Οι σημερινοί έφηβοι δεν είναι παιδιά και μάλιστα ανώριμα όπως λανθασμένα πιστεύουμε. Είναι άτομα με άποψη,ιδέες και ωριμότητα που ίσως και να λείπει σε πολλούς απο εμάς τους "πραγματικά" ώριμους. Κλήθηκαν να μεγαλώσουν σε μια κοινωνία που κινείται με απίστευτες ταχύτητες σε κάθε τομέα, και αναγκάστηκαν να ωριμάσουν το ίδιο γρήγορα.Και τα κατάφεραν. Σε πολλές περιπτώσεις όμως δεν βρίσκουν δημιουργικές διεξόδους για τις δυνατότητές τους ,γιατί η κοινωνία μας δεν τις προσφέρει. Τότε στρέφονται σε παθητικότητα, σε ακραίες σεξουαλικές συμπεριφορές και σε εθισμούς όπως το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά.
Κύριοι λόγοι, και πιστεύω οι σημαντικότεροι, που οδηγούν τους εφήβους στο αλκοόλ είναι οι κοινωνικοί που προανέφερα.Είναι ο εγκλωβισμός τους αυτός ακριβώς, σε μια κοινωνία που δεν βλέπουν να τους προσφέρει τίποτα, αλλά αντιθέτως τους απαιτεί πολλά. Αξίζει να τονίσουμε εδώ ότι πρόσφατη έρευνα στην Αμερική έδειξε ότι το αλκοόλ αντιμετωπίζεται διαφορετικά απο τα αγόρια απο ότι απο τα κορίτσια. Στα αγόρια είναι ένας τρόπος εκτόνωσης και ελευθερίας ενω στα κορίτσια ένα μέσο για την καλύτερη επίλυση προβλημάτων τους.
Σημαντικότατο ρόλο στο να οδηγηθεί ένας έφηβος στο αλκοόλ παίζει η επικοινωνία μέσα στην οικογένεια που συνεχώς φθίνει. Δεν αφιερώνουμε χρόνο στο να ακούσουμε τον έφηβο κι όταν το κάνουμε, παράλληλα ασχολούμαστε και με κάτι άλλο. Σίγουρα σημαντικό είναι και το ανάλογο ιστορικό.....

Της Κας Τσαλίκογλου Φωτεινής, Καθηγήτριας Ψυχολογίας στην Πάντειο και Συγγραφέως.

Πώς θα ξέρω ότι είμαι «ευτυχισμένος;». Η τυραννία της ευτυχίας συνάδει με την εποχή μας. Όσο η επιβίωση γίνεται ένα στοίχημα που δεν γνωρίζεις αν θα το κερδίσεις (ή και αν θα θελήσεις εντέλει να το κερδίσεις) τόσο και πιο επίμονα αναπτύσσονται οι περί ευτυχίας λόγοι.
Καθηγητές της ευτυχίας διδάσκουν σε φημισμένα πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ ή το Πρίνστον προωθώντας ως πεδίο έρευνας και εφαρμογής τα οικονομικά και την πολιτική της ευτυχίας.
Η «ευτυχία» ό,τι κι αν σημαίνει, οφείλει στην εποχή του ψυχαναγκασμού της μέτρησης να αποτιμηθεί.
Ζούμε σε μια εποχή όπου το κάθε τι για να υπάρξει δεν οφείλει μόνο να είναι ορατό «φαίνομαι άρα υπάρχω», αλλά και μετρήσιμο. «Μέτρησε ό,τι είναι μετρήσιμο και κάνε μετρήσιμο ό,τι δεν είναι».
Πριν από λίγες ημέρες στην Αμερική έκανε αίσθηση μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στους «Νew Υork Τimes», με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ιs Ιt a Day to Βe Ηappy? Check the Ιndex». Ο ερευνητής Αdam Κramer έφτιαξε ένα Ιndex μέτρησης ευτυχίας που στηρίζεται στις λέξεις που χρησιμοποιούν οι χρήστες του facebook. Λέξεις όπως «τέλεια, μια χαρά, όλα καλά» είναι δείκτες μιας θετικής ψυχολογίας. Στις γιορτές, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες το σκορ της ευτυχίας αυξάνεται!
Αληθινό, απλοϊκό, ή αφόρητα παιδαριώδες; Η αλήθεια είναι ότι ο πολιτισμός μας, παρ΄ ότι κάνει ό,τι μπορεί για να την προκαλέσει, αντιλαμβάνεται τη θλίψη σαν ένα έλλειμμα, ένα σφάλμα και ποτέ σαν μια αξία. Ποτέ σαν μια ψυχική κατάσταση ενάντια στις σκοτεινές επιταγές της ευτυχίας......

Της Κας Τσαλίκογλου Φωτεινής, Καθηγήτριας Ψυχολογίας στην Πάντειο και Συγγραφέως.

Δυσκολεύομαι να θεωρήσω «απολίτιστη» και βάρβαρη την εισβολή στα θέατρα. Ίσως ανήκω σε αυτούς τους ενοχικούς μεσήλικες που επιμένουν να «αφουγκράζονται τα μηνύματα της ανομίας, τα οποία τάχα περιέχουν περισπούδαστες και τολμηρές απόψεις για τα προβλήματα του τόπου» (sic). Δυσκολεύομαι να θεωρήσω ότι οι παρεμβάσεις στην πρεμιέρα της Νέας Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και άλλες αντίστοιχες, αποτελούν επίθεση στην «ουσία της ίδιας της δημοκρατίας με την επίθεση στην καρδιά της, που είναι η ελευθερία της σκέψης, του λόγου και της έκφρασης, που αντιπροσωπεύει η τέχνη».
Όπως δυσκολεύομαι να θεωρήσω ότι ένα πανό στην Ακρόπολη μαγαρίζει το εθνικό μας σύμβολο. Δυσκολεύομαι να θεωρήσω ότι βλακώδεις και ευτελείς εκφράσεις όπως είναι το «σκατά στους κουλτουριάρηδες» θα οδηγήσει στο κάψιμο βιβλίων. Αυτή η αυτοεκπληρούμενη προφητεία δεν νομίζω να αντιστοιχεί σε κάτι παραπάνω από μια εισαγγελική τρομοκρατία.
Ίσως ανήκω στους απολίτιστους. Δυσκολεύομαι να πεισθώ ότι η ελευθερία της σκέψης και η ουσία της τέχνης είναι αγαθά τόσο εύθραυστα και λεπτεπίλεπτα, ώστε να κινδυνεύουν από τέτοιου είδους παρεμβάσεις. Από τα βάθη των αιώνων η τέχνη δεν έπαψε να είναι το «σφυρί που θρυμματίζει την παγωμένη μέσα μας θάλασσα». Δεν έπαψε να τροφοδοτείται από την εγρήγορση ακόμα κι αν αυτή οδηγεί στην εξέγερση, από την αντίθεση με το άδικο, ακόμα κι αν αυτή η αντίθεση δεν παίρνει τις .....

Η παιδική κακοποίηση είναι ένα φαινόμενο το οποίο τα τελευταία τριάντα χρόνια έχει ευαισθητοποιήσει αρκετό κόσμο, επιστήμονες και αρχές. Ιδιωτικοί φορείς και οργανισμοί κινητοποιήθηκαν και έλαβαν μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού και για την προστασία των παιδιών. Παρόλα αυτά το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης έχει τις ρίζες του πολύ παλαιότερα. Το πρώτο περιστατικό παιδικής κακοποίησης γνωστοποιήθηκε το 1874 και αφορούσε ένα κοριτσάκι την Μαίρη Έλεν, η οποία κακοποιήθηκε βάναυσα από την θετή της μητέρα. Η φωνές και τα ουρλιαχτά της μικρής Μαίρης ακούστηκαν από μια γειτόνισσα ή οποία ανέφερε το περιστατικό και κατόπιν έρευνας από της αρχές το παιδί απομακρύνθηκε από την θετή της μητέρα και μεταφέρθηκε σε ένα πιο υγειές περιβάλλον. Περιστατικά παιδικής κακοποίησης φυσικά προϋπήρχαν τα οποία όμως ο κόσμος αποσιωπούσε. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1960 επιστήμονες και νομοθέτες συνέταξαν νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία κακοποιημένων παιδιών.

Τι είναι όμως παιδική κακοποίηση;

Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν ότι η έννοια κακοποίηση αναφέρεται μόνο σε ακραία περιστατικά και  υπερβολικές μορφές εκδήλωσης βίας...

Είναι γνωστό ότι τα κατοικίδια ζώα έχουν πολύ θετικές επιπτώσεις στην ευημερία του ανθρώπου. Από τον 18ο αιώνα ακόμα μελέτες είχαν δείξει πως άτομα νοσηλευόμενα σε ψυχιατρικές κλινικές, παρουσίαζαν σημαντικά σημάδια βελτίωσης όταν περιτριγυρίζονταν από ζώα. Η παρουσία ζώων όπως κουνέλια, γλάροι και χήνες τείνουν να αυξάνουν τα ανθρωπιστικά μας συναισθήματα, τον αυτοέλεγχο και τα αισθήματα υπευθυνότητας. Επιπλέον, άλλα ζώα όπως τα πρόβατα, λαγοί και πίθηκοι κατευνάζουν τα πνεύματα και δημιουργούν μια λιγότερο επιθετική ατμόσφαιρα.

Η παρουσία ζώων έχει θετικές επιπτώσεις και στην σωματική μας υγεία. Οι κάτοχοι κατοικίδιων ζώων.....

Στην σημερινή κοινωνία που ζούμε η θρησκεία είναι ένα σημαντικό κομμάτι τόσο για την ταυτότητα του κάθε ατόμου, όσο και για τον τρόπο που διαχειρίζεται συγκεκριμένες καταστάσεις που βιώνει. Σε αρκετές κοινωνίες η συνύπαρξη διαφόρων θρησκευτικών πεποιθήσεων και θρησκευμάτων είναι κοινώς αποδεκτή. Υπάρχουν όμως και οι κοινωνίες αυτές οι οποίες είναι θρησκευτικά προσανατολισμένες και οποιαδήποτε διαφορετική πεποίθηση ή πίστη δεν είναι ευπρόσδεκτη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την μη κοινωνική αποδοχή του ατόμου από τα άλλα μέλη της κοινωνίας, καθώς και τον κοινωνικό του αποκλεισμό ή περιθωριοποίηση. Ποιο ακραία περιστατικά τιμωρίας συναντάμε στις πιο φανατικά θρησκευόμενες κοινωνίες κυρίως της Ανατολής.

Πώς επηρεάζει όμως η πίστη μας την ψυχολογία μας;

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι θρησκευτικές μας πεποιθήσεις και αξίες παίζουν σημαντικό ρόλο στο πώς αισθανόμαστε και πως διαχειριζόμαστε δύσκολες καταστάσεις. Επιπλέον, έχει βρεθεί συσχετισμός μεταξύ θρησκευτικών αντιλήψεων και ψυχοπαθολογικών διαταραχών.

Τα άτομα τα οποία πιστεύουν ....

Το άγχος για τις πανελλήνιες εξετάσεις, είναι το άγχος για τις επιδόσεις, είναι το άγχος της αντίδρασης των γονέων και φίλων ,είναι το άγχος για το μέλλον που φαίνεται να καθορίζεται μέσα από αυτές…..
Πολλοί μαθητές αισθάνονται να κουβαλούν αυτό το «φορτίο»  των προσωπικών και οικογενειακών προσδοκιών .
Συγκρίσεις ,προσδοκίες γονέων και πίεση  δημιουργούν στους μαθητές  ανησυχίες και άγχος και αισθάνονται πως πρέπει να αποδείξουν μέσα από αυτές τις εξετάσεις την προσωπική τους αξία  καθώς και   τη μελλοντική τους  σταδιοδρομία.
Πολλές φορές οι γονείς αντί να βοηθήσουν το παιδί να μειώσει το άγχος των εξετάσεων ,του δημιουργούν μεγαλύτερο(άγχος), ωθώντας το σε έναν «αγώνα δρόμου» για την κατάκτηση της επιτυχίας.
Παρατηρούμε  πως  οι  γονείς που ...

Όλες από εμάς έχουμε αναρωτηθεί πως θα είμαστε μετά τα σαράντα ειδικά εάν απέχουμε πολλά χρόνια από αυτά ,ενώ άλλες ήδη διανύουμε αυτή τη « χρυσή » περίοδο της ζωής μας και την αποκαλώ χρυσή, αφού δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε την  αξία των εμπειριών που έχουμε αποκτήσει μέχρι σήμερα (στα 40) ,καλές οι κακές εμπειρίες αλλά σίγουρα πολύτιμες ….

Η σημερινή κοινωνία που ζούμε είναι « νεανικά »προσανατολισμένη.
Η προοπτική του να γερνά  κάνεις δε αρέσει καθόλου και στα δυο φύλα αλλά πολύ  περισσότερο στις γυναίκες, όπου παρατηρούμε τη συνεχή προσπάθεια τους να δείχνουν νεότερες. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει περισσότερο στις μέρες μας που η σύγχρονη γυναίκα έχει μεγαλύτερες κοινωνικά  αξιόλογες ιδιότητες , όπως το να είναι σύζυγος ,μητέρα ,ερωμένη ,καταξιωμένη επαγγελματίας , ελκυστική κτλ. Συνδέεται δε και   με τη σωματική ομορφιά και γονιμότητα ,όπου η γυναίκα καθώς μεγαλώνει αισθάνεται...

Η εφηβική ηλικία είναι μια μεταβατική  περίοδος μεταξύ της  παιδικής  ηλικίας και της ενήλικης  .Την χαρακτηρίζει δε μια σειρά βιολογικών  ,κοινωνικών και ψυχολογικών αλλαγών . Είναι  μια πολύ κρίσιμη  περίοδος για την σεξουαλική  ανάπτυξη καθώς και τον  καθορισμό  της σεξουαλικής ταυτότητας του εφήβου.
Η εφηβεία  αρχίζει να γίνεται  εμφανής ως  γνωστόν  από την ανάπτυξη του  στήθους στο κορίτσι και από  το μήλο του  Αδάμ στο αγόρι  κάνοντας ακόμα πιο  εμφανή  τη διαφορά του φύλου  ,κάτι που στην παιδική ηλικία  δεν είναι και τόσο  διακριτό  .
Τα  όργανα  αναπαραγωγής ωριμάζουν και  ιδιαίτερα   στα  κορίτσια όπου η εφηβεία  "xτυπάει" την πόρτα  περίπου δυο χρόνια  νωρίτερα  από ότι στα αγόρια  ,μέσα από την  έλευση της εμμήνου ρύσης η αλλιώς  περιόδου.
Οι  περισσότεροι από εμάς και  όσοι μπορούμε να θυμηθούμε την εφηβική μας ηλικία, θα  παρατηρούσαμε  ότι  ήμασταν πιο ονειροπόλοι και οραματιστές   κάτι που είναι  πάρα πολύ έντονο σε  αυτή την ηλικιακή   φάση της ζωής του  ατόμου.
Οι  έφηβοι  έχουν σύνθετο  τρόπο  σκέψης  γεμάτο ερωτήματα καθώς και  άπειρες  εναλλακτικές λύσεις, ενώ  παράλληλα  αναλύουν σε βάθος  κάθε  δική  τους σκέψη  η σκέψη  άλλων.
Κατά  τη διάρκεια  της εφηβικής  ηλικίας το άτομο  αισθάνεται .....

Οι καλοκαιρινές διακοπές  έχουν τεραστία ψυχοθεραπευτική επίδραση  και μπορούν να μας βοηθήσουν να επανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας λειτουργώντας ως όχημα για την αυτοανακάλυψη  μας, με αποτέλεσμα την καλύτερη αίσθηση του  εαυτού και των θέλω μας.
Στις διακοπές  και όντας μακριά από τα καθημερινά  προβλήματα που μας ταλανίζουν ,τα επίπεδα του άγχους είναι χαμηλότερα και  συμβάλουν στην διατήρηση της ψυχικής και σωματικής μας υγείας.
Μέσα από τις διακοπές μπορούμε να ισχυροποιήσουμε τις σχέσεις μας  τους αγαπημένους μας ,αφού περνούμε  περισσότερο  χρόνο μαζί τους ενώ  παράλληλα και όντας   λιγότερο αγχωμένοι αυξάνουμε δραματικά την πιθανότητα για μια καλύτερη επαφή και επικοινωνία!
Λόγω ότι οι διακοπές μας ανατροφοδοτούν μας καθιστούν πιο αποτελεσματικούς σε ότι καταπιανόμαστε έπειτα από αυτές.
Οι  διακοπές μπορούν να ικανοποιήσουν την ανάγκη  μας για ξεκούραση και χαλάρωση .Όλο το χρόνο εργαζόμαστε σκληρά όποτε η ανάγκη αυτή  για εκτόνωση και αποφόρτιση είναι  πολύ σημαντική.
Η αλήθεια είναι πως.....