Μπορεί σε πολλούς να φαντάζουν δυο ασύνδετες μεταξύ τους έννοιες , στην πραγματικότητα όμως τα ψυχοκοινωνικά θέματα που πρέπει να εξεταστούν κατα την ύπαρξη της κλιματικής αλλαγής που ήδη συμβαίνει παγκοσμίως,  είναι και πολλά και ποικίλα. Καταρχήν θα πρέπει να εξεταστούν οι νέες πεποιθήσεις που δημιουργούνται  ή θα δημιουργηθούν στον καθένα μας για την χρήση ενέργειας , την υπερκατανάλωση , τον υπερπληθυσμό και των διογκούμενων αναγκών του, και τις ψυχολογικές επιπτώσεις που έχουν αυτές καθώς χαρακτηρίζονται απο 2 κύρια στοιχεία...

Ο άνθρωπος απο την αρχή της ύπαρξής του βασίστηκε στην διάδραση του με άλλους ανθρώπους τόσο για την εξέλιξή του όσο και για την επιβίωσή του. Η έννοια του κοινωνικού συνόλου υπο την μορφή της οργάνωσης τοπικών ομάδων που εξελίχθηκαν σε κοινωνικές ομάδες δεν ήταν ένα εφεύρημα αλλά πρωταρχική ανάγκη για την εξασφάλιση των απαραιτήτων για επιβίωση. Στην πορεία των κοινωνιών μας, οι ομάδες αυτές συγκεκριμενοποιήθηκαν..

Η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν είναι πάντα τόσο ελεύθερη στην βούλησή της όσο ίσως πιστεύουμε. Σαφώς και στις επι μέρους επιλογές της , η συμπεριφορά του καθένα μας διαμορφώνεται απο τις προσωπικές μας επιλογές, αλλά οι καταστάσεις - γεγονότα στις οποίες καλούμαστε να διαμορφώσουμε αυτές τις επιλογές μας, είναι σε μεγάλο βαθμό αυτές που γεννιούντε και αναπτύσσονται απο τα κοινωνικά στερεότυπα. Με απλά λόγια σε μη επιλεγμένες καταστάσεις, διαμορφώνουμε μια ....

Γνωρίζουμε όλοι μας τις ευεργετικές ιδιότητες του νερού στον οργανισμό μας όσων αφορά τον σωστό μεταβολισμό , τις καύσεις, την ορθή λειτουργία των οργάνων κλπ. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι την ευεργετική του επίδραση στην ψυχική μας Υγεία, που συνίσταται σε δύο επίπεδα: στην ηρεμιστική "δράση" του νερού ως φυσικού στοιχείου - τοπίου (δεν είναι τυχαίο οτι στην θάλασσα ηρεμούμε) και στην ηρεμιστική δράση του ως στοιχείο τροφής (δηλαδή όταν πίνουμε νερό). Σε αυτήν την δεύτερη περίπτωση η δράση του είναι διπλή. Αφενός βοηθώντας οργανικά το σώμα μας (μεταβολισμό κλπ) επιδρά και ..

Είναι εύκολο να αιτιολογήσουμε πιθανή αυπνία μας , λόγω Οικονομικής Κρίσης και όσων συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά. Αν όμως έχουμε παρατηρήσει αλλαγές στον ύπνο μας , η αιτιολόγηση μόνο δεν φτάνει, καθώς η έλλειψη σωστού ύπνου επιδεινώνει το Άγχος και επιφέρει ακόμα και Κατάθλιψη, καθώς μειώνεται σταδιακά η αντιληπτική ικανότητα , η δυνατότητα συγκέντρωσης και τα ανακλαστικά του ατόμου. Σε μακρά περίοδο μάλιστα, άτακτου ύπνου το άτομο φτάνει σε παθολογικές καταστάσεις Άγχους αρκετά σοβαρές. Επιπλέον γνωρίζουμε ότι η αυπνία έχει σοβαρότατες και..

Η τροφική Δυσανεξία αφορά στις οργανικές διαταραχές του πεπτικού (στομαχόπονος,μετεωρισμός, διάρροια) όταν το άτομο καταναλώνει γαλακτοκομικά προιόντα, με αποτέλεσμα να αποφεύγει πλήρως τις συγκεκριμένες τροφές. Σύνηθης οργανική αιτία είναι η έλλειψη του ενζύμου της λακτάσης που βοηθά στην διάσπαση της λακτόζης. Πρόσφατες έρευνες όμως έχουν καταδείξει Τροφική Δυσανεξία σε άτομα με υψηλό άγχος που δεν έιχαν έλλειψη του συγκεκριμένου ενζύμου, δηλαδή καθαρά ψυχολογικά αίτια...

Ο Μιμητισμός ως ανθρώπινη λειτουργία είναι απαραίτητο στάδιο ανάπτυξής μας απο την βρεφική μας ακόμα ηλικία. Μέσω αυτού μαθαίνουμε κάθε λειτουργία δικιά μας και του περιβάλλοντός μας και αναπτύσσουμε τον χαρακτήρα μας. Σε κάποιο στάδιο κοντά στην εφηβεία όμως υπάρχει η έντονη ανάγκη μας για αυτονομία και απεξάρτηση με κύριο στόχο κι ανάγκη να δώσουμε το καθαρά προσωπικό μας στίγμα σε κάθε μας ενέργεια που θα μας ξεχωρίσει απο τους υπόλοιπους. Πολλές φορές όμως ειδικά ανάμεσα σε αδέρφια (ή και σε περιπτώσεις πολύ στενής παρέας με "κολλητό" ή "κολλητή"), οι έφηβοι παρουσιάζουν έντονο μιμητισμό καθόλη την διάρκεια της εφηβείας χωρίς καμία διάθεση "προσωπικού τους" στίγματος στις ενέργειές τους.Αυτό γίνεται παθολογικό όταν σχεδόν κάθε ενέργειά του πλέον είναι προιόν αυτού του μιμητισμού. Οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε αυτήν την συμπεριφορά....

Στις «Aόρατες πόλεις» του Ιταλού Καλβίνο,  η  χώρα μας θα μπορούσε να είναι μια πόλη φάντασμα. Θα την ονομάσω Οβιδία. Οι κάτοικοί της,  πρώην αιμοδότες, πρώην  ζωντανοί, έχουν μεταμορφωθεί σε φαντάσματα και πουλάνε τον αέρα που αναπνέουν, το νερό που πίνουν, την παιδεία τους,   για να  ξεπληρώσουν τους επιτήδειους  δανειστές τους που εδώ και καιρό  τους υφάρπαζαν  το αίμα τους.  Το ζήτημα είναι αν θα τα καταφέρουν. Η μόνη περίπτωση να τα καταφέρουν είναι να πιστέψουν ότι είναι ακόμα ζωντανοί. Η μόνη περίπτωση να τα καταφέρουν είναι  να μην ταυτιστούν με την απαξιωτική εικόνα των ξένων δανειστών τους και όσων από τα μέσα έχουν συμπράξει μαζί τους...

Όπως ο μέσος όρος δεν υπάρχει κατά την πιο εύστοχη διαφημιστική καμπάνια των τελευταίων καιρών, έτσι και ο μέσος διαδηλωτής δεν υπάρχει.Μπορεί ένα μωσαϊκό ετερόκλιτων στοιχείων να συνωστίζεται στους δρόμους. Ένα πολύχρωμο πολύβουο μωσαϊκό, που απαρτίζεται από απελπισμένους πεινασμένους μετανάστες, μέχρι οργισμένους έφηβους που γενικώς ήσαν και είναι εναντίον των πάντων. Μπορεί ανάμεσά τους να συνωθούνται ένα σωρό περιθωριοποιημένοι νέοι που μια αφιλόξενη μοχθηρή πόλη και μια επίσης αφιλόξενη, μοχθηρή εποχή τούς ξέβρασε σε ένα εφιαλτικό περιθώριο κι εκείνοι με τη σειρά τους (και πώς αλλιώς;) απορρίπτουν αυτούς που τους απορρίπτουν. Μπορεί κάπου εκεί να περιδιαβαίνουν και παιδιά πλούσιων οικογενειών που έχουν τα πάντα αλλά και που ταυτόχρονα αυτό το πάντα συνορεύει με το τίποτα και δεν είναι ικανό να γεμίσει το αδηφάγο μέσα τους κενό. Μου έλεγε κάποιο από αυτά τα προνομιούχα παιδιά:«Μα μπορεί να τα έχω όλα, όμως τι να τα κάνω, πώς να χαρώ, δεν μπορώ να χαρώ τίποτα, γύρω μου είναι όλα μέσα σε μια φτώχεια, φτώχεια ονείρων, οραμάτων, μπορεί να μην είμαι αλλά νιώθω πάμπτωχος».
Μπορεί σκοτεινής προέλευσης κουκουλοφόροι να σπάνε αναχαιτίζοντας τον ρομαντισμό ειρηνικών διαδηλωτών,...

Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή ή αλλιώς κοινωνική φοβία συγκαταλέγεται στην κατηγορία των αγχωδών διαταραχών. Είναι ένα είδος διαταραχής η οποία έγκειται στην φοβία του ατόμου να βρεθεί σε καταστάσεις οι οποίες είτε απαιτούν κάποια μορφή κοινωνικής επαφής , είτε να ενεργήσει και να εκτεθεί μπροστά σε κοινό ή άγνωστο κόσμο. Αυτές οι καταστάσεις προκαλούν πάντα υπερβολικό άγχος και φόβο στο άτομο, το οποίο μπορεί να βιώσει ακόμα και κρίση πανικού.

Οι καταστάσεις αυτές μπορεί να είναι από το να ξεκινήσει ή να διατηρήσει μια συζήτηση, να συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες, να έρθει σε επαφή με άλλα άτομα, να κοινωνικοποιείται, να φάει μπροστά σε άλλα άτομα κ.α. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο που πάσχει από κοινωνική αγχώδη διαταραχή δυσκολεύεται να κάνει βασικά καθημερινά πράγματα όπως να πάει super market, να πάρει ή να απαντήσει στο τηλέφωνο, να βγει ραντεβού, να πάει σε πάρτυ ακόμα και να εργαστεί.

Ο φόβος αυτών των καταστάσεων οδηγεί το άτομο στην αποφυγή τους, με αποτέλεσμα την αποξένωση και απομόνωση του ατόμου. Η κοινωνική φοβία καθιστά το άτομο ανάπηρο καθώς δεν είναι σε θέση να κάνει τίποτα χωρίς βοήθεια και προκαλεί μεγάλη έκπτωση της λειτουργικότητας του και της ποιότητας της ζωής του. Αυτό με την σειρά του μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα κατάθλιψης και λόγω της κοινωνικής φοβίας το άτομο δυσκολεύεται πολύ να ζητήσει βοήθεια...