Ένα πολύ σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη ενός τεστ αίματος που θα προβλέπει έγκαιρα τη νόσο Αλτσχάιμερ, αρκετά χρόνια πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα, έκανε μια διεθνής ομάδα επιστημόνων. Όπως ανακοίνωσαν οι επιστήμονες, ανακάλυψαν σειρά από βιοδείκτες (πρωτεΐνες) στο αίμα, που προβλέπουν με ακρίβεια 87% την έναρξη της άνοιας του εγκεφάλου. Οι ερευνητές από εννέα χώρες, με επικεφαλής τον καθηγητή Σάιμον Λαβστόουν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και του King's College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Alzheimer and Dementia», ανέλυσαν δείγματα αίματος από 1.148 ανθρώπους: 452 υγιείς, 220 με ήπια γνωστική διαταραχή και 476 με Αλτσχάιμερ. Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχε η νευρολόγος - ψυχίατρος Μάγδα Τσολάκη, καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Αλτσχάιμερ. Η συγκριτική ανάλυση του αίματος αποκάλυψε δέκα πρωτεΐνες, που αποτελούν δείκτες για το κατά πόσο ένας άνθρωπος με ήπια γνωστική διαταραχή, ο οποίος έχει αρχίσει να έχει προβλήματα μνήμης, θα εμφανίσει κανονικό Αλτσχάιμερ το επόμενο έτος. Εκτιμάται ότι περίπου το 60% αυτών των ανθρώπων, αλλά όχι όλοι, εμφανίζουν τελικά τη νόσο.....

 

Πολλοί τυφλοί – εξαιτίας κάποιου εγκεφαλικού επεισοδίου ή μιας κάκωσης του εγκεφάλου και όχι εξαιτίας τραυματισμού του ματιού – κάνουν κάτι αξιοπρόσεκτο. Αν τοποθετήσουμε μπροστά τους ένα αντικείμενο, δεν μπορούν βέβαια να πουν τι αντικείμενο είναι αυτό ή που ακριβώς βρίσκεται. Αν τους ζητήσουμε να το πιάσουν , θα πουν πως τους είναι αδύνατον αφού δεν το βλέπουν. Αν όμως πειστούν να προσπαθήσουν, καταφέρνουν να το βρουν, με μια σιγουριά που ξαφνιάζει ακόμα κι αυτούς τους ίδιους.

Αυτή η μυστηριώδης ικανότητα ονομάζεται «τυφλή όραση». Όπως λέει ο Anthony Marcel, ένας ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ που έχει κάνει έρευνες σε σχέση με την τυφλή όραση, αποδεικνύεται πως οι άνθρωποι  αυτοί διαθέτουν μια έξοχη όραση αλλά δεν γνωρίζουν ότι μπορούν να δουν. Χρησιμοποιώντας μια φωτογραφική μηχανή με μεγάλη ταχύτητα διαφράγματος, ο Marcel παρακολούθησε την ακριβή πορεία που διέγραψαν τα χέρια, οι παλάμες και τα δάκτυλα αυτών των ασθενών, καθώς πλησίαζαν τα αντικείμενα που συνειδητά δεν μπορούσαν να δουν. Όπως έδειξε το φιλμ, η προσέγγισή τους ήταν αρκετά ακριβής.

 

Είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή μυοσπασματική διαταραχή. Εμφανίζεται πιο συχνά στα αγόρια 1/1000 ενώ στα κορίτσια η εμφάνιση είναι 1/10.000. Τα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά στην παιδική ή εφηβική ηλικία, ξεκινώντας με τικς ελαφριάς μορφής τα οποία εμμένουν στο χρόνο, μεταλλάσσονται και αυξάνονται στην ένταση. Στην τελική τους μορφή έχουν χρόνια διάρκεια και διαρκούν για όλη τη ζωή του ατόμου.

 

Με τον όρο μηρυκασμό σκέψεων αναφερόμαστε στην τάση που έχουμε να επανερχόμαστε και να ¨τρέχουμε¨ συγκεκριμένες σκέψεις στο μυαλό μας ξανά και ξανά. Επικεντρωνόμαστε συνήθως σε αρνητικές καταστάσεις και παίζουμε τις ίδιες σκέψεις στο μυαλό μας επαναλαμβανόμενα, τι μας είπε κάποιος, πως θα θέλαμε να είχαμε απαντήσει κτλ.

Τα άτομα που έχουν την τάση να το κάνουν αυτό, παθαίνουν ένα είδος εμμονής με συγκεκριμένα θέματα τα οποία φαίνονται να μην μπορούν να ξεπεράσουν και να βγάλουν από το μυαλό τους. Ο μηρυκασμός ιδεών έχει συσχετιστεί με το άγχος , την κατάθλιψη, το μετα-τραυματικό στρες, ακόμα και την βουλιμία.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μπαίνει το άτομο σε ένα φαύλο κύκλο αρνητικών σκέψεων. Όταν το άτομο κάνει καταθλιπτικές σκέψεις,  οι σκέψεις αυτές του προκαλούν καταθλιπτικά συναισθήματα και διάθεση, η οποία με την σειρά της γεννά νέες αρνητικές ή στρεσογόνες σκέψεις κοκ. Σκεπτόμενοι συνεπώς συνεχώς αρνητικές σκέψεις και δίνοντας αρνητική ερμηνεία σε διάφορες καταστάσεις, οδηγούμαστε στο αίσθημα της απελπισίας, της απογοήτευσης και της ματαίωσης.  Ο μηρυκασμός δηλαδή αποτελεί το πρώτο βήμα προς την πορεία αυτή. Το άτομο παραλύει και αδυνατεί να δώσει ικανοποιητικές λύσεις στο πρόβλημα του.

Γιατί όμως οι άνθρωποι το κάνουν αυτό? Κάποιοι μελετητές το αποδίδουν στη αδυναμία του ατόμου να αφήσει στο ασυνείδητο του προβληματικές καταστάσεις οι οποίες έχουν περάσει στο συνειδητό. Επιπλέον, το στρες στην καθημερινότητα του ατόμου παίζει καθοριστικό ρόλο στον μηρυκασμό. Τέλος, οι γυναίκες φαίνεται πιο μηρυκάζουν αρνητικές σκέψεις πιο συχνά από τους άντρες, οι οποίοι έχουν την τάση να αφήνουν το πρόβλημα να περάσει χωρίς να αναλώνονται σε αυτό.

 Μπορεί να έχεις νοιώσει ήδη ότι χρειάζεσαι την βοήθεια ψυχολόγου, αλλά δύο κυρίαρχα στερεότυπα σε εμπόδισαν ως τώρα, από το να το κάνεις πράξη: «μόνο οι τρελοί πάνε σε ψυχολόγο» & «είμαι τόσο αδύναμος κι ανίκανος για να ζητήσω βοήθεια ειδικού για την ζωή μου;». Δύο στερεότυπα που σαφώς δεν ισχύουν , αλλά έχουν δημιουργήσει αυτά το ιδιόρρυθμο στίγμα περί της ψυχολογικής υποστήριξης, και τα οποία πέραν όλων των άλλων και κακό θα σου κάνουν αφού θα παρατείνουν το διάστημα που παλεύεις με το πρόβλημα χωρίς βοήθεια κι αυτό θα μεγαλώσει το διάστημα της μετέπειτα θεραπείας σου. Είναι παγκοσμίως παραδεκτό πλέον, ότι όσο πιο γρήγορα λάβει κάποιος επαγγελματική βοήθεια σε κάποιο ψυχολογικό θέμα, τόσο πιο εύκολο θα είναι για τον ίδιο να ξεπεράσει το πρόβλημα.

Στην περίπτωση που δεν έχεις νοιώσει την παραπάνω ανάγκη , αλλά νοιώθεις παρόλα αυτά ότι κάτι δεν πάει καλά στην ζωή σου και σε σένα, υπάρχουν συγκεκριμένα σημάδια που θα σου δείξουν αν όντως χρειάζεσαι την βοήθεια ψυχολόγου. Ας δούμε τα ποιο ενδεικτικά:

 

Από το σύνολο των Σεξουαλικών Διαταραχών, αυτές που συναντάμε συνήθως οι ψυχολόγοι είναι  η έλλειψη επιθυμίας, η στυτική δυσλειτουργία  και η πρόωρη εκσπερμάτωση, και η  επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρευνία).

Η έλλειψη επιθυμίας. Είναι η κατάσταση που παρατηρείται σε συνεχώς και περισσότερους ανθρώπους κι αφορά στην κατάσταση εκείνη κατά την οποία το άτομο παρουσιάζει από ελάχιστο εως και καθόλου ενδιαφέρον για την σεξουαλική πράξη. Στην θεραπεία ξεκινάμε με το να εντοπίσουμε τις αρνητικές για το σεξ σκέψεις, προχωράμε με την αντικατάστασή τους με θετικές και στην συνέχεια τις μετατοπίζουμε στην συμπεριφορά με ενισχυτικές τεχνικές όπως πχ η τήρηση σεξουαλικού ημερολογίου, ή η ενίσχυση των φαντασιώσεων κ.α

Η στυτική Δυσλειτουργία είναι η κατάσταση κατά την οποία ο άνδρας αδυνατεί να έχει μια στύση ή αδυνατεί να έχει διάρκεια στην στύση του. Οι παράγοντες για αυτό μπορεί να είναι πολλοί και συνδυασμένοι πολλές φορές. Μπορεί να οφειλεται σε οργανικά αίτια πχ πάθηση διαβήτη , αλλά και σε ψυχολογικά πχ άγχος επίδοσης.  Συνήθως αυτό το άγχος είναι που κάνει το γεγονός συνεχώς επαναλαμβανόμενο. Θεραπευτικά επικεντρωνόμαστε στην αποσυμπίεση αυτού ακριβώς του άγχους στον άνδρα με εστίαση πάντα στην στιγμή της σεξουαλικής πράξης.

Η πρόωρη εκσπερμάτωση. Συμβαίνει σε ένα μεγάλο ποσοστό του ανδρικού πληθυσμού και συνήθως επέρχεται από άγχος λόγω συναισθηματικής φόρτισης του ατόμου. Και εδώ θεραπευτικά οδηγούμε το άτομο στην σταδιακή μείωση αυτής της συναισθηματικής δυσφορίας και συμπεριφορικά  το εκπαιδεύουμε να αντέχει ολοένα και περισσότερο σε κατάσταση διέγερσης και σεξουαλικής επιθυμίας.

Επώδυνη Σεξουαλική Επαφή. Πρόκειται για επαναλαμβανόμενο ή επίμονο πόνο στα γεννητικά όργανα κατά την διάρκεις της επαφής, γεγονός που οδηγεί στην αποφυγή της σεξουαλικής πράξης. Εφόσον αποκλειστεί κάθ οργανικό αίτιο, θεραπευτικά κινούμαστε : για τους άνδρες στον άξονα μείωσης της αγωνίας – ανησυχίας για επερχόμενο πόνο, και στην γυναίκα στον άξονα χαλάρωσης της, αρχικά ψυχικής και μετέπειτα και σωματικής μέσω τεχνικών συγκεκριμένων.

Επειδή τα σεξουαλικά θέματα είναι για πολλούς ανθρώπους ιδιαίτερα  λεπτό ζήτημα και δύσκολο να συζητηθούν ακόμα και με έναν ψυχολόγο, αυτό που πρέπει πάντα να θυμόμαστε είναι ότι η σεξουαλική μας ζωή οφείλει να μας καλύπτει πλήρως όπως κάθε άλλο κομμάτι της ζωής μας. Η επιλογή του ψυχολόγου για τέτοιο αλλά και για κάθε ψυχολογικό θέμα που αντιμετωπίζουμε πρέπει να γίνεται με μοναδικό κι αποκλειστικό κριτήριο να νοιώθουμε άνετα με τον συγκεκριμένο ειδικό και να έχουμε από την πρώτη Συνεδρία μας την αίσθηση ότι μπορεί όντως να μας βοηθήσει.

©www.mersinias.gr

 

Μία «αντιστροφή» στο γνωστό πείραμα του Pavlov για την εξαρτημένη μάθηση, θα μπορούσε να έχει αποτελέσματα ανοίγοντας  τον δρόμο για νέες θεραπείες πάνω στην τοξικομανία και την υπερφαγία.Οι ψυχολόγοι εδώ και πολλά χρόνια επιδιώκουμε να κατανοήσουμε το γιατί οι άνθρωποι υποκύπτουμε στους πειρασμούς μας, ακόμα και για καλό σκοπό. Ακόμα και όσοι δεν έχουμε θέμα εθισμού σε τοξικές ουσίες ή αλκοόλ ή υπερφαγία, όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε «υποκύψει» στην απόλαυση ενός τσιγάρου, ενός παραπάνω γλυκού, ενός παγωτού κλπ.Οι πρόσφατες έρευνες πάνω σε ποντίκια , που συμπεριφορικά ίσως να ισχύουν σε κάποιο βαθμό και σε εμάς τους ανθρώπους , δείχνουν ότι σε κάποια από τα ποντίκια το σινιάλο για την επερχόμενη ανταμοιβή επηρέαζε πολύ πιο έντονα και άμεσα την συμπεριφορά τους, ενώ σε κάποια άλλα η συμπεριφορά τους έμενε σχεδόν ανεπηρέαστη ή με πολύ μικρά σημάδια αλλαγής. Αυτό καταστά αυτόματα και πολύ πιο ασήμαντο το σινιάλο στα συγκεκριμένα ποντίκια.Αν και η αποκωδικοποίηση στους ανθρώπους του συγκεκριμένου θέματος , έχει μόλις αρχίσει να γίνεται, ωστόσο αν τα ευρήματα των επιστημόνων επιβεβαιωθούν....

 

Χωρίς το συναίσθημα εξάρτησης δεν θα μπορούσαμε να συνάψουμε κοινωνικές σχέσεις – θα απαρνιόμασταν ναρκισσιστικά τη βαθύτερη σύνδεση με τους άλλους. Εξάρτηση αποτελεί κάθε συμπεριφορά που παίρνει τη μορφή μιας σχεδόν τελετουργικής, αυτοματοποιημένης συνήθειας, την οποία το άτομο αν και αναγνωρίζει ως καταναγκαστική και ψυχαναγκαστική, εν τούτοις αδυνατεί να ελέγξει και πολύ περισσότερο να σταματήσει, εξαιτίας ισχυρότατων φυσιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. Το κύριο χαρακτηριστικό που συνοδεύει την εξάρτηση είναι η απώλεια της προσωπικής ελευθερίας, λόγω της υποταγής στον παρορμητικό χαρακτήρα μιας πολύ έντονης, σφοδρής επιθυμίας για τη βίωση συγκεκριμένων συναισθημάτων σε συγκεκριμένες καταστάσεις με συγκεκριμένες συμπεριφορές. Η εξάρτηση εμφανίζεται μέσα σε ένα πλαίσιο υποταγής, ανάμεσα σε κάτι ισχυρό (η επιθυμία) και σε κάτι αδύναμο (το ίδιο το άτομο).

Στα αρχικά στάδια ζωής, η εξάρτηση του βρέφους ξυπνά στη μητέρα την αίσθηση της ευθύνης για την επιβίωση αυτού του απόλυτα εξαρτώμενου πλάσματος.

Η διαταραχή σε αυτές τις πρωταρχικές σχέσεις ενδέχεται στη συνέχεια να κλονίσει την ψυχική ισορροπία του ατόμου και να το αποθαρρύνει από το να εξαρτάται κοινωνικά και να σχετίζεται υγιώς με τους άλλους.

Οι συναισθηματικές εξαρτήσεις δεν έχουν να κάνουν με χημικές, ψυχοδιεγερτικές ουσίες, αλλά με τη διαστρέβλωση και την παθολογική έκφραση βασικών και φυσιολογικών ανθρώπινων αναγκών όπως η σεξουαλικότητα, ο έρωτας, η τροφή, η οικονομική και κοινωνική επιτυχία, η εσωτερική δύναμη και γαλήνη. Πρόκειται για πανανθρώπινες εκφράσεις και αναζητήσεις, που όμως μέσα από τις εξαρτήσεις κακοποιούνται και διαστρέφονται συστηματικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, οι γυναίκες είναι οι πιο ευάλωτες στους συναισθηματικούς εθισμούς και τις συμπεριφορές εξάρτησης που έχουν να κάνουν με την εμφάνιση (αυστηρές και εξαντλητικές δίαιτες, συνεχείς, καταδικαστικές συγκρίσεις με άλλες γυναίκες, με αποτέλεσμα την απογοήτευση και την απώλεια αυτοπεποίθησης), την καταναλωτική μανία, τις ερωτικές σχέσεις προσκόλλησης για την αναζήτηση μιας χαμένης αυτοεκτίμησης ή ενός ιδανικού συντρόφου.

Για μια ΥΓΙΗ ΣΧΕΣΗ: Είναι σημαντικό ένα άτομο να έχει αποσαφηνίσει τις έννοιες της αγάπης ,του έρωτα και της εξάρτησης μέσα σε μια σχέση πριν ακόμα δημιουργήσει μια σχέση .Μόνο έτσι θα καταφέρει να έχει μια σχέση υγιή ,ζωντανή και σε βάθος χρόνου. Είναι μια προσπάθεια...

 

Οι περισσότεροι από εμάς θα επιθυμούσαμε να είχαμε σούπερ μνήμη και φοβερές ικανότητες ανάκλησης. Κάποιοι άνθρωποι βέβαια είναι ιδιαίτερα χαρισματικοί στον τομέα αυτό.

Οι μνημονιστές  είναι η κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη μνήμη. Έχουν το χάρισμα να μπορούν να απομνημονεύσουν και να ανακαλέσουν από την μνήμη τους μια σειρά λέξεων ή αντικειμένων, να επιλέξουν τη σωστή σειρά εμφάνισης των αντικειμένων ή λέξεων κτλ. Σε γενικές γραμμές μπορούν να απομνημονεύουν λέξεις, αριθμούς, τραπουλόχαρτα κ.α.

Παρόλα αυτά υπάρχει και μια άλλη κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι έχουν ακόμα πιο ιδιαίτερα χαρίσματα σχετικά με της ικανότητες της μνήμης τους. Έχουν την σούπερ μνήμη! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν το σύνδρομο Savant. Εν αντιθέσει με τους μνημονιστές, όσοι έχουν αυτό το σύνδρομο φαίνεται να έχουν βελτιωμένες δεξιότητες απομνημόνευσης και ανάκλησης σε ένα συγκεκριμένο τομέα. Η πιο γνωστή και ευρέως γνωστή περίπτωση είναι ο υπολογισμός ημερολογιακών ημερομηνιών. Μπορούν δηλαδή πολύ εύκολα και γρήγορα να υπολογίσουν ποιά μέρα της εβδομάδας θα είναι στις 19 Μαρτίου του 2036. Άλλοι πάλι εστιάζουν τις ικανότητες τους στην τέχνη και τη μουσική, έχοντας για παράδειγμα την ικανότητα να ανακαλέσουν δεκάδες χιλιάδες τραγούδια. Η πιο γνωστή περίπτωση είναι αυτή του Derek Paravacini, ο οποίος ακούγοντας μόνο ένα τόνο από κάποιο κομμάτι ήταν ικανός να ανακαλέσει και να παίξει στο πιάνο ολόκληρο το κομμάτι. Το ιδιαίτερο στο συγκεκριμένο άτομο είναι ότι ήταν τυφλός και αυτιστικός.

Κατσαούνη Μαρία- Ψυχολόγος Υγείας (MSc)   

 

Σύμφωνα με μια νέα και πολύ πρόσφατη μελέτη η κατάθλιψη γερνάει βιολογικά πιο γρήγορα τα κύτταρά μας. Σε εργαστηριακές μελέτες αυτό φάνηκε σε κύτταρα ανθρώπων που έχουν ή και είχαν στο παρελθόν κατάθλιψη. Η έρευνα έγινε σε ένα δείγμα άνω των 2000 ατόμων.

Τα εργαστηριακά πειράματα έδειξαν πρόωρο βιολογικό μεγάλωμα σε συγκεκριμένα μέρη των κυττάρων τους , που δεν θα μπορούσαν να επηρεαστούν από άλλους παράγοντες πχ αν το άτομο καπνίζει.

Γνωρίζουμε ήδη από ανάλογες έρευνες τα τελευταία χρόνια , ότι τα άτομα με μείζονα κατάθλιψη παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν οργανικές ασθένειες όπως καρκίνο, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοπάθειες και παχυσαρκία.

Στην συγκεκριμένη έρευνα των κυττάρων τα άτομα είχαν: το 1/3 παρούσα κατάθλιψη, το 1/3 είχε παρουσιάσει κατάθλιψη στο παρελθόν και το 1/3 δεν έχει παρουσιάσει ποτέ ως τώρα. Η παρουσίαση της διαφορετικότητας μεταξύ των κυττάρων τους εντοπίστηκε στα τελομερή των κυττάρων. Οι επιστήμονες εξηγούν την αλλαγή αυτή να συνδέεται με την αγωνία , χαρακτηριστικό ιδιαίτερα έντονο στην κατάθλιψη.

Δεν έχει εξεταστεί ακόμα κλινικά και πειραματικά εάν αυτή η «γήρανση» των κυττάρων είναι αναστρέψιμη και σε τι βαθμό συνδέεται με την θνησιμότητα.

©www.mersinias.gr