Θα μπορούσε η τεχνητή νοημοσύνη στο μέλλον να αντικαταστήσει τον Ψυχολόγο και να αλλάξει την μορφή της Ψυχοθεραπείας όπως την ξέρουμε σήμερα;

Η ψυχοθεραπεία δεν θεραπεύει. Οδηγεί στην θεραπεία. Κι αυτό είναι το πρώτο και κυριότερο που πρέπει να μεταδώσουμε σε κάθε άνθρωπο που εισέρχεται στο γραφείο του Ψυχολόγου , με όποιο αίτημα κι αν έχει. Αυτό είναι που θα τον οδηγήσει στην ενεργητική εκείνη στάση , η οποία είναι απαραίτητη για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν μείνει με την πίστη ότι η ψυχοθεραπεία θεραπεύει , θα μείνει παθητικός, απαιτητικός και τελικά αναποτελεσματικός για τον ίδιο του τον εαυτό. Η ψυχοθεραπεία δημιουργεί στον ασθενή εκείνο το περιβάλλον σταθερότητας κι εναλλακτικής οπτικής, το οποίο θα ανοίξει την σκέψη της λειτουργικότητάς του για να οδηγηθεί ο ίδιος στην θεραπεία του εαυτού του.

Τι κοινά στοιχεία μπορεί να έχει το BDSM (Bondage, discipline, dominance,submission, sadism) ως μορφή επιλογής σεξουαλικής έκφρασης, και η πολυσυντροφικότητα ως στάση ζωής;

Αυτό που έχουν δείξει σχετικές έρευνες είναι ότι πολλές φορές άτομα που ανήκουν ιδεολογικά στην πολυσυντροφικότητα , έχουν πειραματιστεί σεξουαλικά στο BDSM, ασχέτως αν τελικά το υιοθέτησαν ως τρόπο έκφρασης ή όχι. Το σημαντικότερο όμως σε αυτές όλες τις έννοιες είναι η βαθιά άγνοια που υπάρχει στον γενικό πληθυσμό , ή ακόμα χειρότερα και η παρερμηνεία τους, που συμβαίνει κυρίως εξαιτίας των ταμπού περί οποιασδήποτε έννοιας που αγγίζει το σεξ.

Η πλειονότητα των ανθρώπων αναμένει από τους υπόλοιπους να είναι ειλικρινείς. Επίσης όμως, η πλειονότητα των ανθρώπων θα πει τουλάχιστον ένα ψέμα ημερησίως. Σοκαριστικό; Αληθινό

Από το αθώο ψέμα φυσικά, ως το ψέμα εξαπάτησης , η απόσταση είναι τεράστια. Και δεν λένε όλοι οι άνθρωποι ψέμα με σκοπό να εξαπατήσουν. Πολλές φορές και για να προστατέψουν. Το ψέμα όμως παραμένει ψέμα, κι ακόμα κι αν εξυπηρετεί έναν καλό συγκεκριμένο σκοπό, φθίνει την επικοινωνία.

Γιατί όμως το ψέμα βρίσκει τόσο εύκολα τον δρόμο του προς εμάς; Γιατί το πιστεύουμε εύκολα και επανειλημμένα;

Το πόσο ασφαλείς νιώθουμε στις σχέσεις μας , καθορίζει και την ανταπόκρισή μας σε αυτές και κατά συνέπεια την ποιότητα τους. Κι αυτό αφορά τόσο της ερωτικές όσο και τις φιλικές σχέσεις.

Στις ερωτικές όμως η ανασφάλεια και ο φόβος εγκατάλειψης, συχνά οδηγούν σε αντίθετα αποτελέσματα , καθώς το ίδιο το άτομο σαμποτάρει εξαιτίας της ανασφάλειας αυτής, την οποιαδήποτε δυναμική και προοπτική της σχέσης , και τελικά ζει αυτό που φοβόταν, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι ουσιαστικά το έχει προκαλέσει.

Το κοινό μοτίβο αυτών των ατόμων , το οποίο κι αποτελεί και παράδοξο, είναι ότι ενώ είναι απαισιόδοξα για την αγάπη, εντούτοις έχουν ιστορικό πολύ έντονων σχέσεων. Ενώ δηλώνουν σίγουρα ότι αποκλείεται να βρεθεί αυτός/η που θα τους αγαπήσει, εντούτοις ψάχνουν σχεδόν μανιωδώς σύντροφο.

Το αίσθημα εγκατάλειψης εκδηλώνεται συνήθως με συντριπτικό πόνο όταν τελειώνει μια σχέση, με αίσθημα απώλειας που ξεπερνά κατά πολύ αυτόν του χωρισμού κι αγγίζει περισσότερο αυτόν ενός πραγματικού πένθους. Κι αυτά τα συναισθήματα δεν είναι συναισθήματα που περιορίζονται στις ερωτικές σχέσεις. Ένα άτομο με φόβο εγκατάλειψης , έχει πιθανότατα βιώσει τραγική οποιαδήποτε απώλεια σε όλη την διάρκεια της ζωής του...

Άγχος βιώνουμε όλοι. Κι όπως λέμε οι Ψυχολόγοι , το άγχος δεν είναι πάντα κακό , αφού λειτουργεί κυρίως ως μηχανισμός άμυνας μας. Αυτό που καταστά «κακό» το άγχος είναι η δυσλειτουργικότητα που μας προκαλεί και φυσικά η ψυχολογική δυσφορία.

Πότε πραγματικά το άγχος μας είναι κακό και χρήζει αντιμετώπισης με κάποιον ειδικό, εξαρτάται από πολλούς εξατομικευμένους παράγοντες αναλόγως του τρόπου ζωής του καθενός. Γενικοί δείκτες όμως, μπορούν να δείξουν μια τάση σοβαρού άγχους για τον γενικό πληθυσμό, κι ανεξαρτήτως ατομικών παραγόντων. Αυτοί οι δείκτες είναι:

  • Ένα άγχος σταθερά έντονο σε όλη την διάρκεια της ημέρας, είναι ένα σοβαρό άγχος. Συνήθως και για τους περισσότερους ανθρώπους το άγχος ξεκινά με το ξεκίνημα των υποχρεώσεων της μέρας και σταδιακά ως το βράδυ μειώνεται. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, έχουμε ένα καμπανάκι ότι εδώ κάτι δεν πάει καλά. Η συχνότερη αιτία είναι η ανησυχία εκτός αντικειμενικού ερεθίσματος. Μια δεύτερη σημαντική αιτία είναι η ανασφάλεια/ φόβος του ατόμου έναντι οποιασδήποτε αλλαγής των συναισθημάτων του που του προκαλεί σταθερά έντονο άγχος....

Η κατάθλιψη επηρεάζει περισσότερους από 320 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο (World Health Organization 2017, 2020). Τα αντικαταθλιπτικά μπορούν να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την κατάθλιψη (Cipriani et al. 2018) αλλά η θεραπευτική τους αποτελεσματικότητα δεν παρουσιάζει απόκριση στον ίδιο βαθμό για όλα τα άτομα. Επιπλέον, οι υποτροπές της θεραπείας είναι συχνές και οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται πολλαπλές δοκιμές αντικαταθλιπτικών για να επιτύχουν την επαρκή ανταπόκριση (Rush et al. 2006). Έτσι, επιλογές συμπληρωματικών και ίσως πιο αποτελεσματικών θεραπειών για την κατάθλιψη απαιτούνται κι αναζητούνται σήμερα από τους επιστήμονες.

Η βιταμίνη D είναι γνωστή για το ρόλο της στην οστεοποίηση των οστών και σχηματίζεται στο δέρμα με ενδογενή σύνθεση από την ηλιακή ακτινοβολία UVB ή λαμβάνεται από διατροφικές πηγές. Οι πηγές βιταμίνης D στη διατροφή είναι τα λιπαρά ψάρια, τα αυγά, το κρέας, τα μανιτάρια και τα ενισχυμένα γαλακτοκομικά προϊόντα. Σε ορισμένες χώρες, η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D σε τακτική βάση με τη μορφή ιχθυελαίου ή συνθετικής βιταμίνης D συνιστάται για συγκεκριμένους πληθυσμούς που είναι ευάλωτοι στην ανεπάρκεια της, όπως τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι (Prentice 2008). Μετά την ανακάλυψη των υποδοχέων βιταμίνης D στον εγκέφαλο, έχει προταθεί ότι η βιταμίνη D θα μπορούσε να ρυθμίσει νευροφυσιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την κατάθλιψη ως νευροδραστικό στεροειδές (Eyles et al. 2005). Χαμηλή κυκλοφορία βιταμίνης D (υδροξυβιταμίνη D3) έχει συνδεθεί με την κατάθλιψη σε μελέτες διατομής (Anglin et al. 2013)....

Οι περισσότεροι άνθρωποι, θεωρούν το πρότυπο του ψυχικά υγιή ατόμου μια ανέφικτη τελειότητα. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Ένας μεγάλος αριθμός των ατόμων τα οποία αναζητούν την βοήθεια ψυχολόγου, δεν γνωρίζουν πως θέλουν να είναι στο αύριο, κι αυτό είναι κάτι που συναντώ καθημερινά στην επαγγελματική μου εμπειρία. Αναγνωρίζουν σε αρκετά σημαντικό βαθμό κάποια από αυτά που τους ενοχλούν, αλλά δεν έχουν σκεφτεί πως θέλουν την καλή εκδοχή της ζωής τους και του εαυτού τους. Το κυρίαρχο αίτημα «θέλω να νιώθω καλά», μοιάζει σαν το μοναδικό αίτημα, κι αυτό εμένα με στεναχωρεί κάθε φορά που το ακούω γιατί βλέπω χαμηλές προσδοκίες πίσω από αυτό.

Πάρα πολλές έρευνες έχουν δείξει εδώ και τρεις τουλάχιστον δεκαετίες ότι πολύ σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από τους ανθρώπους χωρίς να έχουν επαρκή στοιχεία ή πληροφορίες για τον συνομιλητή τους, αλλά βάσει των συμπερασμάτων εντύπωσης που αποκομίζουν από την όποια πρώτη επαφή τους. Αυτό είναι κάτι που έχουν εκμεταλλευθεί κατάλληλα, χρόνια τώρα τομείς πωλήσεων, ασφαλειών και πολιτικής.

Ο Maslow ήταν Αμερικανός ψυχολόγος ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών που υποστηρίζει ότι υπάρχουν πέντε επίπεδα αναγκών, από τα οποία εξαρτάται όλη σχεδόν η συμπεριφορά μας. Αυτά τα ταξινόμησε ιεραρχικά, από τα πιο βασικά και πρωτόγονα (σε σχέση με τη συμπεριφορά που προκαλούν), μέχρι τα πιο πολιτισμένα και ώριμα. Σύμφωνα με την οποία οι ανάγκες των ανθρώπων είναι ιεραρχημένες από τις ανάγκες για επιβίωση, ανάγκες ασφαλείας, ανάγκες κοινωνικής αποδοχής, ανάγκες αυτοεκτίμησης, και κορυφώνονται με τις ανάγκες για αυτολοκλήρωση. Η θεωρία του Maslow , γνωστή και ως Πυραμίδα αναγκών, έχει επηρεάσει σημαντικά τον κόσμο των επιχειρήσεων.

Το καλοκαίρι έφτασε και οι περισσότεροι έχουν ήδη κανονίσει τις διακοπές τους. Ποιες μέρες θα πάρουν άδεια, πού θα πάνε, πόσες μέρες κτλ. Ποιες διακοπές θεωρούνται όμως ¨καλές¨..; Κάποιοι αξιολογούν τις καλές διακοπές σύμφωνα με το πόσο πολύ χαλάρωσαν και ξεκουράστηκαν. Κάποιοι άλλοι θεωρούν καλές τις διακοπές με αυξημένη ενέργεια και ποικίλες δραστηριότητες. Άλλοι πάλι κρίνουν τις καλές διακοπές από την χρονική τους διάρκεια, την παρέα ή ακόμα και τον καιρό. Όποια και να είναι η περίπτωση το σίγουρο είναι πως οι διακοπές δεν είναι πλέον πολυτέλεια, αλλά ανάγκη!

Στις μέρες μας όπου το άγχος και οι ρυθμοί της καθημερινότητας μας είναι αυξημένοι, οι διακοπές και οι μικρές αποδράσεις μπορούν να μας δώσουν μια ανάσα ξεκούρασης, η όποια έχει πολύ ευεργετικές επιπτώσεις και στην μετέπειτα ζωή μας. Σύμφωνα με έρευνες που έγιναν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού φάνηκε πως τα άτομα που φροντίζουν να πηγαίνουν διακοπές, αντιμετωπίζουν λιγότερα προβλήματα υγείας. Ακόμα καλύτερα αποτελέσματα φαίνεται να έχουν οι διακοπές στο εξωτερικό. Σύμφωνα με την έρευνα, οι μαθητές οι οποίοι ταξιδεύουν στο εξωτερικό αποδίδουν καλύτερα σε εκπαιδευτικό επίπεδο και είναι πιο δημιουργικοί. Οι δε εργαζόμενοι αποδίδουν καλύτερα στην εργασία τους, είναι πιο παραγωγικοί και έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Επιπλέον, εφόσον οι διακοπές βοηθάνε να ξεχάσουμε τα προβλήματα μας και να μειώσουμε τα επίπεδα του άγχους, θετικές επιπτώσεις υπάρχουν και στον τομές της υγείας (καρδιακά προβλήματα, πίεση κ.α.)

Πότε περνάμε όμως καλύτερα και ποιες είναι οι προϋποθέσεις για καλές διακοπές;...

Σελίδα 1 από 60