Το παιδί μου είναι ομοφυλόφιλος

Κατηγορία ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Σαν τίτλος σίγουρα ακούγεται εφιαλτικός για τους περισσότερους γονείς, είτε πρόκειται για γιό είτε για κόρη. Αν και περισσότερο στα αγόρια η ομοφυλοφιλία κρίνεται καταδικαστέα και αντιμετωπίζεται απο τους γονείς ως ολική "καταστροφή", εντούτοις και στα κορίτσια θεωρείτε απο τους γονείς ως στιγματισμός και ασθένεια προς θεραπεία.
Επίσημα η ομοφυλοφιλία έχει πάψει να θεωρείται ψυχολογική ασθένεια εδώ και περίπου μια 20ετία. Αυτό δεν συνέβη  ως αποτέλεσμα μιας απόφασης που κρίθηκε κοινωνικά αναγκαία να ληφθεί , αλλά κατόπιν αναλύσεων όλων των παραγόντων που  γεννούν  την ομοφυλοφιλία συμπεριλαμβανομένων και των γενετικών. Παραμένει ως ασθένεια , Σεξουαλικής Διαταραχής, μόνο όταν το ομοφυλόφιλο άτομο αισθάνεται δυσλειτουργικό με την ομοφυλοφιλία του, και μόνο τότε.
Να διευκρινίσουμε εδώ ότι μιλάμε για ομοφυλοφιλία ...

με αποδοχή της γενετήσιας ταυτότητας, δηλαδή αποδοχή της αρσενικής ή θηλυκής υπόστασης και επιλογή συντρόφου του ιδίου φύλου. Η περίπτωση Ταυτότητας Γένους κατα την οποία το άτομο αισθάνεται διαφορετικό απο το γενετικό φύλο που πράγματι είναι (τραβεστισμός), είναι εντελώς διαφορετική κατάσταση κι αντιμετωπίζεται ως τέτοια.
Κοινωνικά ο καθένας απο εμάς θα έχει έναν φίλο ή μια φίλη ομοφυλόφιλη ή έστω κάποιον γνωστό, αφου αυτό μας κατατάσει στους κοινωνικά απελευθερωμένους, αλλά το πράγμα δυσκολεύει όταν η ομοφυλοφιλία παρουσιάζεται στο άμεσο οικογενειακό μας περιβάλλον ή ακόμα "χειρότερα" στο ίδο μας το παιδί.
Δεν συμφωνώ με την παρουσίαση μιας τέτοιας κατάστασης ως εύκολης, γιατί πολύ απλά δεν είναι εύκολη για κανέναν γονιό.Και διαφωνώ κάθετα με τις γενικές κι αόριστες προτροπές που επικεντρώνονται στην προοδευτικότητα που πρέπει να επιδείξει ο γονιός.
Αυτό όμως που θα πρέπει να σκεφτούμε ως γονείς σε αυτήν την περίπτωση, είναι ότι καταρχήν κοινωνικά για το παιδί θα είναι ήδη δύσκολο και δεν χρειάζεται να αποτελέσουμε οι ίδιοι ένα επιπλέον πρόβλημα στο πρόβλημα. Επιπλέον να σκεφτούμε κατα πόσο πραγματικά μας ενοχλεί και κυρίως για ποιούς λόγους μας ενοχλεί. Μήπως είναι η δική μας εικόνα αυτή, που στην σκέψη μας, κλονίζεται έναντι τρίτων κι όχι τελικά του παιδιού μας; Μήπως νοιώθουμε οτι θα κριθούμε ως "κακοί" γονείς;
Εκτός των περιπτώσεων παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, η ομοφυλοφιλία δεν σχετίζεται με το αν είμαστε σωστοί γονείς. Και θα πρέπει να σκεφτούμε πέραν όλων αυτών , ότι το παιδί μας έχει μια συνολική προσωπικότητα με θετικά κι αρνητικά , ένα μικρό μόνο μέρος της οποίας είναι η σεξουαλική του ταυτότητα. Μπορούμε και να συνεχίσουμε να το βοηθάμε να εξελλίσει την προσωπικότητά του, και να του παρέχουμε ισοτιμία και αυτονομία στις κοινωνικές ευκαιρίες που έχει και οφείλει να έχει.
Επειδή ως γονέας εμπλεκόμαστε συναισθηματικά σε μεγάλο βαθμό με το παιδί, ο χειρισμός της κατάστασης καλό θα είναι να γίνει με την συνδρομή ενός ψυχολόγου, για να μπορεί να είναι και δίκαιη προς το παιδί  και παράγοντας ανάπτυξης και βελτίωσης της μεταξύ μας σχέσης.
Σε κάθε περίπτωση ένα οφείλουμε να θυμόμαστε: το παιδί μας μπορεί να ζεί με αξιοπρέπεια κάθε φάση της ζωής του είτε είναι ετεροφυλόφιλο είτε ομοφυλόφιλο.Αρκεί να την έχει εισπράξει και μάθει απο εμάς απο νωρίς.


©www.mersinias.gr

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019 16:04