Αντιμετωπίζοντας την υπερανάλυση των σκέψεων

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Όλοι μας διακατεχόμαστε από μια ανασφάλεια όταν πρόκειται να πάρουμε μια σημαντική απόφαση. Πάντα το ενδεχόμενο να υπάρχει μια καλύτερη επιλογή, μια καλύτερη λύση που δεν σκεφτήκαμε, μας αγχώνει. Πολλές φορές αυτό συμβαίνει και με όχι και τόσο σημαντικές αποφάσεις. Ξανασκεφτόμαστε τις επιλογές μας πολλές φορές κι από διαφορετικές οπτικές, με την επιθυμία να πάρουμε μια απόφαση που θα είναι όχι απαραίτητα η καλύτερη , αλλά η πιο ασφαλής, αυτή που δεν θα μας χαρακτηρίσει ως λάθος εμάς τους ίδιους.

Αυτό που πρέπει πρωταρχικά να καταλάβουμε είναι ότι δεν υπάρχει η τέλεια επιλογή...

Πάντα μια επιλογή μας θα έχει κάποια αρνητικά σημεία, και πάντα μια άλλη επιλογή θα φαντάζει καλύτερη, χωρίς απαραίτητα να είναι, απλά και μόνο επειδή δεν έχει εφαρμοστεί ακόμη. Και οι αδυναμίες κάθε επιλογής φαίνονται στην πρακτική εφαρμογή της.

Για να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της υπερανάλυσης στην σκέψη μας το πρώτο που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η ανάλυση και ο προγραμματισμός είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Συχνά η υπερανάλυση μας δίνει μια fake αίσθηση ότι όσο αναλύουμε τόσο καλύτερα προγραμματίζουμε, κάτι που είναι εντελώς ψευδές. Ο προγραμματισμός απαιτεί σχέδιο δράσης, η ανάλυση αρέσκεται στην θεωρία. Η ανάλυση περιλαμβάνει επανεξέταση μιας κατάστασης υπο το ίδιο πρίσμα, ο προγραμματισμός περιλαμβάνει εναλλακτικές επι της πρακτικής εφαρμογής.

Πρέπει επίσης να σταματήσουμε να ανταγωνιζόμαστε την σκέψη μας πιέζοντας τον εαυτό μας να «σκεφτεί καλύτερα». Κανείς δεν τελειοποιήθηκε σκεπτόμενος. Η πορεία που μας οδηγεί στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας περιλαμβάνει πρακτικά λάθη μέσα από τα οποία μαθαίνουμε και τροποποιούμε την συμπεριφορά μας.

Τέλος μην διστάσουμε να καταγράφουμε τις σκέψεις μας ή τις επιλογές μας για μια κατάσταση σε ένα χαρτί. Το να αποτυπώνουμε τις σκέψεις μας , βοηθά στο να μειώνουμε την χαοτική αίσθηση τους στο μυαλό μας , και να αντιλαμβανόμαστε την ρεαλιστική τους διάσταση.

Μερσινιάς Θωμάς, Κλινικός Ψυχολόγος

©www.mersinias.gr