Σε μια κοινωνία  που μετρά σχεδόν 5 δεκαετίες σεξουαλικής απελευθέρωσης, το θέμα της αυτοικανοποίησης παραμένει ταμπού.

Ο αυτοερωτισμός χαρακτηρίζει τις σεξουαλικές συμπεριφορές με τις οποίες το άτομο εξασφαλίζει ικανοποίηση καταφεύγοντας στο ίδιο του το σώμα, χωρίς δηλαδή να υπάρχει άλλο άτομο.

Καμία άλλη μορφή σεξουαλικής δραστηριότητας δεν έχει συζητηθεί αρνητικά και καταδικαστεί και παγκοσμίως «χρησιμοποιηθεί» όσο η αυτοϊκανοποίηση. Η έρευνα του Kinsey για την πρόγνωση της αυτοϊκανοποίησης κατέδειξε πως σχεδόν όλοι οι άνδρες και περίπου τα ¾ των γυναικών έχουν αυτοϊκανοποιηθεί κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Οι περισσότεροι άνδρες και γυναίκες αυνανίζονται στη ζωή τους, με το 95% των ανδρών και το 72% των γυναικών να το παραδέχεται, σύμφωνα με το AsapSCIENCE. Αντίθετα με τα όσα πιστεύουν πολλοί, ο αυνανισμός δεν είναι μια πράξη που την κάνουν κυρίως τα άτομα που δεν έχουν κάποια ερωτική σχέση ή που δεν είναι φυσιολογικά άτομα...

Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους τα παιδιά εισέρχονται και παραμένουν στον αθλητισμό είναι «για να με βλέπουν οι γονείς μου». Να βλέπουν το παιδί-αθλητή να προσπαθεί, να κουράζεται, να χαίρεται και να διασκεδάζει.

Αποτελεί εν τέλει «διασκέδαση» για τα παιδιά η συχνή παρουσία των γονέων στην προπόνηση; Για τους προπονητές «Όχι», για τους γονείς αποτελεί επιθυμία τους να παρακολουθούν τα παιδία να «αγωνίζονται».

Η «επίδραση» της παρουσίας των γονέων στην προπόνηση περιλαμβάνει μια σειρά από ειδικές συνθήκες...

Όσοι γνωρίζετε κάποιον κοντινό σας άνθρωπο που έχει κάνει ψυχοθεραπεία έχετε σίγουρα παρατηρήσει μια πολύ σημαντική αλλαγή στο σύνολο της εικόνας και συμπεριφοράς του. Η γενική εικόνα του, είναι μια εικόνα γεμάτη ενέργεια, σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Κατά γενική ομολογία όσοι άνθρωποι ολοκληρώνουν την ψυχοθεραπεία τους αισθάνονται πολύ καλύτερα σχεδόν σε όλους τους τομείς της ζωής τους, πέραν του τομέα για τον οποίον αναζήτησαν την βοήθεια. Αυτό προσωπικά το λαμβάνω από κάθε άτομο που ολοκληρώνει την θεραπεία του, κι είναι το σημαντικότερο κομμάτι της δικιάς μου ανταμοιβής.

Cyberchondria βλάπτει σοβαρά την υγεία. Το 90% των ατόμων που με επισκέπτονται έρχονται με έτοιμη διάγνωση , για το απο τι πάσχουν. Και το 90% δεν είναι καθόλου υπερβολικό , βεβαιώθηκε μάλιστα φέτος τον Ιούνιο από τα γενικά αποτελέσματα που έδωσε η google για τις αναζητήσεις παγκοσμίως, που αναφέρει ότι το 1% όλων των αναζητήσεων αφορά ιατρικά θέματα κι ασθένειες. Το 1% αν αναλογιστούμε το πλήθος θεμάτων που μπορεί κάποιος να αναζητήσει στο  internet , είναι εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό.

Στην παιδοκεντρική κοινωνία που ζούμε το άγχος των γονέων για το παιδί τους είναι μεγάλο. Άρθρα και κείμενα έχουν κατακλίσει το διαδίκτυο για το πώς πρέπει να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, τι πρέπει να κάνει ένας σωστός γονέας, πότε ένα παιδί είναι ευτυχισμένο κτλ. Η πίεση που αισθάνεται ο γονέας είναι μεγάλη. Θα μπορέσει άραγε να ανταπεξέλθει σε όλα αυτά; Είναι καλός γονέας; Πότε όμως περνάμε στο άλλο άκρο;

Η γραφολογία είναι μια εξαιρετική και ταυτόχρονα μαγευτική επιστήμη. Η ανάλυση του τρόπου γραφής για την σκιαγράφηση των στοιχείων του χαρακτήρα ενός ανθρώπου φυσικά κι απαιτεί μελέτη αναλυτική ενός επαρκούς κειμένου , ακόμα και σύγκριση δυο κειμένων του ίδιου ατόμου που συντάχθηκαν  σε διαφορετική χρονική στιγμή. Από την υπογραφή και μόνο κάποιου...

Τώρα που ξεκίνησαν τα σχολεία μια κοινή ανησυχία των γονέων είναι τι δραστηριότητες θα ξεκινήσει το παιδί τους, που θα το γράψουν κτλ. Το βασικό είναι να ρωτάμε το παιδί μας τι το ενδιαφέρει, τι του αρέσει περισσότερο ώστε να διασκεδάζει εκεί που πάει, και όχι τόσο να ακολουθούμε το που έχει κλίση. Μπορεί το κοριτσάκι μας να μην χορεύει τόσο καλά ή να μην έχει κλίση στη ζωγραφική, αλλά εφόσον το έχει επιλέξει, διασκεδάζει και περνάει ευχάριστα αξίζει να το δοκιμάσει. Εξάλλου ότι κάνει το παιδί μας είναι τρόπος έκφρασης.

Η σεξουαλική ικανοποίηση της γυναίκας αποτελεί για τους περισσότερους άντρες ένα «μυστήριο» με το οποίο μάλλον προτιμούν να μην ασχοληθούν. Το μόνο μυστήριο που υπάρχει στο τι ικανοποιεί μια γυναίκα στο σεξ, είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες που ισχύουν για όλες τις γυναίκες. Η κάθε γυναίκα έχει την προσωπική της σεξουαλική ιδιοσυγκρασία, με τα δικά της θέλω, φαντασιώσεις κι επιθυμίες.  Αυτό ακριβώς είναι που δυσκολεύονται να αντιληφθούν πολλοί άντρες, κι έτσι γεννιούνται πολύ εύκολα κάποιοι μύθοι:

Μύθος 1 - Εάν ο άνδρας έχει αρκετά μεγάλο μόριο, η γυναίκα θα έχει κολπικό οργασμό.

Η αλήθεια: Μόνο ένα 15% των γυναικών έχει κολπικό οργασμό. Κι ανάμεσα σε αυτές, οι περισσότερες πετυχαίνουν μεγάλο βαθμό ερεθισμού με τα προκαταρκτικά κι όχι με την κυρίως πράξη. Οι ίδιες αισθάνονται ερωτικές ζώνες πολλά σημεία του σώματός τους, που αν τα ανακαλύψει ο άντρας, ο οργασμός τους είναι κι έντονος και γρήγορος στην επίτευξή του.

Μύθος 2 -  Εάν η στύση του άντρα διαρκεί ώρες, η ικανοποίηση της γυναίκας είναι εξασφαλισμένη...

Πολλές φορές , με κάποιους ανθρώπους νοιώθεις εξαρχής ότι κάτι δεν κολλάει στην συμπεριφορά τους. Κι όσες φορές και να τους συναντήσεις πάντα μέσα σε δευτερόλεπτα νοιώθεις ότι κάτι πάει πολύ λάθος μεταξύ σας. ΚΙ ενώ πριν η μέρα σου όλη μπορεί να είχε κυλήσει μια χαρά, ξαφνικά  πέφτει η διάθεσή σου κι αρχίζεις να αμφιβάλεις για διάφορα πράγματα που σε αφορούν, ακόμα και και για το πόσο σωστά ή όχι βλέπεις τα πράγματα γενικά.

Είναι πολύ εύκολο σε μια τέτοια κατάσταση να περνάς αμέσως στην αυτό-αμφισβήτηση. Αυτό συμβαίνει γιατί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι θέλοντας να σου δείξουν πόσο σπουδαίοι είναι, προσπαθούν να κάνουν τους άλλους όλους να φαίνονται ασήμαντοι. Δεν είναι μόνο στην εξωτερική τους εμφάνιση η προσπάθεια να φαίνονται «τέλειοι», αλλά σε κάθε τομέα: η δουλειά τους είναι πολύ σημαντικότερη των υπολοίπων, κουράζονται πολύ περισσότερο από τον καθένα, έχουν τέλειους φίλους, βγαίνουν σε μέρη που είναι τα καλύτερα και γενικά οι επιλογές τους δεν τίθενται ποτέ προς αμφισβήτηση. Αντιθέτως οι επιλογές όλων των άλλων μπαίνουν πάντα σε αμφισβήτηση. Και φυσικά υπόκεινται στην κριτική τους...

Πρόκειται για ένα σύνδρομο που πρωτομελετήθηκε πολύ πρόσφατα στην Αμερική , μόλις το 2014. Ουσιαστικά αναφέρεται στην κατάσταση κατά την οποία υπάρχει στο άτομο η διάχυτη και σχεδόν μόνιμη ανησυχία ότι οι άλλοι ζούνε μια πολύ ικανοποιητική εμπειρία από την οποία το ίδιο απουσιάζει. Έχει δλδ με απλά λόγια τον φόβο ότι πάντα κάτι χάνει από τα «ωραία» πράγματα που ζούνε οι γύρω του. Φυσικά ως σύνδρομο ενισχύεται πολύ από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και την φιλοσοφία τους που εστιάζει στο φαινομενικά κι επιφανειακά ωραίο.

Οι εκφράσεις του συνδρόμου FOMOείναι πολλές. Και ουσιαστικά κάθε έκφρασή του είναι μια κυρίαρχη σκέψη μας.

Έτσι εάν η κυρίαρχη σκέψη μας είναι η «ήταν λάθος επιλογή» τότε αναφερόμαστε σε ένα αυτοπροκαλούμενο άγχος και μια αμφισβήτηση στην εμπιστοσύνη των αποφάσεών μας. Κι αυτό μπορεί να αφορά μεγάλες και μικρές αποφάσεις. Η μόνιμη ερώτηση προς τον εαυτό μας σε αυτήν την περίπτωση  είναι «κι αν έκανα/ διάλεγα το άλλο;»...