Νέα σχολική χρονιά με άγχος…

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Ξεκίνησαν τα σχολεία και όλες οι μαμάδες (κυρίως… αλλά και οι μπαμπάδες…) είναι στις επάλξεις. Είναι τώρα που πρέπει να οργανώσουν το πρόγραμμα των παιδιών, να επιλέξουν εξωσχολικές δραστηριότητες, να συντονίσουν και να συγχρονίσουν το πρόγραμμα όλως των παιδιών της οικογένειας, μαζί φυσικά με την προσωπική εργασία των γονιών, τα ωράρια, τις υποχρεώσεις κτλ.

Η Ελληνίδα μάνα είναι ως επί το πλείστον αγχωτική μάνα… Θέλει να κάνει τις σωστές επιλογές για το παιδί της… να τα πράξει όλα σωστά και ορθά! Θα πάρει την γνώμη πολλών δασκάλων, φίλων, συγγενών ακόμα και ειδικών για να κάνει τις σωστές επιλογές. Θα κάνει ένα πλάνο μακροπρόθεσμο σκεπτόμενη όλες τις επιπτώσεις σε βάθος χρόνου, τουλάχιστον μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Συζητώντας με πολλές μάνες ακούει κανείς «πρέπει»… πολλά «πρέπει»… Πρέπει το παιδί να ξεκινήσει Αγγλικά… Δεν πρέπει το παιδί να ξεκινήσει Αγγλικά γιατί είναι πολύ μικρό… Πρέπει το παιδί να αθλείται… Πρέπει το παιδί να λάβει μουσική παιδεία… Δεν πρέπει να το φορτώνουμε με δραστηριότητες ώστε να έχει χρόνο ελεύθερο… αλλά..και πρέπει το παιδί να βγαίνει από το σπίτι και να εκτονώνεται σε κάτι… Πρέπει…πρέπει…πρέπει… Επιπλέον, αυτά τα πρέπει έρχονται σε κόντρα με τα πρέπει του άλλου γονέα και δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπεις μητέρες να προσπαθούν να  «επιβάλλουν» ή να πείσουν τους άλλους γονείς ότι τα δικά τους πρέπει είναι πιο ορθά (π.χ. Γιατί το ξεκινάς το παιδί Αγγλικά; Δεν πρέπει...είναι πολύ μικρό...Η δασκάλα εμένα μου είπε μετά την Δ’ δημοτικού…)  

Αυτό που πολλές φορές αμελεί ένας γονέας είναι τα θέλω και οι επιθυμίες του ίδιου του παιδιού!...

Δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να ορίζει πόσες γλώσσες πρέπει να μάθει το παιδί, πότε πρέπει να ξεκινήσει,  ή σε ποιες και σε πόσες εξωσχολικές δραστηριότητες θα πρέπει να συμμετέχει. Σαφώς υπάρχουν κάποιες γενικές κατευθύνσεις π.χ. ότι είναι καλό για την υγεία του παιδιού να εντάξει τον αθλητισμό στον τρόπο ζωής του και τα οφέλη που έχει αυτό. Το εάν και σε ποια δραστηριότητα θα συμμετέχει το παιδί είναι καθαρά επιλογή του παιδιού και των γονιών του και πηγάζει από πολλούς παράγοντες.

Σε γενικές γραμμές ένα παιδί θα πρέπει να κάνει πράγματα ευχάριστα για το ίδιο-να μην μαθαίνει μια γλώσσα η οποία δεν του αρέσει απλά και μόνο επειδή αυτό θεωρεί σωστό η μητέρα ή ο πατέρας του, ούτε να συμμετέχει σε ένα άθλημα π.χ. μπάσκετ γιατί θα τον βοηθήσει να ψηλώσει εφόσον το παιδί θέλει να πάει ποδόσφαιρο. Οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται μετά από συζήτηση με το παιδί, όπου οι γονείς θα το συμβουλέψουν, χωρίς να του επιβάλλουν την γνώμη τους. Επιπλέον, καλό είναι να μην υπερφορτώνουμε το πρόγραμμα των παιδιών μας θεωρώντας πως έτσι κάνουμε το καλύτερο για αυτά, τους παρέχουμε γνώσεις κτλ, κυρίως εάν βλέπουμε ότι το παιδί μας δυσφορεί, παραπονιέται και βρίσκει το πρόγραμμα εξοντωτικό.

Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017 09:26