Γιορτή; Ποια γιορτή;

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Δυστυχώς δεν με έμαθαν να αγαπώ το φύλο μου.

Από μικρή έμαθα ότι οι γυναίκες είναι «πονηρές» ενώ οι άντρες «τα λένε στα ίσα». Έμαθα ότι το καλύτερο κομπλιμέντο που μπορώ να δεχθώ ως γυναίκα είναι το να μου πουν: «Μπράβο σαν αντράκι φέρεσαι». Μου ενέπνευσαν το φόβο για το γυναικείο φύλο με καλά διαλεγμένες ιστορίες που υποτίθεται ότι καθρέφτιζαν το πόσο κακές είναι οι γυναίκες και το πόσο επιθυμούν να μου πάρουν «το γκόμενο» με την πρώτη ευκαιρία που θα τους δοθεί. Άκουγα από παντού να λένε ότι ο οργασμός μου είναι σημάδι «περπατημένης» γυναίκας και δεν θα κάνει καλή εντύπωση στον άντρα που θα με δει σοβαρά. Σε αυτόν δηλαδή που θα με παντρευτεί και θα μου κάνει παιδιά. Μου είπαν ότι στον έρωτα η πραγματική μου δουλειά είναι να ευχαριστώ τον άντρα μου. Επίσης άκουγα ότι δεν πρέπει να «πάω με πολλούς» γιατί άλλη η «φύση» της γυναίκας και άλλη η «φύση» του άντρα, πώς να το κάνουμε τώρα; Έμαθα ότι υπάρχουν επαγγέλματα που γίνονται μόνο από γυναίκες και άλλα που επιτρέπονται μόνο σε άντρες.

Έμαθα να γελάω με ανέκδοτα βιασμού και να καταπίνω τη ντροπή που ένοιωθα όταν έβλεπα να υποτιμούν τις γυναίκες χρησιμοποιώντας το «χιούμορ» ως όπλο. Μου είπαν ότι ο σκοπός της γυναίκας είναι η μητρότητα και ότι όλα τα άλλα αλλοιώνουν τη φύση της. Μεγάλωσα με διαφημίσεις όπου η γυναίκα διαλέγει – χαρούμενη – απορρυπαντικά, φαγητά, ξεσκονόπονα αφού έχει επιστρέψει από τη δεκάωρη δουλειά της και αφού έχει πάρει το παυσίπονο μιας άλλης διαφήμισης. Αυτό θα την κάνει να ξεπεράσει τους πόνους περιόδους ή ημικρανίας σε χρόνο dt ώστε να πάει το παιδί στο φροντιστήριο και το βράδυ να είναι πανέτοιμη για ερωτικά παιχνίδια.

Διδάχθηκα ότι οι ιερόδουλες έχουν επιλέξει τη δουλειά που κάνουν και για αυτό δεν χρειάζεται να στεναχωριέμαι που ένας άνθρωπος ζει με τρόπους που καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια του. Μου είπαν ότι όλες αυτές οι «ξένες που έρχονται από μακριά» και δουλεύουν στα στριπτιζάδικα , ξέρανε πολύ καλά το που θα βρεθούν αλλά το επέλεξαν να το κάνουν για τα λεφτά.  

Με όλα αυτά τα σαθρά επιχειρήματα αλλά και την επανάληψη τους έχτισα μια εικόνα για τον εαυτό μου και τις άλλες γυναίκες που έκλεινε μέσα της όλο το φόβο για αυτές αλλά και για μένα. Απομακρύνθηκα από τον εαυτό του και προσπάθησα να υιοθετήσω συμπεριφορές που θα δήλωναν όχι ότι είμαι ένας καλός άνθρωπος αλλά ένας καλός άντρας. Απομακρύνθηκα και από τις άλλες γυναίκες γιατί η αλήθεια είναι ότι συνάντησα κάποιες σαν και αυτές που μου περιέγραψαν και μάλλον θα είπα: «Να, έχουν δίκιο». Αλλά δεν έχουν.

Το ανακάλυψα έστω και καθυστερημένα τα τελευταία χρόνια δουλεύοντας με τον εαυτό μου και τις προκαταλήψεις μου. Το έμαθα επιτρέποντας στον εαυτό μου να συνδεθεί με ανθρώπους ανεξαρτήτου φύλου για να ανακαλύψω ότι το φύλο δεν παίζει ρόλο αλλά η συμπεριφορά που αντανακλάται από την προσωπική ιστορία του καθενός. Το έμαθα βλέποντας και παίρνοντας ως παράδειγμα ζωές γυναικών που αγάπησαν τον εαυτό τους και τους άλλους.

Στο παρελθόν ένοιωθα να φουσκώνω από περηφάνια για τη γυναίκα που οδηγεί φορτηγό και ταξί και δεν έβλεπα το ότι ενώ υποτίθεται ότι η πράξη άνοιγε μια χαραμάδα για να μπει φως, το σκοτάδι εξακολουθούσε να κυριαρχεί στις ζωές εκατομμυρίων γυναικών. Γυναίκες που δεν θα σπουδάσουν ποτέ, γυναίκες που δεν θα δουλέψουν ποτέ, γυναίκες που δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα πάνω στη ζωή τους εξακολουθούν και υπάρχουν όχι σε κάποιο μακρινό κρατίδιο «βαρβάρων» , αλλά εδώ στην Ελλάδα. Οι γυναίκες εξακολουθούν στατιστικά να είναι θύματα βίας και ο έλεγχος που ασκείται είναι σεξουαλικός, ψυχολογικός και οικονομικός.

Η γιορτή της γυναίκας υπάρχει σαν μια υπενθύμιση ότι κάτι πήγε στραβά σε αυτή την ιστορία. Ότι ενώ και τα δύο φύλα θα έπρεπε να έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις και τα ίδια δικαιώματα συνέβη κάτι και αυτό διαστρεβλώθηκε. Οι συνέπειες είναι πολύ σοβαρές για να τις αγνοούμε και δεν αφορούν μόνο τη γυναίκα αλλά εξίσου και τον άντρα. Οι συνέπειες αφορούν εσένα και μένα, τα παιδιά μου και τα παιδιά σου. Τον κόσμο που ζεις, ζω και ζούμε.

Νάνσυ Ψημενάτου – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 07:56