Ο καλός Ψυχοθεραπευτής

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Πολύ συχνά , ακόμα και σε παρέες φίλων, με ρωτάνε ποιόν θεωρώ εγώ καλό Ψυχοθεραπευτή. Αυτό δεν μπορεί φυσικά να απαντηθεί απλά και μονοδιάστατα. Πολύ γενικά, προσωπικά πιστεύω, ότι καλός Ψυχοθεραπευτής είναι ο αποτελεσματικός Ψυχοθεραπευτής. Πως μπορεί όμως ένας επαγγελματίας να είναι καλός κι αποτελεσματικός στον ίδιο βαθμό σε τόσο διαφορετικές και ιδιαίτερες περιπτώσεις; Κατά την γνώμη μου με έναν απλό τρόπο, μένοντας πιστός στην αμφιβολία του, και στην διαρκή αναζήτηση του καλύτερου για τον κάθε ασθενή του.

Ο καλός Ψυχοθεραπευτής «οφείλει» να έχει κάποιες βασικές αμφιβολίες. Πρώτη και κυριότερη είναι το αν πρέπει να αναλάβει τον άνθρωπο που προσέρχεται στο γραφείο του. Αυτό εξαρτάται από πλήθος παραγόντων που θα πρέπει σχετικά γρήγορα να εκτιμηθούν στον μυαλό του, όπως η φύση του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο ασθενής, εάν υπάρχει εξειδίκευση που θα βοηθήσει περισσότερο, η διάθεση εμπλοκής του ασθενή στην διαδικασία , που είναι από τα πιο βασικά. Η δική μου πίστη είναι ότι συνεχίζεις να είσαι σωστός επαγγελματίας εάν συστήσεις έναν πιο εξειδικευμένο από σένα συνάδελφο σε συγκεκριμένο πρόβλημα ασθενή σου. Δεν είμαστε καλοί μόνο με το Ναι, μερικές φορές είμαστε καλοί και με το Όχι...

Μια δεύτερη «αμφιβολία» που οφείλει να έχει ο Ψυχοθεραπευτής είναι αν ο ασθενής θέλει όντως να μπει στην Ψυχοθεραπεία , και για αυτό καλό είναι να δίνουμε χρόνο σε αυτήν του την απόφαση όσο κι αν την στιγμή διεξαγωγής της πρώτης συνεδρίας επιμένει ότι θέλει. Η προσωπική μου πείρα λέει ότι καλύτερα παραπάνω χρόνος σκέψης από μια ακύρωση συνεδρίας που και πρόβλημα στο δικό μου πρόγραμμα θα φέρει και πιθανόν να ρίξει ψυχολογικά τον ασθενή. Μια τρίτη «αμφιβολία» την οποία επίσης καλείται να λύσει σχεδόν άμεσα ο Ψυχοθεραπευτής είναι κατά πόσο οι προσδοκίες του ασθενή στον χρόνο αποτελεσμάτων της θεραπείας , είναι ρεαλιστικοί και εφικτοί. Ένας ενθουσιώδης ασθενής μας δίνει απίστευτη ενέργεια μέσα στην θεραπεία που είναι σημαντικότατο όπλο, από την άλλη όμως διαστρεβλώνει τις προσδοκίες του από την διαδικασία , τον κάνει ανυπόμονο. Η εξισορρόπηση αυτών , είναι που μας κάνει πιο αποτελεσματικούς.

Τέλος μια ακόμη σημαντική «αμφιβολία», ίσως η σημαντικότερη, είναι αυτή που πρέπει να έχουμε ως Ψυχοθεραπευτές σε όλη την διάρκεια της θεραπείας: να αναρωτιόμαστε σε κάθε Συνεδρία αν το πλάνο μας προχωράει όπως το έχουμε θέσει, εάν υπάρχουν αλλαγές που θα δώσουν ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα, και πιθανές ελλείψεις που δεν προσέξαμε.

Συνοψίζοντας , η διαρκής αναζήτηση του καλύτερου αποτελέσματος, η έλλειψη υπέρμετρης σιγουριάς για την αποτελεσματικότητα των ικανοτήτων μας είναι αυτά τα στοιχεία που σίγουρα μας κάνουν συνεχώς καλύτερους ψυχοθεραπευτές.

Μερσινιάς Θωμάς , Κλινικός Ψυχολόγος

©www.mersinias.gr