Ευαισθησία ή Κατάθλιψη;

Η Κατάθλιψη στο μυαλό των περισσότερων, είναι μια κατάσταση ησυχίας, στεναχώριας και μοναξιάς που κάποιοι «άτυχοι» άνθρωποι θα κληθούν νααντιμετωπίσουν στην ζωή τους. Η Κατάθλιψη δεν είναι όμως μια ήσυχη κι αβλαβής κατάσταση. Είναι μια ιδιαιτέρως ανήσυχη κι επιβλαβής κατάσταση για τον πολιτισμό μας σήμερα, κι απασχολεί πολλούς περισσότερους ανθρώπους από όσους ίσως πιστεύουμε: πάνω από 30 εκατομμύρια Αμερικανοί, και κοντά στα 25 εκατομμύρια Ευρωπαίοι.

Όταν το άτομο βρίσκεται στην κατάθλιψη δείχνει ανίκανο να έρθει σε, θετική τουλάχιστον, επαφή με τους γύρω του...

Έλκεται από στενάχωρες καταστάσεις, άσχημα γεγονότα, αρνητικά άτομα , και ουσιαστικά ανακυκλώνει το δυσάρεστο συναίσθημα που νοιώθει , με ένα μικρό αλλά θαυματουργό για το ίδιο, τρικ: εστιάζει στην μεγαλύτερη φαινομενικά στεναχώρια γύρω του, γιατί αυτό ανακουφίζει υποσυνείδητα τα αισθήματα του ίδιου. Όταν αυτό σταδιακά αρχίσει να μην λειτουργεί αρχίζει η απομόνωση. Δραστηριότητες που μέχρι χθές ήταν αρεστές, πλέον δεν του λένε τίποτα. Κι εκεί έχει μπει πλέον στην Κατάθλιψη. Προτιμά να κοιμάται περισσότερες ώρες και αν είναι δυνατόν κι όλη μέρα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μεγάλο ποσοστό ατόμων με Κατάθλιψη όταν τα ρωτάς τι πραγματικά θα ήθελες να γίνει, σου απαντούν να κοιμηθώ πολλές ώρες και όταν σηκωθώ να είμαι ξεκούραστος και να νοιώθω καλά.

Το πρόβλημα είναι ότι το στάδιο που γίνεται τελικώς αντιληπτό το πρόβλημα της κατάθλιψης ως πραγματικότητα, διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Κι εδώ γίνεται η σύγχυση. Ευαισθησία ή πρόβλημα κατάθλιψης;

Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι με καταθλιπτική διάθεση έχουν βάλει από νωρίς στον εαυτό τους την ταμπέλα του ευαίσθητου (ή και ρομαντικού) ατόμου εξηγώντας με αυτόν τον τρόπο, κάθε τους άσχημη διάθεση όσο συχνά κι αν αυτή συμβαίνει μέσα στην εβδομάδα ή και στην ημέρα ακόμη. Νοιώθουν καλά όσο λυπούνται και ασχολούνται με πράγματα του παρελθόντος, γιατί αυτά δεν απαιτούν και καμία αλλαγή. Όσο δεν αλλάζουν νοιώθουν καλά, κι όσο νοιώθουν καλά δεν αλλάζουν. Ο φαύλος κύκλος τους, δείχνει απροσπέραστος.

Η ευαισθησία δεν αφορά διάθεση. Η δεν αφορά μόνο διάθεση. Αν είμαι ευαίσθητος , κάνω πράξη την ευαισθησία μου βοηθώντας εκεί που πρέπει. Εάν λοιπόν λυπάμαι για κάτι, και ψάχνω κι εφαρμόζω δράσεις για να βοηθήσω σε αυτό, προφανώς κι είμαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος. Σε περίπτωση όμως που η ευαισθησία μου «συνοδεύεται» σχεδόν πάντα από την αδράνειά μου και μόνο, ίσως είναι η στιγμή να εξετάσω την καταθλιπτική μου διάθεση με έναν ψυχολόγο της επιλογής μου.

©www.mersinias.gr

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 10:59