Μεγαλώνοντας το 24ωρο

Έχετε κι εσείς συχνά την αίσθηση ότι το 24ώρο δεν σας φτάνει; Δεν θα ήταν ωραίο να μπορούμε κάποιες μέρες να επιμηκύνουμε την διάρκειά του; Αυτό όμως δυστυχώς δεν γίνεται. Κι αυτό είναι το κακό νέο. Υπάρχει όμως και καλό νέο. Δεν μπορούμε να μεγαλώσουμε την ημέρα μας, μπορούμε όμως να έχουμε καλύτερο έλεγχο σε αυτό που ονομάζουμε εγκεφαλικό χρόνο ή αλλιώς ψυχολογική ώρα.

Οι ώρες βάσει του ρολογιού είναι μια αντικειμενική υπόσταση, η αντίληψη όμως της διάρκειάς τους είναι καθαρά υποκειμενικό μέγεθος. Αν δεν κάνω τίποτα απολύτως ή αν περιμένω κάτι εναγωνίως, μια ώρα φαντάζει αιώνας, έτσι δεν είναι; Από την άλλη εάν έχω μια γεμάτη εργασιακά ημέρα με ραντεβού, υποχρεώσεις και προσωπικές εκκρεμότητες η μια ώρα μου φαίνεται σαν 1 λεπτό. Επομένως αφού η αντίληψη του χρόνου λειτουργεί τελείως διαφορετικά στον εγκέφαλό μας κάθε φορά (κι αναλόγως των εργασιών μας), από ότι στην αυστηρή δεδομένη αντικειμενικότητα του ρολογιού, μπορούμε να βελτιώσουμε τον τρόπο που θα αντιληφθούμε την ροή του, με καλύτερο τρόπο που θα μας κάνει και να τον αξιοποιήσουμε περισσότερο; Ναι μπορούμε.

Οι δεξιότητες επέκτασης χρόνου εμπίπτουν ουσιαστικά σε δύο κατά βάση κατηγορίες: τον μελλοντικό χρόνο και τον αναδρομικό χρόνο. Ο μελλοντικός χρόνος αναφέρεται στο αίσθημα του χρόνου που περνάμε στο παρόν σκεπτόμενοι το τώρα και το αμέσως επόμενο λεπτό. Ο αναδρομικός χρόνος αναφέρεται στη μνήμη μας για το πως αντιληφθήκαμε το παρελθόν μας κι ότι αυτό περιείχε.

Ο απλός αλλά σημαντικός κανόνας της διαχείρισης του μελλοντικού χρόνου είναι ότι μπορούμε να επιταχύνουμε το χρόνο όταν ξεχνάμε τον χρόνο, και μπορούμε να επιβραδύνουμε το χρόνο όταν συνειδητοποιούμε το χρόνο. Μάθετε να περιμένετε, αυτό δίνει μια αίσθηση επιμήκυνσης του χρόνου. Μια έρευνα του 2010 (Jeroen Nawijn) είχε δείξει για παράδειγμα, ότι η αναμονή για τις διακοπές, μας κάνει πιο χαρούμενους ακόμα κι από τις ίδιες τις διακοπές. Βάλτε συνεπώς στην ζωή σας την πρόβλεψη και την αναμονή, έννοιες που θα βελτιώσουν την αντίληψη σας για τον χρόνο.

Βάλτε χρονοδιάγραμμα σε κάθε στόχο μικρό ή μεγάλο. Κάντε «έλεγχο» σε αυτά τα διαστήματα εάν το σχέδιο σας προχωρά όπως πρέπει. Τέλος κάντε σύντομα «διαλείμματα σκέψης». Μικρές παύσεις 5-10 λεπτών κατά την διάρκεια μιας γεμάτης ημέρας , μας ανατροφοδοτούν άμεσα με την εκ νέου αίσθηση του χρόνου κι ίσως και τον επαναπρογραμματισμό του.

Από την άλλη όσων αφορά τον αναδρομικό χρόνο , δηλαδή τον καλύτερο τρόπο αντίληψης του χρόνου που αφήσαμε πίσω μας, θα πρέπει να μάθετε να κάνετε περισσότερη εστίαση στα πράγματα. Όσο πιο γενική η παρατήρησή μας στα όσα ζούμε , τόσο λιγότερες οι αναμνήσεις που θα έχουμε στο μέλλον κι άρα τόσο μεγαλύτερη η αίσθηση του ανεκμετάλλευτου χρόνου. Επιπλέον δραστηριότητες έντονες , είναι αυτονόητο , ότι «γεμίζουν» περισσότερο τον παρελθοντικό μας χρόνο αφού μας δίνουν την αίσθηση ότι υπερκαλύψαμε τις ημέρες μας.

Συμπερασματικά να θυμάστε ότι ο χρόνος εξαρτάται από την αξιοποίηση του. Και είναι προτιμότερο να ζούμε με γνώμονα μια γεμάτη ζωή, παρά μια μεγάλη χρονικά ζωή.

Μερσινιάς Θωμάς, Κλινικός Ψυχολόγος , TEDx Speaker

©www.mersinias.gr