Μπορεί η παρέμβαση στην παιδική ηλικία να προλάβει στην ψυχοπαθολογία στην ενήλικη ζωή;

Κατηγορία ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

 

Σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή, οι ερευνητές του Conduct Problems Prevention Research Group εξέτασαν εάν μία παρέμβαση θα μπορούσε να επηρεάσει την εξέλιξη 6χρονων παιδιών που βρίσκονταν σε κίνδυνο. Η μελέτη πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο American Journal of Psychiatry και έδειξε ότι η πρώιμη παρέμβαση σε παιδικό πληθυσμό υψηλού κινδύνου, επηρεάζει την εξέλιξη τους, όταν αυτά φτάσουν στην ηλικία των 25+ ετών .

Τα παιδιά που αντιμετωπίζουν χρόνιες δυσκολίες οι οποίες σχετίζονται με τη διαγωγή διατρέχουν κίνδυνο για κακή εξέλιξη στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή. Οι ερευνητές διενέργησαν ανίχνευση σε σχεδόν 9600 παιδιά του νηπιαγωγείου και ταυτοποίησαν 976 από αυτά με προβλήματα διαγωγής. Οι μαθητές προέρχονταν από 55 σχολεία, σε τέσσερις κοινότητες.....

Τα παιδιά μοιράστηκαν με τυχαίο τρόπο σε μία ομάδα ελέγχου η οποία δεν έλαβε καμία απολύτως παρέμβαση , και σε μία ομάδα η οποία έλαβε 10ετή παρέμβαση. Η παρέμβαση αυτή ήταν πολύμορφη και περιλάμβανε: την συμπεριφορική εκπαίδευση των γονιών, την εκπαίδευση των παιδιών σε κοινωνικές δεξιότητες, φροντιστήριο για τα παιδιά, τη ανάθεση ενός  συντρόφου-βοηθού (peer coach) καθώς και άλλες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις. Οκτώ χρόνια μετά το τέλος της παρέμβασης, οι ερευνητές εξέτασαν πώς τα πήγαν οι δυο διαφορετικές αυτές ομάδες.

Βρήκαν ότι τα παιδιά που έλαβαν ενεργή παρέμβαση, ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να υποφέρουν από κάποια ψυχιατρική δυσκολία, ήταν λιγότερο πιθανό να πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια για αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας  και είχαν μικρότερη πιθανότητα να κάνουν κατάχρηση αλκοόλ και σοβαρή κατάχρηση ουσιών. Όσον αφορά την εγκληματικότητα, η παρέμβαση φαίνεται ότι είχε μειώσει το ποσοστό των βίαιων εγκλημάτων και των καταδικών για ναρκωτικά.

Πρόκειται για ευρήματα με τεράστια σημασία. Ωστόσο η συγκεκριμένη παρέμβαση δείχνει να έχει και τους περιορισμούς της. Για παράδειγμα: κάποιες μορφές εξέλιξης όπως η κατάθλιψη, το άγχος και η χρήση κάνναβης δεν διέφεραν ανάμεσα στις ομάδες, ενώ το ίδιο ίσχυε και για τα ποσοστά εγκλημάτων κατά της περιουσίας, την αποφοίτηση από το γυμνάσιο και την πλήρη εργασιακή απασχόληση στην ενήλικη ζωή.

Όταν ληφθούν συνολικά υπόψη, τα δεδομένα αυτά υποστηρίζουν την άποψη ότι η πολύμορφη, βασισμένη σε αποδείξεις (evidence based) παρέμβαση, η οποία γίνεται σε παιδιά υψηλού κινδύνου, κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, μπορεί να έχει ωφέλιμα και θετικά αποτελέσματα που εκτείνονται μέχρι και την ενήλικη ζωή. Το γεγονός δε ότι η συγκεκριμένη μελέτη εστιάζει στην πρόληψη και όχι σε καθαυτή τη θεραπεία, την κάνει ιδιαίτερα αξιόλογη.

Σε μια εποχή ανυπαρξίας επαρκών υπηρεσιών και δομών για την ψυχική υγεία, ειδικά των παιδιών και εφήβων, μελέτες σαν αυτή, φέρνουν στο προσκήνιο με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, την αξία της πρώιμης παρέμβασης για την ψυχική υγεία και την σαφέστατα σημαντικότερη βαρύτητα που πρέπει να λαμβάνει η πρόληψη από την θεραπεία.

©www.mersinias.gr

ΠΗΓΗ: Conduct Problems Prevention Research Group. Impact of early intervention on psychopathology, crime, and well-being at age 25. Am J Psychiatry. 2014 Sep 15. 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 06:44