Μάσκα ή Προσωπείο; Προσωπείο ή Μάσκα;

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Είναι η ζωή μας ένα μόνιμο προσωπείο ή το προσωπείο έγινε η ζωή μας; Φυσικά και δεν χρειάζεται να είναι η εποχή του καρναβαλιού για να φορέσει κάποιος μια μάσκα. Μερικοί εξακολουθούν να τις φοράνε όλο το χρόνο.Άλλωστε όπως πολύ σωστά λέει ο λαός ‘’Το πραγματικό καρναβάλι αρχίζει όταν πέσουν οι μάσκες’’. Κάποιοι λοιπόν, τις κουβαλάνε μαζί τους πάντα και παντού, χωρίς να τις αποχωριστούν ούτε λεπτό! Ευτυχώς υπάρχει ποικιλία και μπορεί κάποιος να βρει την κατάλληλη για κάθε περίσταση. Για παράδειγμα, του επαγγελματία, του καλού και ευαίσθητου ατόμου, του ερωτευμένου, του φίλου, του ατόμου που σέβεται και νοιάζεται.. κλπ

Επιπλέον παρατηρείται και ο συνδυασμός των παραπάνω (mix and match) και με αυτόν τον τρόπο γίνεται η καθημερινότητα κάποιων πιο εύκολη..

Η μοναδική στιγμή που η μάσκα αφαιρείται (να σημειωθεί ότι αυτό γίνεται χωρίς την θέληση/ απόφαση του κατόχου της), είναι κατά τη διάρκεια του ύπνου.Ο ρόλος της μάσκας είναι το να καλύπτει πτυχές του χαρακτήρα μας, που θέλουμε να αποκρύψουμε απο τους άλλους, παρουσιάζοντας κάτι άλλο.. διαφορετικό. Όπως και να έχει όμως, αποκρύπτει την αλήθεια για το ποιοι πραγματικά είμαστε.Στο ερώτημα ‘’γιατί κάποιοι θέλουν τόσο πολύ να κρύψουν και να παρουσιάσουν κάτι άλλο από αυτό που είναι;’’, οι απαντήσεις είναι πολλές..

Είτε νομίζουν πως με τον τρόπο αυτό θα πετύχουν πιο εύκολα και πιο γρήγορα τον στόχο τους, είτε τους αρέσει να παίζουν αυτό το παιχνίδι.. Υπάρχει βέβαια και η κατηγορία ανθρώπων που θα φορέσουν μια μάσκα, όχι για να πετύχουν κάποιο σκοπό με το να υποκριθούν στους άλλους, αλλά ως μορφή «άμυνας» ή «αυτοπροστασίας».. Γιατί φοβούνται να αποκαλύψουν τις αδυναμίες και τους φόβους τους.. Για να αποφύγουν να πληγωθούν..

Πριν απο μερικά χρόνια είχα διαβάσει κάπου το εξής: ᾽᾽Η κοινωνία μας και κατ’ επέκταση η ζωή μας, είναι ένας χορός μεταμφιεσμένων.. στον οποίο όλοι κρύβουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα και το αυθεντικό τους πρόσωπο.. Αλλά ταυτόχρονα, αποκαλύπτονται κρυπτόμενοι’’.Αυτό εξηγείται στο ότι όσες μάσκες και να φορέσει ένας άνθρωπος, αυτά που απο μόνα τους προδίδονται.. είναι περισσότερα απο αυτά που θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να κρύψει.«Εσύ φτιάχνεις τη μάσκα και εγώ ψάχνω να βρω τη γλώσσα της, τα λόγια που μπορεί να πει μια μάσκα. Το ακίνητο βλέμμα της μάσκας ατενίζει χώρους.. Η μάσκα κρατά τα μάτια της ανοιχτά.. Η μάσκα βλέπει τα πάντα. Τι να λέει, άραγε; »(Φωτόπουλος, 2006)

Λίγο έως πολύ.. όλοι μας φοράμε μάσκες και το τελευταίο διάστημα η πιο πολυφορεμένη είναι η μάσκα του γελαστού και του ευτυχισμένου.. Το λυπηρό όμως είναι ότι κάποιοι το παρακάνουν με τις μεταμφιέσεις και κρύβονται όχι μόνο από αγνώστους αλλά και απο πολύ γνωστούς.. Απο ανθρώπους ᾽᾽ανοιχτό βιβλίο᾽᾽ προς αυτούς. Περιμένουν στη γωνία με ανυπομονησία για το πότε επιτέλους θα σε ξεγελάσουν, πότε θα πετύχουν τον σκοπό τους με δολιότητα.. Είναι αυτοί που θα γελάσουν με την ψυχή τους όταν πάρουν αυτό που θέλουν.. που θα γυρίσουν σπίτι τους με τον αέρα του νικητή.. που δεν θα επιτρέψουν στον εαυτό τους να σκεφτεί ούτε στιγμή τον άνθρωπο που ξεγέλασαν.Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που η μάσκα τους έχει γίνει τόσο συνήθεια που και οι ίδιοι δεν γνωρίζουν το αληθινό τους πρόσωπο..

Τέλος κρίνεται σημαντικό να αναφερθεί πως όταν και εάν κάποια στιγμή αυτοί οι άνθρωποι αποφασίσουν να αποχωριστούν εντελώς το προσωπείο αυτό.. να ξέρουν ότι, εξαιτίας της καθημερινής χρήσης, έχει γίνει ένα με το πρόσωπο τους και όταν αφαιρεθεί θα ξεκολλήσει και ένα κομμάτι του πραγματικού τους εαυτού.. και ίσως να μην είναι έτοιμοι να αντικρύσουν το αποτέλεσμα..

«Θα του βγάλω τη μάσκα, όπως θα βγάλω και ’γω τη δική μου, και θα κοιταχτούμε, αυτή τη φορά πρόσωπο με πρόσωπο, δίχως πέπλα και δίχως ψέματα…» (Gaston Leroux, Το φάντασμα της όπερας. Μετ. Άντα Καμπατσέα. Αθήνα: Λιβάνης, 2005)

©Τζουραμάνη Όλγα, Ψυχολόγος - Εγκληματολόγος

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 07:12