Στοιχεία ότι το Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας έχει γενετική αιτία, προέκυψαν από νέα βρετανική έρευνα, που υποστηρίζει για πρώτη φορά ότι η πάθηση αποτελεί εγκεφαλικό πρόβλημα με γενετική αιτιολογία, όπως συμβαίνει με τον αυτισμό.

Η μελέτη της Δρ Ανίτα Θάπαρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κάρντιφ της Ουαλίας, συμπέρανε ότι όσα παιδιά παρουσιάζουν τη συγκεκριμένη διαταραχή, έχουν περισσότερες πιθανότητες, σε σχέση με τα άλλα παιδιά, να εμφανίζουν στο DNA τους συγκεκριμένα τμήματα του γενετικού κώδικα που λείπουν ή που υπάρχουν δύο φορές.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η μελέτη τους έρχεται να διαλύσει τον μύθο ότι το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας προκαλείται από κακή ανατροφή ή από κακή διατροφή.

Όπως δήλωσε η Δρ Θάπαρ.....

 

Τον κίνδυνο εκδήλωσης ψυχολογικών προβλημάτων αντιμετωπίζουν, σύμφωνα με πρόσφατη σχετική έρευνα, όσα παιδιά παρακολουθούν για περισσότερες από δύο ώρες την ημέρα τηλεόραση ή όταν παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ στη Βρετανία, περισσότερες από δύο ώρες τηλεόραση κάθε μέρα αυξάνουν κατά 60% τις πιθανότητες για εμφάνιση συναισθηματικών, κοινωνικών και νοητικών προβλημάτων στα παιδιά οδηγώντας τα σε «κοινωνική δυσλειτουργία».

Αντίστοιχα, η παραμονή άνω των δύο ωρών μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή για ηλεκτρονικά παιγνίδια αυξάνει περίπου κατά 59% τις πιθανότητες εμφάνισης τον ίδιων προβλημάτων στα παιδιά.

 

©www.mersinias.gr

 

Πολλές φορές νοιώθουμε να μην είμαστε καλά ενώ ξέρουμε ότι δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο. Λειτουργούμε κανονικά στην εργασία μας , με τους φίλους μας και τους δικούς μας ανθρώπους , κι όμως «κάτι» μας λείπει, κάτι μας ενοχλεί , κάτι απροσδιόριστο μας ενοχλεί.

Όλοι γνωρίζουμε λίγο ή πολύ την έννοια της κατάθλιψης. Και τα παραπάνω μας δείχνουν ότι δεν έχουμε κατάθλιψη. Ή μήπως έχουμε τελικά?

Αυτό που πολλοί από εμάς δεν γνωρίζουμε είναι ότι η κατάθλιψη έχει πολλές μορφές, πολλές από τις οποίες δεν είναι άμεσα από εμάς τους ίδιους αναγνωρίσιμες , γιατί απλά δεν επηρεάζουν την καθημερινή δραστηριότητά μας. Επηρεάζουν όμως την ψυχολογία μας, κι αυτό είναι κάτι που το νοιώθουμε, και το νοιώθουμε έντονα. Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι μορφές κατάθλιψης?

Μια τέτοια μορφή κατάθλιψης είναι η δυσθυμία. Ενώ δεν μας ενοχλεί κάτι συγκεκριμένο, εντούτοις νοιώθουμε .......

 

Πολλές φορές στην ζωή μας νοιώθουμε ότι μας συμβαίνουν πράγματα «από μόνα τους». Όταν αυτά είναι ευχάριστα χαιρετίζουμε τον εαυτό μας ως «καλότυχο». Όταν είναι δυσάρεστα αγανακτούμε με το επιχείρημα « μα γιατί σε εμένα?» Και στην μία και στην άλλη περίπτωση κρύβεται η παγίδα της συνήθειας. «Συνηθίζουμε» τον εαυτό μας με την συγκεκριμένη ταμπέλα και απλά δεν κάνουμε τίποτα είτε προς την μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Όταν είμαστε «καλότυχοι» νοιώθουμε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε, απλά απολαμβάνουμε τις δάφνες της νίκης μας. Όταν είμαστε «κακότυχοι» πάλι δεν κάνουμε τίποτα, γιατί με το να λυπόμαστε τον εαυτό μας νοιώθουμε ότι τον αγαπάμε. Πολλές φορές δε, απαιτούμε .......

Άμβλωση θεωρείται «η διακοπή μιας αδιατάρακτης ενδομητρίου κυήσεως ενός ή περισσοτέρων εμβρύων, που διενεργείται σε πρώιμη ηλικία κυήσεως και οδηγεί σε αφαίρεση του εμβρύου από τη μήτρα, με συνέπεια τον θάνατο του κυήματος. Η άμβλωση προκαλείται τεχνητά με χημικές, χειρουργικές ή άλλες μεθόδους.»

 

Στις μέρες μας πολλές γυναίκες οδηγούνται στην άμβλωση είτε κρίνοντας πώς αυτό είναι η καταλληλότερη λύση για αυτές, είτε λόγω εξωτερικών παραγόντων. Σύμφωνα με την Εταιρεία Οικογενειακού Προγραμματισμού κάθε χρόνο το ποσοστό αμβλώσεων στην χώρα μας ανέρχεται στις 100.000-120.000, γεγονός που μας δίνει την πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα συναισθήματα και οι ψυχολογικές επιπτώσεις μιας άμβλωσης είναι πολλές και ποικίλες ακόμα και αν αυτό είναι συνειδητή απόφαση της γυναίκας. Οι επιπτώσεις είναι ακόμα χειρότερες όταν η απόφαση δεν είναι εξολοκλήρου δική της αλλά του συντρόφου, του οικογενειακού περιβάλλοντος ή ακόμα και του κοινωνικού περίγυρου.

 

Μετά την άμβλωση πολλές γυναίκες αισθάνονται τον φόβο της απόρριψης από κοντινά τους άτομα και τον κοινωνικό τους περίγυρο επειδή οι ίδιες απέρριψαν το έμβρυο που μεγάλωνε μέσα τους και αποφάσισαν να οδηγηθούν στην άμβλωση. Είναι πολύ σημαντικό το πρώτο διάστημα η γυναίκα να περιβάλλεται από άτομα που νοιάζονται για εκείνη και να λαμβάνει την επιβεβαίωση της αποδοχής και της αγάπης τους. Ακόμα και αν η ίδια επιθυμεί να βρίσκεται κοντά στον άντρα που την κατέστησε έγκυο (σύζυγο, σύντροφο κτλ), εάν αυτός δείχνει να μην καταλαβαίνει πόσο δύσκολα  περνάει η σύντροφος του, μπορεί να είναι πολύ απογοητευτικό για εκείνη.

 

Η επιστροφή στο σπίτι μετά την άμβλωση μπορεί να ξυπνήσει ανάμεικτα συναισθήματα...

 

Συχνά τα άτομα της τρίτης ηλικίας με τα οποία δυσκολευόμαστε να επικοινωνήσουμε είναι του άμεσου περιβάλλοντός μας, δηλαδή είτε γονείς είτε παππούς και γιαγιά με τους οποίους υπάρχει συγκατοίκηση ή τουλάχιστον καθημερινή επαφή. Νοιώθουμε ότι δεν έχουν καμία απολύτως κατανόηση προς τις καταστάσεις που βιώνουμε, ότι είναι στενόμυαλοι κι εγωιστές , ότι «θέλουν πάντα να περνάει το δικό τους» κλπ.

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει όμως είναι ότι εμείς οι ίδιοι δεν κατανοούμε ορισμένα πράγματα. Και ποιά είναι αυτά?

Καταρχήν η Τρίτη ηλικία εμπεριέχει μια μοναξιά που δεν γίνεται πάντα αντιληπτή και δικαιολογημένα συμβαίνει αυτό καθώς είμαστε απορροφημένοι από τις υποχρεώσεις μας και τους καθημερινούς μας στόχους. Είναι όμως τόσο έντονη η μοναξιά αυτή που οδηγεί αναπόφευκτα

 

Ένα πρωτοποριακό τεστ, που διαρκεί μόλις 5 λεπτά, και μετράει την εγκεφαλική και νοητική ανάπτυξη ενός παιδιού, «χαρτογραφώντας» τον εγκέφαλό του, ανακάλυψαν αμερικανοί επιστήμονες. Η νέα τεχνική χρησιμοποιεί έναν τομογράφο (MRI) και ένα πρόγραμμα υπολογιστή (μαθηματικό αλγόριθμο) για να συμπεράνει σε ποιο βαθμό έχει ωριμάσει ο εγκέφαλος του παιδιού. Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σεν Λιούις, υπό τον Dr. Nick Dosenbah και τον καθηγητή παιδιατρικής νευρολογίας Bradley Slagar, παρουσίασαν τη νέα διαγνωστική μέθοδο στο περιοδικό «Science».
Στην έρευνα συμμετείχαν 238 υγιή άτομα, ηλικίας από 7 έως 30 ετών. H εξέταση αποκάλυψε ...

Αμερικανοί ερευνητές σε έρευνα που διεξήγαγαν βρήκαν οτι οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν και χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους ως ευγενικό, με καλούς τρόπους και όχι αγενές άτομο. Παρόλα αυτά, σε πείραμα που ακολούθησε το οποίο αφορούσε μια σειρά “αγενών συμπεριφορών” , φάνηκε πως τελικά οι άνθρωποι δεν είμαστε τόσο ευγενικοί όσο νομίζουμε... Παρακάτω ακολουθούν κάποιες συμπεριφορές αγένειας...Εσείς πόσες από αυτές κάνετε;


  • Συνήθως καθυστερώ στα ραντεβού μου έστω και 10 λεπτά

  • Διακόπτω τον συνομιλητή μου όταν μιλάει

  • Έχω διακόψει συζήτηση για να απαντήσω στο κινητό μου

  • Έχει τύχει να στείλω e-mail την ώρα που έχω τηλεφωνική συνομιλία με κάποιον

  • Έχω μιλήσει στον ενικό σε άτομο το οποίο δεν γνωρίζω καλά π.χ. σερβιτόρο, ρεσεψιονίστ κτλ

  • Καθυστερώ να απαντήσω σε μήνυμα στο κινητό μου πάνω από 15'


Επιπλέον, σχετική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ και έγινε από δύο ψυχολόγους , Μάικλ Κράους και Ντάχερ Κέλτνερ στο πανεπιστήμιο Μπεκλεϊ της Καλιφόρνια...

 

 

 

Σύμφωνα με σχετική μελέτη που δημοσιεύεται στην βρετανική ιατρική επιθεώρηση British Medical Journal το άγχος θα πρέπει να συνεκτιμάται, όταν ο γιατρός προσπαθεί να υπολογίσει τον ατομικό κίνδυνο πτώσης ή ατυχήματος του κάθε ατόμου, συνήθως ηλικιωμένου. Να σημειώσουμε ότι ο φόβος της πτώσης είναι συχνότερος στους ηλικιωμένους και συνήθως σχετίζεται με την κακή ισορροπία, το άγχος, την κατάθλιψη και τις ίδιες της πτώσεις.
Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα...

 

 

 

Πειραματικά φάρμακα κατάφεραν να ανατάξουν και να επανεκκινήσουν το βιολογικό ρολόι ποντικιών σε εργαστηριακές συνθήκες, δίνοντας πιθανώς νέες πληροφορίες για διάφορες ανθρώπινες διαταραχές, περιλαμβανομένων της διπολικής διαταραχής αλλά και του jet lag.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο «Proceedings of the National Academy of Sciences», τα φάρμακα PF4800567 και PF670462, που δεν είναι προς το παρόν διαθέσιμα για χρήση σε ανθρώπους και θα χρειαστούν χρόνια για να καταστούν εμπορικά διαθέσιμα, λειτουργούν τροποποιώντας τη δραστηριότητα ενός ενζύμου που βοηθά στον ορισμό της ταχύτητας του βιολογικού ρολογιού. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, το Βρετανικό Ιατρικό Ερευνητικό Συμβούλιο και τη φαρμακοβιομηχανία Pfizer ελπίζουν ότι θα μπορέσουν μελλοντικά να αποκαταστήσουν τον βιολογικό ρυθμό ανθρώπων που έχουν προβλήματα λόγω εργασίας σε βάρδιες ή από ψυχολογικά προβλήματα, όπως η κατάθλιψη, και πιθανόν από....