Η σχέση με τον/την σύντροφό μας μπορεί να είναι από τα πιο ευχάριστα πράγματα που βιώνουμε καθημερινά. Μπορεί όμως επίσης να είναι κι ένα γόνιμο έδαφος για ανήσυχες σκέψεις και συναισθήματα. Σε μερικούς ανθρώπους και μόνο η σκέψη ότι θα βρεθούν σε μια σχέση γεννά άγχος........

Το τι συμβαίνει με το εγώ και το εσύ, επηρεάζει το εμάς. Καθώς και το τι συμβαίνει με το εμάς, επηρεάζει εμένα κι εσένα. Η σχέση είναι μια δυναμική κατάσταση που αλλάζει με τις συνθήκες, τις τάσεις και τις καθημερινές διακυμάνσεις που βιώνουμε. Εμπειρικά διαπιστώνω ότι οι καλύτερες σχέσεις είναι αυτές που αποτελούνται όχι από ίδια άτομα, αλλά από άτομα με ίδιο σκοπό. Την συνεχή βελτίωση του τρόπου ζωής τους.

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει...

Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικούς λόγους για τους οποίους επιθυμεί να κάνει σεξ. Επίσης υπάρχουν σημαντικές διαφορές στα κίνητρα για σεξ ανάμεσα στα δύο φύλα.

Σύμφωνα με πρόσφατη Πανεπιστημιακή έρευνα ,σε πάνω από 1500 άτομα, η επιθυμία για σεξ προσδιορίζεται βάσει των εξής κινήτρων:

Που σίγουρα δεν ισχύουν, αλλά τους ακούμε συνεχώς:

1.  Αν η σχέση ήταν γραφτό να κρατήσει , θα λειτουργούσε τέλεια.  Η σχέση μοιάζει περισσότερο με πλοίο που χρειάζεται να το στρίβουμε , παρά με τρένο πάνω σε ράγες . Αυτή είναι και η ομορφιά της.

2.   Μην γκρινιάζεις στην αρχή. Εάν υπάρχουν πράγματα που σήμερα σε ενοχλούν , αυτά θα υπάρχουν κι αύριο αν σήμερα δεν τα επισημάνεις. Και αν προστεθούν και στα όποια προβλήματα της πορείας, τότε θα γίνουν ανυπόφορα.

3.   Τα ζευγάρια πρέπει να κάνουν x αριθμό σεξ μέσα στην εβδομάδα. Το σεξ δεν είναι χάπι και δεν έχει συνταγή. Ο αριθμός είναι υποκειμενικός , πρέπει να συνοδεύεται από την επιθυμητή ποιότητα στο σεξ και εξαρτάται κυρίως από τις περιστάσεις και τις ευκαιρίες.

4.    Ο/Η σύντροφός μου ξέρει ακριβώς τι να κάνει για να με εκνευρίσει. Ακόμα κι αν η οικειότητα μεταξύ μας , είναι σε επίπεδο πάρα πολύ καλό , αυτό δεν σημαίνει ότι διαβάζουμε το μυαλό του άλλου. Η σκέψη ότι επίκεντρο είναι να μας χαλάσει την διάθεση σίγουρα δεν βοηθάει, μπορεί δε να λειτουργεί και ως αυτόεκπληρούμενη προφητεία

Με τους ανθρώπους  να παντρεύονται ολοένα και πιο αργά στην ζωή τους, κι αρκετούς να καταλήγουν μόνοι έπειτα από έναν σημαντικό χωρισμό, σήμερα τελικά είναι η εποχή που ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ζούνε singles. Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι σε σύγκριση με την αποχή του ‘60-’70 τα ποσοστά των άγαμων ενηλίκων 20-25 έχουν διπλασιαστεί τουλάχιστον.

Επίσης υπάρχουν έρευνες αρκετές που έχουν δείξει ότι άνθρωποι σε έγγαμο βίο δείχνουν μεγαλύτερα ποσοστά ευτυχίας γενικά στην ζωή τους, χωρίς όμως καμία έρευνα να μπορεί να αποδείξει ότι η ευτυχία αυτή οφείλεται αποκλειστικά στον γάμο, καθώς ο παράγοντας αυτός δεν μπορεί να απομονωθεί εντός της έρευνας...

Μια σχέση είναι συνήθως από τα πιο ευχάριστα γεγονότα στην ζωή του καθένα μας. Αλλά μπορεί να είναι επίσης ένα γόνιμο έδαφος για έντονες ανησυχίες, σκέψεις και συναισθήματα, που μπορεί να φτάσουν μέχρι το έντονο άγχος.

Σε κάποιους ανθρώπους , η ιδέα και μόνο μιας σχέσης , είναι ικανή να τους γεμίσει άγχος σε τέτοιο βαθμό που να έχει ως τελικό αποτέλεσμα της αποφυγή της.

Συνήθως πρώιμες ανησυχίες, που εκλαμβάνονται ως έρωτας, του τύπου « είναι ο/η ιδανικός για μένα;», «θα περνάμε καλά;», «μήπως βαρεθεί γρήγορα;» και άλλες παρόμοιες, τελικά δεν αποτελούν ανησυχίες ερωτικές αλλά άγχος που σταδιακά κι όσο το άτομο εμπλέκεται περισσότερο στην σχέση, τόσο αυξάνεται.

Το σημαντικότερο που πρέπει να κατανοήσουμε και να θυμόμαστε είναι το εξής: όσο εμπλεκόμαστε σε μια σχέση, δεν είναι τα πράγματα που συμβαίνουν μεταξύ εμάς και του συντρόφου μας, που μας ανησυχούν, αλλά οι σκέψεις μας για αυτά που συμβαίνουν...

Οι τελευταίες έρευνες (όχι στην Ελλάδα) δείχνουν ότι ένα 4%-5% των ζευγαριών σήμερα, έχει συμφωνήσει σε μια ανοιχτή σχέση, έχουν ουσιαστικά δηλαδή δώσει την συγκατάθεσή τους στο να μην είναι μονογαμικοί.

Το ποσοστό μπορεί να ακούγεται μικρό , αλλά αν λάβουμε υπόψη μας και τα ποσοστά απιστίας που έχουν αυξηθεί την τελευταία 10ετία κατά 40% για τις γυναίκες και περίπου κατά 25% για τους άνδρες, τότε αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει αυτό το μικρό ποσοστό ως τάση εποχής. Επίσης ένα ποσοστό μεταξύ 30% και 60%, και των δύο φύλων, δηλώνει έστω και ένα γεγονός απιστίας στην διάρκεια του γάμου του.

Τι μας δηλώνουν όλα αυτά για την εποχή μας; Καταρχήν ότι υπάρχει μια σαφής τάση εγκατάλειψης της μονογαμίας, που μάλλον θα αυξηθεί στις επόμενες γενιές. Επίσης ότι αυτό το ποσοστό είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το ποσοστό που είναι πρόθυμο να το παραδεχθεί, πράγμα που επίσης σημαίνει πολλά για την μορφή ελεύθερης και ειλικρινούς έκφρασης που μας χαρακτηρίζει σήμερα...

Κάποιες γυναίκες προσποιούνται πονοκέφαλο για να αποφύγουν το συζυγικό σεξ, κάποιες αναζητούν τον οργασμό ως επίλυση σωματικών προβλημάτων πχ ημικρανιών τους, κάποιες αναζητούν το one night stand ως κάλυψη των συναισθηματικών κενών τους , κι άλλες πιστεύουν ότι μια έντονη ερωτική ζωή το μόνο που μπορεί να καταφέρει είναι να μεγαλώσει την μοναξιά τους. Επίσης ένας μεγάλος αριθμός γυναικών δηλώνουν συνειδητά ασεξουαλικές λόγω πίστης, ότι το σεξ αποτελεί άσκοπη κατανάλωση προσωπικής τους ενέργειας. Που σε όλα αυτά κρύβεται η αλήθεια; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε την απάντηση στο γιατί οι γυναίκες δεν κάνουν σεξ. Το πραγματικό ερώτημα όμως για το οποίο ξέρουμε πραγματικά λίγα είναι το εξής: Γιατί οι γυναίκες κάνουν σεξ;

 

Ο χωρισμός σε μια σχέση κυρίως ερωτική (αλλά και φιλική), γεννά απογοήτευση σε βαθμό απόγνωσης γιατί εμπεριέχει ένα στοιχείο «μικρού θανάτου», το αμετάκλητο των γεγονότων. Επιπρόσθετα εμπεριέχει και μια μομφή προς τον ίδιο μας τον εαυτό για το τι πήγε λάθος, γεγονός που μας μειώνει ακόμα περισσότερο ψυχολογικά.

Στην περίπτωση ενός χωρισμού το μέλημα μας είναι να ξεπεράσουμε το γεγονός όσο δυνατόν με λιγότερο πόνο. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα , που κι αν δεν κατανοούμε αμέσως τελικά το αντιλαμβανόμαστε: να το ξεπεράσουμε χωρίς κατάλοιπα για την μελλοντική μας ζωή.

Συνηθίζουμε όταν χωρίζουμε να σκεφτόμαστε....

 

Ζούμε σε έναν κόσμο που το σέξ υπερπροσφέρεται σε τόσο μεγάλες δόσεις που καταντά απωθητικό. Παράλληλα όμως , κι αυτό είναι το αντιφατικό, η σεξουαλική πείνα μεγαλώνει. Επίσης ενώ το σεξ αφθονεί , οι σχέσεις μοιάζουνε με κάτι άπιαστο. Τι είναι τελικά αυτό που το δημιουργεί αυτό? Κανείς δεν μας καλύπτει σεξουαλικά για να κάνουμε ερωτική σχέση? Ζητάμε το παραπάνω και ψάχνουμε κι άλλο? Μας ενδιαφέρει μόνο το σεξ?

Τίποτα από όλα αυτά. Ολοένα και συχνότερα ακούμε γύρω μας την θέληση για μια σχέση μόνιμη και υγιή. Που λοιπόν χάνουμε το «παιχνίδι»?