Είσαι σε επαφή με τον συναισθηματικό εαυτό σου;

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Είναι λογικό κι ανθρώπινο ότι μας πονάει να το αποφεύγουμε. Ιδιαίτερα όταν αυτό που μας πονάει έρχεται από εμάς τους ίδιους, όπως για παράδειγμα ένα άσχημο συναίσθημα όπως ο φόβος. Σε κάθε τέτοια περίπτωση «θάβουμε» το άσχημο συναίσθημα και συνεχίζουμε να λειτουργούμε σαν να μην υπήρξε ποτέ. Στην αρχή αυτό το καταφέρνουμε δυσκολότερα, με τον καιρό όμως μας γίνεται ολοένα κι ευκολότερο. Ότι θάβουμε όμως, δεν σταματά να υπάρχει. Κι επιπλέον μαθαίνοντας τον εαυτό μας να θάβει το αρνητικό συναίσθημα, εκπαιδεύεται τελικά να θάβει οποιοδήποτε συναίσθημα μας. Κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό ούτε για εμάς, ούτε για τους γύρω μας.

Για να έρθουμε σε καλύτερη επαφή με τον συναισθηματικό εαυτό μας , πρώτα από όλα πρέπει να αναγνωρίσουμε τις αυτοματοποιημένες εκείνες αντιδράσεις που μας κάνουν να θάβουμε στην δεδομένη στιγμή αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα. Συνήθως είναι ένας καλυμμένος θυμός , που εκφράζεται είτε με κάποιον εθισμό (πχ εξουδετερώνω το δυσάρεστο συναίσθημα με φαγητό το οποίο είναι μεν ανθυγιεινό αλλά το απολαμβάνω τόσο πολύ που δεν μπορώ να αντισταθώ) , είτε με μια ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (θα πάω για ψώνια για πολλοστή φορά μέσα στον μήνα παρόλο που δεν έχω συγκεκριμένες ανάγκες, πολλές φορές αγοράζοντας πράγματα που δεν χρειάζομαι), είτε με μια ένταση την οποία θα προσπαθήσω να περάσω στο περιβάλλον με μια μορφή επικριτικής συζήτησης από μεριάς μου , η οποία ακόμα κι αν ενοχλήσει τους γύρω μου εμένα με κάνει να αισθανθώ καλύτερα ή με την αποζήτηση προσοχής με λάθος τρόπο που θα επιβαρύνει την σχέση μου και θα έχει αντίκτυπο στην εξέλιξή της...

Πρέπει να σεβαστώ τα συναισθήματα μου , ιδιαίτερα σε μια περίοδο προσωπικής κρίσης. Και για να το πετύχω αυτό θα πρέπει να μάθω να αποδέχομαι την πραγματικότητα. Σκέψεις όπως «όχι αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει» είναι απλή σπατάλη ενέργειας και χρόνου, αφού τελικά πάλι θα πρέπει να δράσω. Να ακούσω τον εαυτό μου και το τι αισθάνομαι αυτή την στιγμή, είναι ο μόνος τρόπος για να δω γιατί λειτουργώ έτσι και μόνο τότε θα μπω στην διαδικασία να το αλλάξω/ βελτιώσω.

Επιπλέον το πως αντιδρούμε στο συναίσθημά μας, έχει να κάνει με το πως εκπαιδευθήκαμε ως παιδιά να αντιδρούμε σε αυτό. Άτομα που μεγάλωσαν σε χαοτικά συναισθηματικά περιβάλλοντα, έχουν μάθει να κρύβουν ότι θεωρούσαν επικίνδυνο για την ασφάλεια τους. Επίσης άτομα που δεν τους επιτρεπόταν να εκφράσουν ανοιχτά την άποψή τους ή το τι αισθάνονται, είναι αδύνατον ως ενήλικες να εκφράζουν υγιώς το οποιοδήποτε συναίσθημα τους. Τέλος άτομα τα οποία ως παιδιά είχαν μόνο υλική αναπαράσταση της γονικής αγάπης, είτε με φαγητό είτε με δώρα, έχουν μάθει την κατανάλωση (είτε τροφής είτε αγοραστικής) ως την κύρια έκφραση οποιουδήποτε συναισθήματός τους.

Η προσέγγιση του συναισθηματικού εαυτού μας , θα μας φέρει σε μια ισορροπία όσων σκεφτόμαστε με όσα νοιώθουμε και όσα πράττουμε. Κι όταν αυτό το τρίγωνο επέλθει σε σχετική ισορροπία, τότε θα νοιώσουμε και ευτυχείς αλλά και πλήρεις.

Μερσινιάς Θωμάς , Κλινικός Ψυχολόγος MSc

©www.mersinias.gr

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Νοεμβρίου 2019 16:03