Υπερπροστατευτικοί γονείς

Κατηγορία ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Στην παιδοκεντρική κοινωνία που ζούμε το άγχος των γονέων για το παιδί τους είναι μεγάλο. Άρθρα και κείμενα έχουν κατακλίσει το διαδίκτυο για το πώς πρέπει να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, τι πρέπει να κάνει ένας σωστός γονέας, πότε ένα παιδί είναι ευτυχισμένο κτλ. Η πίεση που αισθάνεται ο γονέας είναι μεγάλη. Θα μπορέσει άραγε να ανταπεξέλθει σε όλα αυτά; Είναι καλός γονέας; Πότε όμως περνάμε στο άλλο άκρο;

Πολλοί γονείς δεν αντιλαμβάνονται πότε γίνονται υπερπροστατευτικοί. Αρκετοί θεωρούν ότι είναι χρέος τους να λειτουργούν έτσι και ελάχιστοι συνειδητοποιούν την υπερ-προστατευτικότητά τους και προσπαθούν να την διορθώσουν βάζοντας όρια στην συμπεριφορά τους. Τι κάνει όμως ένας υπερπροστατευτικός γονέας;

Ένας υπερπροστατευτικός γονέας προλαμβάνει! Προλαμβάνει την αποτυχία, το πόνο, την ματαίωση, την απογοήτευση του παιδιού του, ώστε αυτό να μην αισθανθεί αρνητικά, να μην βιώσει πόνο και αρνητικά συναισθήματα. Να μην νιώσει την στέρηση, την αναμονή. Όταν χαλάει ένα παιχνίδι του, οι γονείς του το αντικαθιστούν άμεσα για να μην στεναχωρηθεί το παιδί τους. Όταν αυτό κλάψει τρέχουν να ικανοποιήσουν την όποια επιθυμία του, όσο υπερβολική κι αν είναι, γιατί ίσως δεν αντέχουν να το βλέπουν θλιμμένο ή ακόμα γιατί δεν αντέχουν την εικόνα του «άκαρδου» και σκληρού γονέα, ο οποίος δεν λυτρώνει το παιδί από την στεναχώρια του. Του προσφέρουν πριν ζητήσει, πριν προσπαθήσει, πριν διεκδικήσει. Στόχος είναι η διακοπή των αρνητικών συναισθημάτων που βιώνει το παιδί. Μπορεί όμως αυτή η συμπεριφορά να έχει αρνητικές επιπτώσεις;

Μέσα στα χρόνια το παιδί μαθαίνει να μην προσπαθεί, να μην ανέχεται την καθυστέρηση της ικανοποίησης των αναγκών του και των θέλω του. Γίνεται απαιτητικό, εφόσον έτσι του έμαθαν οι γονείς του να λειτουργεί. Η θλίψη και τα αρνητικά συναισθήματα είναι μεγαλύτερα και δυσκολότερα να τα διαχειριστεί όταν βγαίνοντας από το οικογενειακό υπερπροστατευτικό περιβάλλον, αντιλαμβάνεται πως έξω υπάρχουν όρια τα οποία πρέπει να τηρήσει, ανάγκες που πρέπει να καθυστερήσει, θέλω τα οποία δεν θα ικανοποιηθούν άμεσα και κάποιες φορές και καθόλου. Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθήσει ακόμα κι αν δεν του αρέσει, όπως π.χ. στο σχολείο, στην παρέα, στο φροντιστήριο, στην ομάδα ή άλλο κοινωνικό σύνολο.

Στόχος των γονέων είναι να μεγαλώσουν παιδιά τα οποία θα είναι αρκετά δυνατά και δυναμικά και θα έχουν όλα εκείνα τα εφόδια ώστε να είναι σε θέση να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις, να διεκδικήσουν, να μην τα περιμένουν όλα από τους άλλους, να προσπαθούν ακόμα κι αν αποτύχουν, και αυτή η αποτυχία τους να μην τους παίρνει από κάτω αλλά να τους δίνει την ώθηση να προσπαθήσουν ξανά μαθαίνοντας από τα λάθη τους. Θα είναι παιδιά χαρούμενα, ψυχικά υγιή , με αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Ικανά να βρούνε λύσεις στα προβλήματα τους και εναλλακτικές οδούς για να φτάσουν στους στόχους τους.

©Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος (MSc)

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 07:06