Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 62

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, οι γυναίκες δείχνουν να εισπράττουν μεγαλύτερη ικανοποίηση και πληρότητα στην σεξουαλική τους ζωή ,μετά τα 40. Σημαντικότατο στοιχείο της έρευνας αυτής αποτελεί ότι ήταν απο τις ελάχιστες που έχουν γίνει με υγιή άτομα του γυναικείου φύλου, κι όχι σε άτομα με σεξουαλικές ή άλλες δυσλειτουργίες.Το ότι οι γυναίκες άνω των 40 παρουσίασαν μεγαλύτερη ικανοποίηση σεξουαλική συμβαίνει κυρίως για δύο λόγους. Πρώτος και κύριος οτι η γυναίκα όσο πλησιάζει στην ηλικία των 40 και περνώντας την, κι έχοντας αγαπήσει περισσότερο το σώμα της , μεγαλώνει κατακόρυφα η επιθυμία της για σεξ. Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι ενω λόγω υποχρεώσεων η σεξουαλική της δραστηριότητα μειώνεται, το οργανικό της κάλεσμα στο σεξ παραμένει υψηλό.Στην έρευνα..

 

Ο χωρισμός σε μια σχέση κυρίως ερωτική (αλλά και φιλική), γεννά απογοήτευση σε βαθμό απόγνωσης γιατί εμπεριέχει ένα στοιχείο «μικρού θανάτου», το αμετάκλητο των γεγονότων. Επιπρόσθετα εμπεριέχει και μια μομφή προς τον ίδιο μας τον εαυτό για το τι πήγε λάθος, γεγονός που μας μειώνει ακόμα περισσότερο ψυχολογικά.

Στην περίπτωση ενός χωρισμού το μέλημα μας είναι να ξεπεράσουμε το γεγονός όσο δυνατόν με λιγότερο πόνο. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα , που κι αν δεν κατανοούμε αμέσως τελικά το αντιλαμβανόμαστε: να το ξεπεράσουμε χωρίς κατάλοιπα για την μελλοντική μας ζωή.

Συνηθίζουμε όταν χωρίζουμε να σκεφτόμαστε....

 

Ζούμε σε έναν κόσμο που το σέξ υπερπροσφέρεται σε τόσο μεγάλες δόσεις που καταντά απωθητικό. Παράλληλα όμως , κι αυτό είναι το αντιφατικό, η σεξουαλική πείνα μεγαλώνει. Επίσης ενώ το σεξ αφθονεί , οι σχέσεις μοιάζουνε με κάτι άπιαστο. Τι είναι τελικά αυτό που το δημιουργεί αυτό? Κανείς δεν μας καλύπτει σεξουαλικά για να κάνουμε ερωτική σχέση? Ζητάμε το παραπάνω και ψάχνουμε κι άλλο? Μας ενδιαφέρει μόνο το σεξ?

Τίποτα από όλα αυτά. Ολοένα και συχνότερα ακούμε γύρω μας την θέληση για μια σχέση μόνιμη και υγιή. Που λοιπόν χάνουμε το «παιχνίδι»?

 

Τα τελευταία χρόνια αποτελεί πρόκληση για τους επιστήμονες το να κατανοήσουν τι διεγείρει σεξουαλικά τις γυναίκες, διότι η γυναικεία σεξουαλικότητα φαίνεται να είναι πιο σύνθετη από την ανδρική.

Ένα πείραμα που διεξήχθη στον Καναδά και δημοσιεύτηκε στο J. Pers. Soc. Psychology κατέγραψε χωριστά για ετεροφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες τα οπτικά σεξουαλικά ερεθίσματα που τους διεγείρουν. Οι συμμετέχοντες στο πείραμα παρακολούθησαν βίντεο με άνδρες και γυναίκες να επιδίδονται σε ετερόφυλο σεξ, σε ομόφυλο σεξ, σε αυτοϊκανοποίηση, καθώς και άσκηση (χωρίς σεξ) με γυμνά κορμιά.

Η διέγερση των συμμετεχόντων καταγραφόταν οργανικά -με ειδικό εξοπλισμό που μετρούσε τη διέγερση των ανδρών και των γυναικών τη στιγμή που έβλεπαν τα βίντεο -αλλά και υποκειμενικά, αφού αξιολογούσαν οι ίδιοι την ένταση της διέγερσης που ένιωθαν.

Οι οργανικές μετρήσεις της διέγερσης των ανδρών έδειξαν πως αυτή εξαρτιόταν κυρίως από το φύλο των εμπλεκομένων στη σεξουαλική δραστηριότητα και λιγότερο από το είδος της δραστηριότητας. Οι άνδρες που συμμετείχαν στη μελέτη εμφάνισαν σημαντική διέγερση από όλες τις δραστηριότητες που περιλάμβαναν γυναίκες. Δηλαδή ομόφυλο σεξ μεταξύ γυναικών, ετερόφυλο σεξ, καθώς και γυναικεία αυτοϊκανοποίηση. Ήπια διέγερση καταγράφηκε και με την εικόνα της γυμνής γυναίκας που γυμναζόταν. Δεν καταγράφηκε διέγερση από ομόφυλο σεξ ανδρών, αυτοϊκανοποίηση ανδρών ή άσκησή τους.

Η διέγερση των γυναικών εξαρτιόταν κυρίως από το είδος της σεξουαλικής δραστηριότητας και όχι από το φύλο των εμπλεκομένων. Η υψηλότερη διέγερση καταγράφηκε στις εικόνες που περιλάμβαναν σεξουαλική επαφή, ηπιότερη διέγερση καταγράφηκε στις εικόνες αυτοϊκανοποίησης και ακόμα πιο ήπια διέγερση στις εικόνες γυμνών γυναικών και ανδρών να γυμνάζονται.

Η διέγερση των γυναικών δεν εξαρτιόνταν από......

 

 

 

Ολοένα και συχνότερα αντιλαμβανόμαστε ότι οι ερωτικές μας σχέσεις σήμερα, έχουν σύντομη διάρκεια. Από την άλλη πάλι, όλο κι από περισσότερους ανθρώπους γύρω μας ακούμε ότι βρίσκονται σε αναζήτηση μόνιμης και «σοβαρής» σχέσης. Γιατί λοιπόν συμβαίνει αυτή η αντίφαση? Γιατί ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δηλώνουν να αποζητούν κάτι μόνιμο, αυτό γίνεται εφικτό όλο και πιο σπάνια?

Ένας βασικός λόγος είναι ότι ζούμε στην εποχή της ταχύτητας. Δεν είναι ότι θέλουμε πολλά ή λίγα από τον σύντροφό μας, είναι ότι τα θέλουμε ΤΩΡΑ. Αυτό αυτόματα περιορίζει την εκάστοτε σχέση από τον απαιτούμενο χρόνο «αυτόνομης εξέλιξης» που έχει ως αποτέλεσμα και την ωρίμανσή της. Έτσι καταλήγει η κάθε σχέση μας να έχει αρχή και τέλος, χωρίς «μέση». Θυμόμαστε μια πολύ ωραία αρχή κάθε σχέσης μας, ένα άσχημο (συνήθως) τέλος αλλά δεν θυμόμαστε, παρά σπάνια, την ίδια την σχέση. Μόνιμο αίσθημα κατά την έξοδο από την σχέση ένα απλό κενό.

Ένας δεύτερος σημαντικός λόγος είναι ότι....

 

 

 

Πολλές φορές νοιώθουμε να απογοητευόμαστε από άτομα ή καταστάσεις κυρίως γιατί υπερεκτιμήσαμε αυτά. Η υπερεκτίμηση ξεκινάει από την εξιδανίκευση, η οποία έχει της ρίζες της στην ανωριμότητα της παιδικής ηλικίας. Ως παιδιά εξιδανικεύουμε σχεδόν τα πάντα, κυρίως γιατί περιβαλλόμαστε από την γονεική αγάπη που συνυπάρχει με τη ευθύνη όσων ζούμε. Αυτό βέβαια φυσιολογικά μας οδηγεί στα μετέπειτα στάδια της ωρίμανσης, στα οποία φιλτράρουμε αντικειμενικότερα τις προσλαμβανόμενες πληροφορίες, μειώνοντας έτσι τις προσδοκώμενες θετικές εκβάσεις βάσει της ρεαλιστικότητας των συμβάντων.

Η εξιδανίκευση πολλές φορές όμως, μας ακολουθεί και σε μεγαλύτερες ηλικίες και .......

 

 

 

Είναι ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει για πολλά χρόνια τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και την ευρύτερη κοινωνία. Το σύνολο της κοινωνίας δείχνει να είναι πεπεισμένο ότι ούτε υπάρχει, ούτε μπορεί να υπάρξει σχέση φιλίας ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα. Δηλαδή μιας σχέσης  που να έχει αποκλειστικά και μόνο χαρακτηριστικά φιλικής υπόστασης χωρίς να εμπεριέχει έστω και μονομερώς από την πλευρά του ενός ατόμου, στοιχεία ερωτισμού ή πόθου ή περισσοτέρων γενικά συναισθημάτων. Μεμονωμένες βέβαια περιπτώσεις αποδεικνύουν περίτρανα την ύπαρξη φιλικής σχέσης, αλλά εκεί παραμένει πάντα το ερώτημα:.......

Μετά από την πρώτη περίοδο της εξιδανίκευσης του συντρόφου στα πλαίσια του ερωτικού ενθουσιασμού έρχεται συνήθως η απογοήτευση. Σιγά - σιγά συνειδητοποιούμε ότι ο σύντροφός μας δεν είναι αυτός που θα θέλαμε να είναι. Για να αποφύγουμε την απογοήτευση και το μαρασμό οφείλουμε να  περάσουμε σε μια δεύτερη φάση της σχέσης και να αγαπήσουμε τον σύντροφό μας γι' αυτό που είναι και όχι γι' αυτό που θα θέλαμε να είναι. Αυτή η φάση της ώριμης αγάπης βασίζεται στην προσπάθεια, στην γνώση, στην υπομονή, στη φροντίδα και στον αμοιβαίο σεβασμό. Πρόκειται περισσότερο για ένα ατέλειωτο, περιπετειώδες ταξίδι παρά για ένα στόχο που μπορούμε να πετύχουμε μια για πάντα.
H καλή σχέση προϋποθέτει ωριμότητα, συγκρότηση, ισορροπία, αντοχή και υπομονή. Για να επικοινωνήσουμε σωστά χρειάζεται να καλλιεργήσουμε την αυτογνωσία και τον αυτοέλεγχο και να αναζητήσουμε νέους τρόπους δημιουργικής επικοινωνίας. Ο σύντροφός μου δεν ευθύνεται για τα δικά μου αρνητικά αισθήματα. Δεν είναι αυτός που με πληγώνει αλλά ο τρόπος που εγώ αντιλαμβάνομαι και κατανοώ τη συμπεριφορά του. Σε όλες τις περιπτώσεις που πιστεύω ότι αυτός ευθύνεται για τη σύγκρουση, η αλήθεια είναι ότι έχω και εγώ πάντοτε ένα μερίδιο ευθύνης. Κάθε φορά που ενώ ο σύντροφός μου εκφράζει ανάγκες ή παράπονα ή ανησυχίες, εγώ απειλώ, καθοδηγώ, ικετεύω, κολακεύω, ανακρίνω, αμφισβητώ, διακόπτω, κρίνω, κατηγορώ, ενοχοποιώ, γελοιοποιώ, ερμηνεύω ή αλλάζω θέμα εμποδίζω την επικοινωνία και τραυματίζω την αγάπη.
Εποικοδομητική έκφραση του θυμού. Εκφράζω το θυμό χωρίς να θίγω την αξιοπρέπεια του άλλου. Αντί να αντιδρώ ανακλαστικά στα αρνητικά ερεθίσματα μαθαίνω να....  

Επικοινωνία και σχέσεις στον εργασιακό χώροΣτους γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης των επιχειρήσεων και με κυρίαρχη την οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, στην οποία θα αντέξουν μόνο οι ανταγωνιστικές εταιρίες, ο ρόλος του ανθρώπινου παράγοντα θεωρείται ο βασικότερος, δίνοντας βάση τόσο στην ψυχολογική διάθεση και συμπεριφορά καθώς και στην επίτευξη των στόχων του. Απαραίτητο στοιχείο για την επίτευξη των στόχων και την δημιουργία ενός πλαισίου ικανοποίησης από την εργασία, είναι η επικοινωνία και οι σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα σε αυτήν.

  • Επικοινωνία είναι ουσιαστικά η αποστολή μηνυμάτων – πληροφοριών. Μέσα από αυτή την αλληλοεπίδραση μηνυμάτων και πληροφοριών δημιουργούνται οι διαπροσωπικές σχέσεις, που είναι το κλειδί για την δυναμική ανάπτυξη τόσο των ομάδων εργασίας όσο και του ίδιου του οργανισμού-εταιρίας στο ευρύτερο πλαίσιο.
  • Συχνά οι ανώτερες βαθμίδες μιας εταιρείας καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τους προσπαθώντας να περάσουν τα μηνύματα στο προσωπικό χωρίς αποτέλεσμα. Αλήθεια πόσες φορές έχει χρειαστεί να γίνουν επαναλαμβανόμενες συναντήσεις για την διευθέτηση των προβλημάτων που εμφανίζονται;
    Το βέβαιο είναι, ότι η κατανάλωση χρόνου και ψυχικής ενέργειας δεν εξυπηρετεί κανέναν, ανεξάρτητα από την θέση που βρίσκεται ιεραρχικά.
  • Εδώ θα πρέπει να έχουμε κατά νου ένα σημαντικό πράγμα. Όλες οι συμπεριφορές είναι επικοινωνία. Κανείς δεν μπορεί να «μην» συμπεριφερθεί στην εργασία του.......
Σελίδα 5 από 5