Θυμός στην Εργασία, Αιτίες και Τρόποι Αντιμετώπισης

 

Δεν είναι λίγες οι φορές που στην εργασία μας αισθανόμαστε θυμό, απογοήτευση, θέλουμε να ξεσπάσουμε σε κλάματα ή να φωνάξουμε. Πώς μπορούμε όμως να ελέγξουμε το θυμό μας πριν προβούμε σε εκρήξεις και αντιδράσουμε ανεξέλεγκτα;
Είναι αλήθεια ότι όταν χάνουμε τον έλεγχο, είναι δύσκολο να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να αντιληφθούμε τι πραγματικά συμβαίνει. Για το λόγο αυτό , θα πρέπει πρώτα από όλα να αναρωτηθούμε εάν αυτό που μας θυμώνει είναι ένα ρεαλιστικό πραγματικό γεγονός. Πολλές φορές αυτό που οδηγεί σε μια έκρηξη θυμού και μια ανεξέλεγκτη αντίδραση έχει λίγο να κάνει με το γεγονός που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Συνήθως, οι πραγματικές αιτίες έχουν τις ρίζες τους στην επαγγελματική σχέση που έχουμε με το άτομο που μας θυμώνει, την έλλειψη αυτοπεποίθησης ή ακόμα και με γεγονότα και εμπειρίες ....

....που ανακαλούμε ασυνείδητα στη μνήμη μας και έχουν σχέση με τις εμπειρίες μας και τα βιώματα μας κατά την παιδική μας ηλικία.
Αντί να αντιδράσουμε λοιπόν εν θερμώ σε κάτι που μας ενοχλεί και μας θυμώνει εκείνη τη στιγμή, είναι πολύ σημαντικό να αναβάλλουμε την συζήτηση ή την εργασία που έχουμε να κάνουμε, κερδίζοντας έτσι λίγο χρόνο ώστε να σκεφτούμε με ψυχραιμία και όσο πιο αντικειμενικά μπορούμε τι είναι αυτό που μας θυμώνει στην πραγματικότητα, τι κρύβεται πίσω από το γεγονός το οποίο μας επηρεάζει και μας οδηγεί σε απογοήτευση και θυμό. Οι αντιδράσεις μας μπορούν να έχουν άμεση σχέση ακόμα και με την παιδική μας ηλικία. Εάν για παράδειγμα το αφεντικό μας μας μιλάει με έναν τρόπο χειριστικό και απότομο, θα μπορούσε να ανακαλέσει στη μνήμη μας τη συμπεριφορά των γονιών μας όταν ήμασταν παιδιά που υπήρξε καθοδηγητική και απόλυτη. Αυτού του είδους οι συσχετίσεις με το παρελθόν, είναι ένας καλός τρόπος για να αντιλαμβανόμαστε τις βαθύτερες αιτίες της αντίδρασης μας.
Ένας επίσης καλός τρόπος να αντιληφθούμε τις αιτίες της αντίδρασης μας είναι να γράψουμε κάπου τα συναισθήματα και τις σκέψεις που κάναμε όταν ήρθαμε αντιμέτωποι με το ερέθισμα του θυμού ή της απογοήτευσης. Η διαδικασία αυτή μας βοηθάει να δούμε και να καταλάβουμε τα συναισθήματα μας ή ακόμα και να τα μοιραστούμε με κάποιον που του έχουμε εμπιστοσύνη, ο οποίος μπορεί να εντοπίσει κάτι, σαν τρίτος αντικειμενικός παρατηρητής, που εμείς δεν το βλέπουμε όντας άμεσα συνδεδεμένοι με την κατάσταση.
Όταν κατακλυζόμαστε από έντονα συναισθήματα, είναι επόμενο να μην σκεπτόμαστε τόσο καθαρά και αντικειμενικά, να μην παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις και να έχουμε και σωματικές αντιδράσεις όπως αύξηση του καρδιακού μας ρυθμού, τρέμουλο φωνής, ζαλάδες, κοιλιακά άλγη κ.α.. Οι έντονες αντιδράσεις, όπως η ένταση της φωνής, θεωρούνται γενικά μη αποδεκτές στο επαγγελματικό μας περιβάλλον, επομένως για να δηλώσει κανείς την αντίθεση του ή την απογοήτευση του σε μια απόφαση ή σε κάποια εργασία που του ανέθεσαν, θα ήταν χρήσιμο να δηλώσει βασικά την αξία και το πόσο σημαντικό είναι να κάνει ή να μην κάνει αυτό που του ανέθεσαν, μιλώντας ήρεμα και σεβόμενος παράλληλα την σχέση που έχει με τους συναδέλφους ή με τους προϊσταμένους του.
Τέλος είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πετυχαίνουμε περισσότερα διατηρώντας της ψυχραιμία μας και τη λογική των επιχειρημάτων μας παρά χάνοντας την και αντιδρώντας παρορμητικά και χαοτικά.

Διζέ Σμαράγδα, Εργασιακή Ψυχολόγος

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019 17:51