Το σύνδρομο Rett οφείλετε σε μετάλλαξη γονιδίου στο έμβρυο και συγκεκριμένα στο χρωμόσωμα Χ με αποτέλεσμα να εμφανίζεται κυρίως στα κορίτσια. Η συχνότητα του είναι 1 στις 12000 γεννήσεις.  Το παιδί με σύνδρομο Rett παρουσιάζει νοητική και σωματική αναπηρία, το καθιστά εξαρτώμενο από άλλους. Τους 5 πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού η ψυχοκινητική του ανάπτυξη είναι φυσιολογική.

Τα πρώτα σημάδια εμφανίζονται με τα τον 5ο μήνα, όπως η επιβράδυνση της αύξησης της κεφαλής του παιδιού, ο κακός συντονισμός στις κινήσεις του κορμού και αργότερα στο βάδισμα, η απώλεια κοινωνικών σχέσεων, η έκπτωση της γλωσσικής ανάπτυξης και στερεοτυπικές κινήσεις.

Τα παιδιά με σύνδρομο Rett εμφανίζουν τρίξιμο των δοντιών, διαταραχές ύπνου, διαταραχές μάσησης και κατάποσης, σπασμούς, διαταραχές στον τρόπο αναπνοής (υπεραερισμό ή άπνοια), σκολίωση, μειωμένη ανάπτυξη ύψους και μικρό ,μέγεθος ποδιού με φτωχή κυκλοφορία.

Εφόσον το παιδί διαγνωστεί με το σύνδρομο, θα πρέπει άμεσα να μπει σε πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο σκοπό έχει να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του παιδιού και να του παρέχει διευκολύνσεις. Αυτό γίνεται μέσω μιας ομάδας ειδικών, όπως ψυχολόγων, λογοθεραπευτών, ιατρών, φυσιοθεραπευτών, εργοθεραπευτών, μουσικοθεραπευτών κ.α., οι οποίοι συνεργατικά εκπαιδεύουν το παιδί στην ανάπτυξη φυσικοσωματικών δεξιοτήτων, κοινωνικών δεξιοτήτων, ανάπτυξη επικοινωνίας και δεξιοτήτων αυτομέριμνας και προσωπικής φροντίδας.

Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος Υγείας (MSC)

 

Αυτό διαπιστώθηκε πρόσφατα σε έρευνα που έγινε σε Αμερικανούς στρατιώτες. Οι στρατιώτες γενικά είναι η ομάδα εκείνη των ατόμων με σχετικά τα υψηλότερα σημάδια μετατραυματικού στρες διαχρονικά.

Η έρευνα αυτή μελέτησε 26 στρατιώτες που είχαν διαγνωστεί με PTSD , και 26 στρατιώτες που δεν είχαν διαγνωστεί με καμία ψυχική διαταραχή στους εξής τομείς: παρατήρηση, μάθηση, και μνήμη.

Εφόσον σε όλους έγινε το ίδιο τεστ παρατηρήθηκαν τα εξής:......

 

Έχει τεθεί πολλές φορές στην επιστημονική κοινότητα το θέμα της υποστήριξης της ψυχικής υγείας των ειδικών επαγγελματικών ομάδων όπως οι πυροσβέστες, τα σώματα ασφαλείας, οι αστυνομικοί, οι στρατιωτικοί κλπ. Το θέμα που τίθεται είναι το κατά πόσο θα έπρεπε να υπάρχει Συμβουλευτική Ψυχολογική υποστήριξη σε μόνιμη βάση σε άτομα που εργάζονται σε τέτοιους τομείς.

Τα συγκεκριμένα επαγγέλματα έχουν πολύ υψηλούς δείκτες άγχους αφού είναι τα επαγγέλματα τα οποία καλούνται να αποδίδουν 100% κάθε μέρα και ώρα, πολλές δε φορές έχουν όλες εκείνες τις συνθήκες ανάπτυξης μετατραυματικού στρες, ασχέτως αν αυτό το σύνδρομο τελικώς εμφανίζεται ή όχι. Είναι αυτονόητο να κατανοήσουμε ότι δεν είναι εύκολο να μπαινοβγαίνεις σε κτίρια που καίγονται όπως κάνει ενας πυροσβέστης ή αντίστοιχα για έναν αστυνομικό να βρεθεί σε ένοπλη συμπλοκή ή ακόμα και το άγχος οτι μπορεί ανα πάσα στιγμή να βρεθεί σε μια τέτοια, ή για έναν στρατιωτικό που ακόμα και σε περίοδο ειρήνης καλείται να παρουσιάζει φρόνημα και αντανακλαστικά παρόμοια με αυτά που οφείλει να έχει σε περίοδο πολέμου.........

 

Η Αυπνία , καθώς και ο ύπνος σε μη κανονικούς ρυθμούς (ως κανονικοί ορίζονται οι ώρες του 24ωρου που οργανικά πέφτουν οι κιρκαδικοί ρυθμοί μας), πέρα απο νεύρα,υπερένταση και κακή διάθεση , έχει πολύ σημαντικότερες επιπτώσεις στην υγεία μας. Οι κυριότερες είναι:
- Μείωση Νοητικών ικανοτήτων. Μείωση της αντιληπτικής μας ικανότητας και μείωση της ικανότητας στο κέντρο αποφάσεων μας. Αν συνδυαστεί με την οργανική υπνηλία που λογικά θα έχουμε στις υπόλοιπες ώρες της μέρας αντιλαμβανόμαστε το πόσο πρόβλημα αποτελεί αυτό, ακόμα και σε απλές εργασίες μας όπως η οδήγηση.
-Επιδρά στην οργανική μας υγεία. Πέρα απο την αύξηση κινδύνου στην παρουσίαση σοβαρών ασθενειών όπως καρδιοπάθειες , εγκεφαλικά κ.α, παρουσιάζει και πιο απτές επιβαρύνσεις όπως γήρανση του δέρματος και ωχρά όψη επιδερμίδας (πράγμα που παρουσιάζεται ιδιαίτερα σε άτομα με βραδυνή εργασία). Επιπλέον αυξάνει την διάθεση για φαγητό (λόγω ενεργοποίησης της γκρελίνης ,της ορμόνης που είναι υπεύθυνη για την όρεξη), με αποτέλεσμα την άυξηση σωματικού βάρους
-Επιδρά στην Ψυχική μας Υγεία. Δυσθυμία, έλλειψη ενδιαφέροντος, κατάθλιψη, και απώλεια όρεξης για δραστηριότητες είναι άμεσα συνδεδεμένες με την αυπνία.Για αυτό και ψυχοθεραπευτικά σε ασθένειες όπως η κατάθλιψη είναι σημαντικό να ομαλοποιούμε εξ αρχής τον ύπνο του ασθενή
-Καταρρακώνει την σεξουαλική επίδοση. Οι έρευνες έχουν δείξει οτι η αυπνία πέρα απο την έλλειψη σεξουαλικής διάθεσης που παρουσιάζει, πρόσθετα επιβαρύνει και την σεξουαλική επίδοση.
Για όλα αυτά καλό είναι να έχουμε ικανοποιητικούς ρυθμούς και "συνήθειες" ύπνου. Αν δούμε ότι δεν μπορούμε να ορίσουμε μόνοι μας ένα πρόγραμμα τέτοιο, καλό είναι να επισκεφθούμε ψυχολόγο ώστε να εντοπιστούν οι παράγοντες αυτοί που το κάνουν "απαγορευτικό" να το πετύχουμε.


©www.mersinias.gr

 

Πρόσφατη έρευνα μελέτησε τον συσχετισμό της μνήμης ατόμων με την κατάσταση των γνωστικών τους λειτουργιών, όσων αφορά την δυνατότητά τους να θυμούνται τις λέξεις σε μια λίστα κι αναλόγως της θέσης που αυτές βρίσκονται (αρχή, μέση,τέλος).
Στην μελέτη συμμετείχαν περίπου 200 άτομα ηλικίας 60-91 που δεν είχαν κανένα διαγνωστικό σημάδι άνοιας ή ψυχολογικής Νόσου κατα την έναρξη της μελέτης.Στους συμμετέχοντες δώθηκε μια λίστα 15 λέξεων για να διαβαστεί 5 φορές.Στην συνέχεια τους ζητήθηκε να θυμηθούν άμεσα τα στοιχεία αυτής της λίστας. Είκοσι λεπτά αργότερα τους ζητήθηκε να τα ξαναθυμηθούν. Επίσης σε καθένα απο τους συμμετέχοντες δώθηκε ένα τεστ γνωστικής λειτουργίας το οποίο συμπλήρωσαν επανελλειμένα στα επόμενα χρόνια απο το τεστ μνήμης......

 

Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν μια σημαντική αύξηση στις αγχώδεις διαταραχές στα παιδιά. Το ποσοστό κυμαίνεται από 2,6% έως και 41,2 % ανάλογα την συμπτωματολογία της διαταραχής. Η εμφάνιση της αγχώδης διαταραχής κατά την παιδική ηλικία έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις και είναι καθοριστικός προγνωστικός παράγοντας για αυξημένο άγχος και στρες στην εφηβεία και την μετέπειτα ενήλικη ζωή του ατόμου.
Αναμφισβήτητα, τόσο οι βιολογικοί όσο και οι κοινωνικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση των διαταραχών αυτών. Σχετικά με τους κοινωνικούς παράγοντες σημαντική θέση φαίνεται να κατέχει η φτώχεια και το χαμηλό βιοτικό επίπεδο, το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ζωής του παιδιού. Πιο συγκεκριμένα το άσχημο περιβάλλον στο οποίο μπορεί να μεγαλώνει ένα παιδί και οι άσχημες συνθήκες διαβίωσης, αυξάνουν τα επίπεδα άγχους, την εμφάνιση ασθενειών και μειώνουν τις επιδόσεις του παιδιού στο σχολείο.
Πολλές φορές οι γονείς λόγο ανεργίας ή πολύ χαμηλού εισοδήματος επιλέγουν να...

 

Με ένα φορολογικό σύστημα που αλλάζει ανα μερικές ημέρες , η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια είναι έκδηλα συναισθήματα ακόμα και σε αυτούς τους πολίτες που ακόμα θεωρούνται "υγιείς" οικονομικά. Πόσο δε μάλλον, σε αυτούς που έχουν πληγεί ήδη με την ανεργία και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν ακόμα και στα βασικά της διαβίωσής τους, που είναι ή τείνουν να γίνουν και οι περισσότεροι.
Ακόμα και υπο κανονικές συνθήκες οικονομικής κατάστασης , οι προθεσμίες που εμπεριέχονται στις φορολογικές υποχρεώσεις του κάθε πολίτη, αποτελούν στρεσσογόνο παράγοντα τον οποίον δεν μπορούν όλοι να αντιμετωπίσουν με θετικό τρόπο.Ο παράγοντας αυτός οδηγεί σε ανθυγιεινές συμπεριφορές που σκοπό έχουν να ανακουφίσουν το άγχος και τέτοιες είναι: κακές επιλογές στην διατροφή, υπερβολικό κάπνισμα,ποτό κλπ. Κι ενώ αυτές οι συμπεριφορές ουσιαστικά υπάρχουν στον καθένα μας αλλά είναι ανενεργές, το οικονομικό στρές τις πυροδοτεί και τελικά το άτομο μπαίνει σε μια διαχρονική σταθερότητα με αυτές καταλήγωντας έτσι να βλάπτει πολύ την οργανική του υγεία αλλά και τελικά να αυξάνει και περισσότερο ο άγχος του σε βάθος χρόνου.
Τι θα πρέπει να κάνουμε για να το αντιμετωπίσουμε;

 

Πρόκειται για την απουσία ή την υποτροπιάζουσα καθυστέρηση οργασμού στην γυναίκα. Πολλές φορές αυτή συγχέεται με την απουσία σεξουαλικής διέγερσης, αλλά τότε μιλάμε για διαφορετική Διαταραχή. Στην οργασμική Διαταραχή υπάρχει η απουσία οργασμού, σαν συνέχεια όμως μιας εντελώς φυσιολογικής σεξουαλικής διέγερσης που υπάρχει ήδη.Το γυναικείο φύλο παρουσιάζει μεγάλες διαφοροποιήσεις τόσο στον τύπο όσο και στην ένταση του ερεθισμού που πυροδοτεί τον οργασμό.Για αυτό και η διάγνωση της συγκεκριμένης διαταραχής γίνεται με γνώμονα : την οργασμική ικανότητα της γυναίκας βάσει της ηλικίας της, την σεξουαλική της εμπειρία και το πρότερο σεξουαλικό της ιστορικό, καθώς και της επάρκειας του σεξουαλικού ερεθισμού που αυτή επιδέχεται.
Ως διαταραχή προκαλεί φυσικά έντονη ψυχολογική ενόχληση στο άτομο αφού επηρρεάζει άμεσα την εικόνα που έχει η ίδια για την σεξουαλική της ταυτότητα και ικανότητα.Σαν συνέχεια αυτού, έρχονται έντονες δυσκολίες στις διαπροσωπικές της σχέσεις που πολύ συχνά καταλήγουν στην δυσκολία σύναψης ερωτικών σχέσεων ή ακόμα και στην εσκεμμένη αποφυγή τους.
Ψυχοθεραπευτικά αντιμετωπίζεται επιτυχώς στις περισσότερες των περιπτώσεων. Η δυσκολία έγκειται ότι συνήθως οι γυναίκες το αντιμετωπίζουν ως παροδικό οπότε το αφήνουν απλά "να περάσει" ή ως θέμα ταμπού οπότε πολύ δύσκολα διεκδικούν το ίσο δικαίωμα τους στην σεξουαλική απόλαυση με τον σύντροφό τους, μέσω της λύσης του προβλήματος με την βοήθεια ενός ειδικού.

©www.mersinias.gr

 

Τι είναι το στερεότυπο; Με πολύ γενικούς όρους μπορούμε να πούμε ότι τα στερεότυπα είναι νοητικές αναπαραστάσεις των κοινωνικών ομάδων, για παράδειγμα, οι εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας για τις ομάδες. Αλλά ποια ακριβώς πληροφορία σχετικά με τις κοινωνικές ομάδες αναπαριστάται νοητικά στο στερεότυπο; Απ’ όσο μπορεί γνωρίζουμε, οι νοητικές αναπαραστάσεις των κοινωνικών ομάδων περιλαμβάνουν μέλη ομάδων, τυπικές συμπεριφορές, όλα τα είδη των αποδόσεων, συμπεριλαμβανομένων των προτιμήσεων και επίσης, τις τυπικές συμπεριφορές της ομάδας ή των μελών της ομάδας. Έτσι, ένα στερεότυπο εμπεριέχει τη γνώση του πώς είναι η ομάδα ή τα μέλη της ομάδας που εξετάζεται.
Πώς ορίζονται οι κοινωνικές κατηγοριοποιήσεις; Αυτές μπορούν να οριστούν ως η κοινωνική ταξινόμηση των ατόμων μέσα σε κοινωνικές ομάδες με έναν τρόπο που έχει σημασία για αυτόν που το αντιλαμβάνεται (Tajfel, 1972, van Knippenberg, 1984).
Κατά έναν τρόπο η κοινωνική κατηγοριοποίηση και τα στερεότυπα εφαρμόζονται σχεδόν ταυτόχρονα. Αυτό συμβαίνει γιατί τα άτομα που χρησιμοποιούν κοινωνικές κατηγοριοποιήσεις για κάποιους, έχουν ήδη αναπτύξει και τις αντίστοιχες στερεοτυπικές αντιλήψεις για τους ίδιους ανθρώπους. Το αντίθετο συμβαίνει όταν τα άτομα έχουν στερεότυπα για κάποιους ανθρώπους, που έχουν εκ των προτέρων τοποθετήσει σε μια κοινωνική κατηγορία. Ένα παράδειγμα που κάνει την παραπάνω θεωρία κατανοητή είναι αυτό του χούλιγκαν. Οι χούλιγκαν θεωρούνται επιθετικοί. Η κοινωνική κατηγοριοποίηση «χούλιγκαν» μπορεί να αναγνωρίζεται προτού κάποιος χρησιμοποιήσει το στερεότυπο «επιθετικός».
Μελέτες που έχουν γίνει πάνω στα στερεότυπα και την κοινωνική κατηγοριοποίηση έχουν υιοθετήσει μια λειτουργική προσέγγιση ( Allport, 1954, Tajfel, 1969). Βλέπουν τις κοινωνικές κατηγορίες και τα στερεότυπα σαν γνωστικές δομές που δύσκολα μπορεί να αποφύγει κανείς στην καθημερινή κοινωνική ζωή του γιατί δίνουν την δυνατότητα να καταλάβει κανείς γρήγορα και με σχετική ακρίβεια τι συμβαίνει γύρω του. Βοηθούν δηλαδή, στην κατανόηση συνηθισμένων κοινωνικών καταστάσεων. Η έλλειψή τους, όπως υποστηρίζει και ο Sacks (1995), οδηγεί τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν πιο δύσκολους τρόπους για να ερμηνεύσουν τις πράξεις και τις προθέσεις των άλλων...

 

Πρόκειται για την σοβαρότερη απο τις διαταραχές τικ, για τον λόγο οτι συνδυάζει τόσο κινητικά όσο και φωνητικά τικ. Η έναρξή της συναντάται στην πρωίμη παιδική ηλικία συνήθως με έναρξη τικ ματιών που αργότερα "μεταφέρεται" και στην ομιλία. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει οτι το 4% των παιδιών διεθνώς πάσχουν απο αυτήν και οτι συναντάται 4 φορές περισσότερο στα αγόρια απο ότι στα κορίτσια.
Για την γέννηση της διαταραχής υπάρχουν γενετικά αίτια καθώς στα άτομα με διαταραχή tourrette παρουσιάζονται αλλοιώσεις στις διασυνδέσεις 3 περιοχών του εγκεφάλου που έχουν να κάνουν με τις σκέψεις και τις εκούσιες κινήσεις, τις ακούσιες-αυτοματοποιημένες κινήσεις και το συναίσθημα (μετωπιαίος λοβός, βασικά γάγγλια και μεταιχμιακό σύστημα αντίστοιχα).Για την διατήρηση κι έξαρση της διαταραχής έχει παρατηρηθεί ότι παίζει σημαντικό ρόλο ο ψυχολογικός παράγοντας, πχ το στρεσσογόνο περιβάλλον ή στρεσσογόνα ερεθίσματα μεμονωμένα.Έχει παρατηρηθεί σημαντική κλινική εικόνα απόσπασης προσοχής σε έναν απο τους γονείς ή και ιδεαοψυχαναγκαστική διαταραχή σε πολλές περιπτώσεις. Ένα συχνότατο φαινόμενο επίσης είναι ότι σπάνια γίνεται εγκαίρως η διάγνωση της διαταραχής, με αποτέλεσμα οι γονείς, κατα την έξαρση των συμπτωμάτων του παιδιού, να οδηγούνται σε εφαρμογή πειθαρχικών μέτρων προς το παιδί που και τελικώς οδηγεί σε επίταση κι αύξηση των συμπτωμάτων.

Η Κλινική εικόνα ενός ατόμου με σύνδρομο Tourrette χαρακτηρίζεται απο:
-Κινητικά tics που μπορεί να είναι είτε απλά (πχ σύσπαση βλεφάρων, συστροφή άκρων, συστροφή κεφαλής κ.α), είτε σύνθετα (πχ απρόσκοπτες χειρονομίες, ηχοπραξίες, εμμονικές κινήσεις τακτοποίησης κ.α)
-Φωνητικά tics που μπορεί να είναι απλά (πχ ψελλίσματα,επαναλαμβανόμενα βηξίματα ή χασμουρητά κ.α), είτε σύνθετα (πχ άσκοπες επαναλήψεις λέξεων, ηχολαλία, κοπρολαλία κ.α)
-Σύμπλοκα κινητικά και φωνητικά tics που αρχίζουν να παίρνουν μορφή τελετουργίας για τον ασθενή και αφορούν κατα σειρά συχνότητας την περιοχή της κεφαλής, των άνω άκρων, του κορμού, και των κάτω άκρων.
Η θεραπεία του συνδρόμου συνίσταται στην ψυχοθεραπεία, με παράλληλη φαρμακοθεραπεία μόνο για τις βαριές περιπτώσεις του συνδρόμου.Ο εγκέφαλός μας έχει απο μόνος του την ικανότητα της ανάπλασης των κατεστραμένων διασυνδέσεων που αναφέραμε πριν. Σε αυτό οφείλεται το γεγονός οτι σε πολλές των περιπτώσεων η διαταραχή παρουσιάζεται αυτοάνοση περίπου στην ηλικία της εφηβείας (δηλαδή αρχίζει η εξαφάνιση των συμπτωμάτων χωρίς κάποια παρέμβαση).Επίσης σε αυτήν ακριβώς την δυνατότητα του εγκεφάλου μας οφείλεται και η μεγάλη επιτυχία της ψυχοθεραπείας στην ίαση της.Με την ψυχοθεραπεία επικεντρωνόμαστε στο πρόδρομο συναίσθημα του ατόμου πριν την έξαρση των τικ που προκαλείται απο κάποιο στρεσσογόνο παράγοντα, και συμπεριφορικά μαθαίνουμε τον ασθενή να διοχετεύει την ένταση του αυτή την προκαλούμενη απο το συναίσθημα , σε λειτουργίες εκτός του οργανισμού του.

©www.mersinias.gr