Ο Φόβος της Δέσμευσης

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις και η ποιότητά τους πάντα έπαιζε σημαντικό και καθοριστικό ρόλο στην κοινωνία μας και την ψυχοκοινωνική μας ανάπτυξη. Ένα παραπάνω στις μέρες μας, όπου οι διαπροσωπικές μας σχέσεις φαίνεται να βάλλονται από διάφορους παράγοντες, με αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντική έκπτωση. Οι σχέσεις χτίζονται πιο δύσκολα και γκρεμίζονται πολύ πιο εύκολα από ότι παλαιότερα. Με άλλα λόγια, δεν είναι αρκετά ποιοτικές, αλλά αντίθετα επιφανειακές. Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν σε αυτό. Πολύ συχνά ένας κοινός παρονομαστής, κυρίως όταν μιλάμε για ερωτικές & συντροφικές σχέσεις, είναι ο φόβος της δέσμευσης.

Στα γραφεία μας συναντάμε ανθρώπους, οι οποίοι λαχταρούν και προσπαθούν πάρα πολύ να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν μία μακροχρόνια σχέση. Για κάποιον λόγο όμως, κάτι τέτοιο φαίνεται να είναι αδύνατον. Το άτομο βλέπει εξωτερικούς παράγοντες και συγκυρίες, οι οποίες συμβάλλουν στην αποτυχία της σχέσης. Αυτό που δεν βλέπει είναι ότι πολλές φορές σαμποτάρει το ίδιο το άτομο τη σχέση του. Πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβεται ο φόβος της δέσμευσης, ο φόβος της απόρριψης και της αποτυχία.

Από πού όμως μπορεί να πηγάζει κάτι τέτοιο;

Σημαντικός και καθοριστικός θα λέγαμε παράγοντας είναι το εάν ως παιδιά είχαμε έναν ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με τους γονείς μας ή όχι. Αυτό φυσικά καθορίζεται από την συμπεριφορά των γονέων προς το παιδί κατά την παιδική ηλικία.Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η σχέση των γονιών μας μεταξύ τους και πως αυτή φτάνει στο παιδί ως εικόνα και ως πρότυπο. Έρευνες έχουν δείξει πως οι σχέσεις μεταξύ γονέων, οι οποίες προάγουν την ενίσχυση της ανεξαρτησίας του ατόμου και την αποδοχή, συμβάλλουν στην ανάπτυξη κοινωνικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων του παιδιού. Αυτό με τη σειρά του ενισχύει την ικανότητα του παιδιού για δέσμευση στις συντροφικές σχέσεις ως ενήλικας. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί πώς οι νεαροί ενήλικες, οι οποίοι ανέφεραν στενές και αυτόνομες σχέσεις με τους γονείς τους, ανέφεραν επίσης πιο στενές ,οικίες και ασφαλέστερες σχέσεις με τους συντρόφους του. Άρα και δεν φοβόντουσαν την δέσμευση.

Αντίθετα ένα διαζύγιο ή μία καταπιεστική σχέση μεταξύ των γονέων, μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά και αρνητικά, ώστε να εμφανιστεί δυσκολία δέσμευσης του παιδιού σε μελλοντικές του σχέσεις. Δυστυχώς, στις μέρες μας, η δυσκολία έναρξης και διατήρησης μιας σχέσης, όπου τα παιδιά μαθαίνουν να επικοινωνούν και να συνάπτουν σχέσεις μέσω των social media και δεν είναι εξοικειωμένα με την προσωπική επαφή και επικοινωνία, γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.

Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος (MSc)