παιδί αυτόν τον φόβο. Οι περισσότεροι γονείς δήλωσαν πως προκαλώντας αυτό το άγχος στο παιδί το κάνουν να συμπεριφέρεται όπως πρέπει και να μην είναι ατίθασο.

Άλλα ψέματα τα οποία είναι πολύ κοινά είναι αυτά που σχετίζονται με φανταστικούς χαρακτήρες π.χ. νεράιδες των δοντιών, νεράιδες της νύχτας κτλ, με σκοπό να κάνουν το παιδί να αισθανθεί καλύτερα και να εμπλακεί ευχάριστα σε κάποιες δραστηριότητες. Πόσο λειτουργικό είναι λοιπόν το να λέμε ψέματα στα παιδιά μας και πόσο κακό μπορεί να προκαλέσει το κάθε ψέμα μας στο παιδί και στην σχέση μας μαζί του; Αυτοί είναι κάποιοι παράγοντες τους οποίους θα πρέπει να αναλογιστούμε καλά προτού επιλέξουμε να του πούμε κάποιο ψέμα.

Κατσαούνη Μαρία- Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com
 

Η σημαντικότητα του παιδικού πάρτι στην ψυχολογία των παιδιών.

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Όλοι θυμόμαστε τα παιδικά πάρτι κυρίως αυτά των δικών μας γενεθλίων. Είναι μια ευχάριστη ανάμνηση που όλοι αναπολούν θετικά. Γιατί όμως;; Είναι η τούρτα; Τα δώρα; Τι είναι αυτό που κάνει τα γενέθλια πάρτι τόσο σημαντικά για τα παιδιά;
Τα παιδιά περιμένουν πως κα πως να έρθουν τα γενέθλια τους. Περιμένουν ανυπόμονα και τα υποδέχονται με μεγάλο ενθουσιασμό. Το πάρτι είναι σημαντικό γεγονός και γι’ αυτό η οργάνωση του γίνεται μέρες νωρίτερα. Το παιδί επιλέγει ποιους φίλους θα καλέσει, τι θέμα θα έχει η τούρτα του, πως θα στολίσει τον χώρο κτλ. Ιδιαίτερη προσμονή και ενθουσιασμό έχει και για τα δώρα που θα λάβει!
Το πάρτι δεν είναι απλά ένα γεγονός με χρώματα, κορδέλες, καπελάκια και κεράκια. Είναι κάτι πολύ περισσότερο για το παιδί. Ο εορτασμός των γενεθλίων του υποδηλώνει την σημαντικότητα του παιδιού στην οικογένεια και στο φιλικό περιβάλλον. Γιορτάζουμε τον ερχομό του παιδιού στον κόσμο κάτι που κάνει τα παιδιά ιδιαίτερα ευτυχισμένα καθώς το γεγονός αυτό συμβάλει στην θετική αυτοεικόνα του παιδιού, το χτίσιμο της αυτοεκτίμησης του, το οποίο στην παιδική ηλικία καθορίζεται κυρίως από την αποδοχή, την αγάπη και την εκτίμηση που λαμβάνει από τους γύρω. Ο εορτασμός των γενεθλίων έρχεται να εμπλουτίσει την ζωή του παιδιού με θετικές αναμνήσεις και εικόνες, θετικά στοιχεία για τον εαυτό του και γι’ αυτό δεν θα πρέπει να τα παραμελούμε ή να αγνοούμε αυτό το σημαντικό γεγονός.... 

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Read more...

 

Το πεισματάρικο παιδί

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Ακούμε πολλές φορές γονείς να λένε ότι έχουν πεισματάρικο παιδί…απαιτητικό...δύσκολο παιδί…¨ ήταν έτσι από τότε που γεννήθηκε¨ ή ¨είναι στον χαρακτήρα του...¨ Είναι όμως έτσι; Τι πραγματικά συμβαίνει με το πείσμα των παιδιών, τι κρύβεται από πίσω και πως μπορούμε να χειριστούμε ένα πεισματάρικο παιδί;
Τα παιδιά είναι ο καθρέπτης των γονέων έλεγαν παλαιότερα. Η συμπεριφορά του παιδιού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συμπεριφορά του γονέα και τις αντιδράσεις του. Στην κάθε αρνητική συμπεριφορά του παιδιού θα πρέπει ο γονέας να αναζητήσει το δικό του μερίδιο ευθύνης, το δικό του σφάλμα, τις δικές του αδυναμίες. Η συμπεριφορά του παιδιού είναι απόρροια της ανατροφής του, της ανατροφής που έχει λάβει από τους γονείς του, και η ανατροφή δεν είναι μονόπλευρη διαδικασία ούτε είναι εύκολη. Μέσα από τις δυσκολίες και της διάδραση της σχέσης παιδιού γονέα, έρχεται η εξέλιξη, η ανάπτυξη και η βελτίωση. Δεν μαθαίνει μόνο το παιδί αλλά και ο γονέας. Επιπλέον, του δίνεται η ευκαιρία να αναγνωρίσει και να υπερνικήσει τις αδυναμίες και τις ελλείψεις του.
Σύμφωνα με τους αναπτυξιολόγους, το παιδικό πείσμα είναι μέρος της ανάπτυξης του παιδιού και συναντάται κυρίως κατά το τρίτο με τέταρτο έτος της ηλικίας του. Σε αυτή την φάση το παιδί δοκιμάζει τα όρια του, τα όρια του γονέα, την αυτονομία του, διερευνά το ‘εγώ’ του. Τι γίνεται όμως όταν το πείσμα παραμένει και εντείνεται; Πότε γίνεται ελαττωματική αυτή η συμπεριφορά; Πίσω από το πείσμα του παιδιού κρύβεται μια προβληματική και δυσλειτουργική κατάσταση. Το πείσμα κρύβει αβεβαιότητα, αδυναμία και πολλές φορές φόβο. Αυταρχικοί και απαιτητικοί γονείς οι οποίοι προσπαθούν να επιβληθούν στο παιδί τους με φωνές και θυμό έρχονται πιο συχνά αντιμέτωποι με τέτοιες συμπεριφορές καθώς ξεσπά ένας αγώνας ανάμεσα στο παιδί και στον γονέα. Το πείσμα του παιδιού είναι η άμυνα του, είναι το ¨όπλο¨ του όταν αισθάνεται ότι απειλείται. Πολλές φορές παίρνει και μορφή εκδίκησης. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα γίνεται αγώνας, το ντύσιμο, το διάβασμα ή το μάζεμα των παιχνιδιών καταλήγει σε φασαριά. Φασαρία σε καθημερινή βάση με αποτέλεσμα ο γονέας να μην έχει άλλες αντοχές και το παιδί να μην θέλει να συνεργαστεί.
Αυτό που πρέπει να κάνει ο κάθε γονέας είναι να δει με ψυχραιμία το δικό του σφάλμα. Μήπως έχει πληγώσει τον αυτοσεβασμό και την αυτοεκτίμηση του παιδιού του; Μήπως το παιδί αισθάνεται παραμελημένο; Μήπως αισθάνεται ότι δεν ακούγεται; Μήπως έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στους γονείς; Πολλές φορές οι γονείς πέφτουν σε τέτοια σφάλματα εν αγνοία τους, όχι ηθελημένα. Η κατανόηση και η καλή επικοινωνία με το παιδί αφοπλίζει τέτοιες πεισματικές συμπεριφορές. Είναι σημαντικό ο γονέας να συζητάει με το παιδί. Να κατεβαίνει στο ύψος του, να του δείχνει κατανόηση λέγοντας π.χ. «καταλαβαίνω ότι αισθάνεσαι θυμωμένος...». Είναι προτιμότερο να πούμε «Έλα να κάνουμε το τάδε..» παρά να δώσουμε εντολή «κάνε αυτό!». Με παρότρυνση και προτροπή θα δούμε ότι και το παιδί θα είναι πιο συνεργάσιμο. Βασικό κομμάτι είναι να διδάξουμε στο παιδί πως οι συμπεριφορές του έχουν συνέπειες και αντίκτυπο, όπως όλων μας. Έτσι θα αυξηθεί και η υπευθυνότητα του. Αντί να φωνάζουμε, εκφράζουμε με ηρεμία το συναίσθημα μας και δείχνουμε την απογοήτευση μας όταν η συμπεριφορά του π.χ. ¨αυτό που έκανες δεν μου άρεσε, δεν ήταν ωραία συμπεριφορά, είμαι απογοητευμένη κτλ¨. Επίσης, δεν χαρακτηρίζουμε το παιδί αλλά πάντα την πράξη και την συμπεριφορά του. Του δίνουμε εναλλακτική και του εξηγούμε ήρεμα για ποιο λόγο ή συμπεριφορά του δεν είναι αποδεκτή. Το «θα κάνεις έτσι επειδή το λέω εγώ» ή « διότι έτσι πρέπει να γίνει!» δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τέλος δώστε του την ευκαιρία να σας μιλήσει, να σας εξηγήσει γιατί φέρεται έτσι. Με αυτό τον τρόπο το παιδί αισθάνεται ότι μπορεί να εισακουστεί και ότι ο γονέας λαμβάνει την γνώμη του παιδιού υπόψην.

Μαρία Κατσαούνη- Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com
 

Να βοηθήσουμε τα παιδιά να απορρίψουν την βία

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Τελευταιά όλο και συχνότερα ακούμε στις ειδήσεις για έντονες πράξεις εκδήλωσης βίας απο παιδιά , συχνά προς άλλα παιδιά ή και μαζεμένο πλήθος ενηλίκων, και μάλιστα σε ακραίο βαθμό που φτάνει τον μαζικό πυροβολισμό.Τί είναι ουσιαστικά η εκδήλωση μιας βίαιης συμπεριφοράς απο έναν ανήλικο; και γιατί το φαινόμενο συνεχώς αυξάνεται;
Η εκδήλωση βίας είναι ουσιαστικά η εκδήλωση έντονου συναισθήματος με λάθος τρόπο.Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η επιθετική συμπεριφορά "μαθαίνεται" απο πολύ νωρίς στο παιδί συχνά μέσα απο πολλές διόδους με κυρίαρχη την οικογενειακή συμπεριφορά, είτε με άμεση βία προς το παιδί είτε με έμμεση μέσω σκηνών βίας στα οποία είναι παρών (πχ κακοποίηση μητέρας απο τον πατέρα), αλλά και με εξωτερικά ερεθίσματα όπως τα computer games και η τηλεόραση.
Για αυτό και οι γονείς παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην μείωση της βίας στο παιδί και είναι αυτοί που πρωταρχικά μπορούν και πρέπει να του δείξουν ότι μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του χωρίς χρήση επιθετικής συμπεριφοράς.Για να το κάνουν αυτό θα πρέπει να κατανοήσουν αρχικά οτι κάθε παιδί έχει μέγιστη ανάγκη : ασφαλούς περιβάλλοντος σπιτιού και ισχυρού δεσμού αγάπης με τους γονείς , ώστε να αναπτύξουν καταρχήν ένα αίσθημα εμπιστοσύνης δυνατό. Αυτό που θα σηματοδοτήσει αυτό το αίσθημα αγάπης κι εμπιστοσύνης είναι η συνεπής προσοχή και φροντίδα για το παιδί.Κι όταν λέμε συνεπής δεν εννοούμε την ενασχόληση όλη την ώρα αλλά την αποκλειστική ενασχόληση όταν αυτό γίνεται.Στις εκτός σπιτιού δραστηριότητες επιβάλλεται η εποπτεία αλλά όχι η "κρυφή παρακολούθηση". Αν αναπτυχθεί η εμπιστοσύνη η ανάγκη της εποπτείας συνεχώς θα μειώνεται.
Τα παιδιά μαθαίνουν απο το παράδειγμα...

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Read more...

 

Παιδιά Αυτόχειρες

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Το ιδιαίτερα ανησυχητικό αυτό φαινόμενο φαίνεται να έχει αυξανόμενους ρυθμούς ανά την Ευρώπη. Παιδιά κυρίως στην εφηβεία βάζουν τέλος στην ζωή τους όλο και πιο συχνά χωρίς δυστυχώς οι γονείς τους να έχουν την παραμικρή ιδέα πως κάτι τρέχει με το παιδί τους. Ένα ψυχικά υγιές παιδί δεν αποφασίζει ξαφνικά να βάλει τέλος στην ζωή του χωρίς λόγο.
Πολλά είναι τα περιστατικά εκείνα όπου το παιδί ή ο έφηβος έπασχε από κατάθλιψη όταν αποφάσισε να προβεί σε αυτή την πράξη. Αυτό όμως δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Πολλά από τα παιδιά που τερμάτισαν την ζωή τους ήταν παιδιά δίχως ιστορικό καταθλιπτικής διαταραχής ή επεισοδίου, παιδιά τα οποία ήταν σε καλό λειτουργικό επίπεδο, φίλους κτλ. Τι μπορεί λοιπόν να οδήγησε τα παιδιά αυτά σε αυτή την πράξη;

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Read more...

 

More Articles...

Page 5 of 14

Μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα θα ήθελα σίγουρα να αποκτήσω







eggrafi_newsletter