Πόνος, ένα δώρο που δεν το θέλει κανείς. Αυτός είναι ο τίτλος ενός βιβλίου που έγραψε ένας χειρουργός και στις σελίδες του περιγράφει το πως κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να νοιώσει σωματικό πόνο.

Στο οπισθόφυλλο διαβάζουμε: "Πονάω, άρα υπάρχω"

Στο κρεβάτι ίσως ακόμα αποτελεί ενα απο τα μεγαλύτερα ταμπού. Οι άντρες το λατρεύουν, οι γυναίκες μάλλον το φοβούνται. Γιατί παρά τη διαρκή προσπάθεια της σύγχρονης κοινωνίας να απαλλαχθεί από στερεότυπα και προκαταλήψεις, το πρωκτικό σεξ εξακολουθεί να θεωρείται αμφιλεγόμενο θέμα, και όχι μόνο να εγείρει ακόμα συζητήσεις, αλλά να συνεχίζεται η αντιμετώπισή του ως κάτι το «μη φυσιολογικό».

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, καταλαβαίνουμε ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γνωρίζουμε με ακριβή στατιστική και απόλυτους αριθμούς το πόσο κοινή είναι αυτή η σεξουαλική πρακτική σε παγκόσμιο επίπεδο...

Αν μπορούσαμε να επιστρέψουμε και να παγώσουμε τον χρόνο, έστω για λίγο, στην πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μας.. Ποια θα ήταν αυτή; Αναμφισβήτητα στα παιδικά μας χρόνια..

Τότε που το μόνο πράγμα που θέλαμε.. ήταν να συναντήσουμε τους φίλους μας.. να παίξουμε.. να γελάσουμε..

Την εποχή που δεν υπήρχαν κινητά.. αλλά η επικοινωνία ήταν άμεση.. κοιτώντας τον άλλο στα μάτια..

Ο χρόνος πέρασε.. και εμείς βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε.. Αφήσαμε πίσω μας την αθωότητα.. την ελπίδα.. ότι τα όνειρα μας θα κρατήσουν για πάντα.. Την σιγουριά ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο..

«Αγάπη μου... δεν είναι αυτό που νομίζεις». Πρόκειται για φράση, σχεδόν μαγική, που ταιριάζει σε παραπάνω από μία περιπτώσεις. Κι ενώ είναι περισσότερο συνηθισμένη σε υποθέσεις απιστίας, φαίνεται να ταιριάζει γάντι και στην υπόθεση του αποκαλούμενου, επιστημονικά, «στεγνού οργασμού».Γιατί κακά όταν μια γυναίκα δεν «βλέπει» τα απτά αποτελέσματα της ανδρικής ευχαρίστησης-ολοκλήρωσης, το πρώτο που κάνει είναι να αμφιβάλλει για τον εαυτό της και για τη δύναμη της σαγήνης της. Ένα μάλλον αδύναμο λοιπόν «Αγάπη μου... δεν είναι αυτό που νομίζεις» είναι αυτό που πιθανόν να λάβει από έναν σίγουρα αμήχανο άντρα, ως απάντηση.

Ας δούμε λοιπόν τι εστί «στεγνός οργασμός» και πώς αυτός εξηγείται.

Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με αδέλφια, γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα συναισθήματα που συνεπάγεται αυτή η σχέση. Οι χαρές, οι λύπες, τα άγχη  αλλά και ο πόνος που  αυτή επιφέρει  τη γεμίζουν με αναμνήσεις, όνειρα , σχέδια  και νοσταλγία. Μέσα στη αδελφική σχέση υπάρχει συνήθως χώρος όπου τα αδέλφια μοιράζονται τη χαρά του παιχνιδιού και της συντροφιάς. Ορισμένες φορές υπάρχει  ο ανταγωνισμός όχι μόνο για ένα αγαπημένο παιχνίδι αλλά και για την αγάπη και την εύνοια των γονιών.

Είναι η ζωή μας ένα μόνιμο προσωπείο ή το προσωπείο έγινε η ζωή μας; Φυσικά και δεν χρειάζεται να είναι η εποχή του καρναβαλιού για να φορέσει κάποιος μια μάσκα. Μερικοί εξακολουθούν να τις φοράνε όλο το χρόνο.Άλλωστε όπως πολύ σωστά λέει ο λαός ‘’Το πραγματικό καρναβάλι αρχίζει όταν πέσουν οι μάσκες’’. Κάποιοι λοιπόν, τις κουβαλάνε μαζί τους πάντα και παντού, χωρίς να τις αποχωριστούν ούτε λεπτό! Ευτυχώς υπάρχει ποικιλία και μπορεί κάποιος να βρει την κατάλληλη για κάθε περίσταση. Για παράδειγμα, του επαγγελματία, του καλού και ευαίσθητου ατόμου, του ερωτευμένου, του φίλου, του ατόμου που σέβεται και νοιάζεται.. κλπ

Επιπλέον παρατηρείται και ο συνδυασμός των παραπάνω (mix and match) και με αυτόν τον τρόπο γίνεται η καθημερινότητα κάποιων πιο εύκολη..

Είναι ένα από τα κύρια «προβλήματα» των αθλητών. Αναστέλλει τη λειτουργικότητά τους, «χαλάει» την εμπειρία των αγώνων, μειώνει την απόδοσή τους. Ο αθλητής «εύχεται» να περάσει η μέρα του αγώνα, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Νιώθει ένα διαρκές βάρος στο στομάχι, κόμπο στο λαιμό, βαρύ το σώμα του και αδυναμία σε οποιαδήποτε κίνηση ή σε διαφορετική περίπτωση, ένταση και υπερκινητικότητα. Το άγχος είναι για τον αθλητή ένας από τους ανασταλτικότερους παράγοντες ως προς την απόδοσή του.

Όλοι κάποια στιγμή αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε μια παρέα, μια εργασία, ένα ταξίδι διακοπών, ή ένα μελλοντικό μας πλάνο , εξαιτίας ενός τοξικού ατόμου. Η τοξικότητα δεν γίνεται αμέσως αντιληπτή γιατί παρουσιάζεται με πολλά πρόσωπα , χειρότερα των οποίων , αφορά άτομα που εμφανίζονται ως ιδιαίτερα λαμπερά ή δημοφιλή.

Η κατατονία αναφέρεται σε ένα νευρωψυχιατρικό σύνδρομο το οποίο χαρακτηρίζεται από ψυχοκινητικές ανωμαλίες. Συνοδεύει συνήθως ψυχικές ασθένειες όπως είναι η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή κτλ.
Σύμφωνα με το διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM-IV, τα χαρακτηριστικά και συμπτώματα που εμφανίζει ο ασθενής είναι:

Οι άνθρωποι περιγράφουμε την δύναμη της θέλησης με διάφορες έννοιες όπως πχ αποφασιστικότητα, αυτοπειθαρχία, αυτοέλεγχο, και γενικότερα την δύναμη επιβολής μας , στον ίδιο μας τον εαυτό.

Σύμφωνα με την APA (American Psychological Association), δύναμη θέλησης ορίζεται ως η ικανότητα να καθυστερούμε την ικανοποίηση, αντιστεκόμενοι σε βραχυπρόθεσμους πειρασμούς,  για να επιτύχουμε τους μακροπρόθεσμους στόχους μας.

Οι άνθρωποι με δύναμη θέλησης είναι άνθρωποι με τα εξής χαρακτηριστικά: