Όλοι κάποια στιγμή αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε μια παρέα, μια εργασία, ένα ταξίδι διακοπών, ή ένα μελλοντικό μας πλάνο , εξαιτίας ενός τοξικού ατόμου. Η τοξικότητα δεν γίνεται αμέσως αντιληπτή γιατί παρουσιάζεται με πολλά πρόσωπα , χειρότερα των οποίων , αφορά άτομα που εμφανίζονται ως ιδιαίτερα λαμπερά ή δημοφιλή.

Η κατατονία αναφέρεται σε ένα νευρωψυχιατρικό σύνδρομο το οποίο χαρακτηρίζεται από ψυχοκινητικές ανωμαλίες. Συνοδεύει συνήθως ψυχικές ασθένειες όπως είναι η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή κτλ.
Σύμφωνα με το διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM-IV, τα χαρακτηριστικά και συμπτώματα που εμφανίζει ο ασθενής είναι:

Η αναζήτηση της προσοχής , στο περιβάλλον μας, ξεκινά από την πολύ μικρή μας ηλικία. Θα θυμόμαστε σίγουρα τον εαυτό μας ως παιδί να φωνάζει «μπαμπά/μαμά κοίτα τι έκανα!». Και ως παιδί αυτό μας φαίνεται και είναι φυσιολογικό , αφου ο κόσμος μας τότε ορίζεται από την φροντίδα των γονιών μας, καθώς οι ίδιοι δεν είμαστε ακόμα ικανοί να φροντίσουμε τον εαυτό μας. Είναι όμως η αναζήτηση προσοχής, φυσιολογική για έναν ενήλικα;

Η τριχοτιλλομανία είναι ψυχική διαταραχή και αναφέρεται στην επαναλαμβανόμενη απόσπαση-τράβηγμα των τριχών με αποτέλεσμα την αισθητή απώλεια τριχών. Το άτομο το οποίο υιοθετεί αυτή τη συμπεριφορά έχει αυτή την παρόρμηση την οποία δεν είναι σε θέση να ελέγξει ή του προκαλεί αίσθημα ανακούφισης, ικανοποίησης και εκτόνωσης άγχους.

Παρουσιάζεται σε στην παιδική και εφηβική ηλικία, και μπορεί να υπάρχουν διαστήματα έντονης έξαρσης και ύφεσης. Το παιδί ή έφηβος πέρα από την ανάγκη που νιώθει να τραβήξει την τρίχα και να την αποσπάσει, συνήθως βιώνει και κάποιες τελετουργικές συμπεριφορές σχετικές προτού αποσπάσει την τρίχα. Η τριχοτιλλομανία δεν αφορά μόνο το τριχωτό της κεφαλή, αλλά και τρίχες σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του σώματος π.χ. μασχάλες, εφηβαίο, πρόσωπο, χέρια, πόδια, βλεφαρίδες, φρύδια κτλ, αλλά και σε αντικείμενα όπως κούκλες, μάλλινα χαλιά κτλ, ή ζώα και άλλους ανθρώπους. Στο σώμα του ατόμου προκαλεί ερεθισμούς, μολύνσεις, απώλεια μαλλιών και βλάβη στον θύλακα της τρίχας...

Πολλές φορές , με κάποιους ανθρώπους νοιώθεις εξαρχής ότι κάτι δεν κολλάει στην συμπεριφορά τους. Κι όσες φορές και να τους συναντήσεις πάντα μέσα σε δευτερόλεπτα νοιώθεις ότι κάτι πάει πολύ λάθος μεταξύ σας. ΚΙ ενώ πριν η μέρα σου όλη μπορεί να είχε κυλήσει μια χαρά, ξαφνικά  πέφτει η διάθεσή σου κι αρχίζεις να αμφιβάλεις για διάφορα πράγματα που σε αφορούν, ακόμα και και για το πόσο σωστά ή όχι βλέπεις τα πράγματα γενικά.

Είναι πολύ εύκολο σε μια τέτοια κατάσταση να περνάς αμέσως στην αυτό-αμφισβήτηση. Αυτό συμβαίνει γιατί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι θέλοντας να σου δείξουν πόσο σπουδαίοι είναι, προσπαθούν να κάνουν τους άλλους όλους να φαίνονται ασήμαντοι. Δεν είναι μόνο στην εξωτερική τους εμφάνιση η προσπάθεια να φαίνονται «τέλειοι», αλλά σε κάθε τομέα: η δουλειά τους είναι πολύ σημαντικότερη των υπολοίπων, κουράζονται πολύ περισσότερο από τον καθένα, έχουν τέλειους φίλους, βγαίνουν σε μέρη που είναι τα καλύτερα και γενικά οι επιλογές τους δεν τίθενται ποτέ προς αμφισβήτηση. Αντιθέτως οι επιλογές όλων των άλλων μπαίνουν πάντα σε αμφισβήτηση. Και φυσικά υπόκεινται στην κριτική τους...

Πρόκειται για ένα σύνδρομο που πρωτομελετήθηκε πολύ πρόσφατα στην Αμερική , μόλις το 2014. Ουσιαστικά αναφέρεται στην κατάσταση κατά την οποία υπάρχει στο άτομο η διάχυτη και σχεδόν μόνιμη ανησυχία ότι οι άλλοι ζούνε μια πολύ ικανοποιητική εμπειρία από την οποία το ίδιο απουσιάζει. Έχει δλδ με απλά λόγια τον φόβο ότι πάντα κάτι χάνει από τα «ωραία» πράγματα που ζούνε οι γύρω του. Φυσικά ως σύνδρομο ενισχύεται πολύ από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και την φιλοσοφία τους που εστιάζει στο φαινομενικά κι επιφανειακά ωραίο.

Οι εκφράσεις του συνδρόμου FOMOείναι πολλές. Και ουσιαστικά κάθε έκφρασή του είναι μια κυρίαρχη σκέψη μας.

Έτσι εάν η κυρίαρχη σκέψη μας είναι η «ήταν λάθος επιλογή» τότε αναφερόμαστε σε ένα αυτοπροκαλούμενο άγχος και μια αμφισβήτηση στην εμπιστοσύνη των αποφάσεών μας. Κι αυτό μπορεί να αφορά μεγάλες και μικρές αποφάσεις. Η μόνιμη ερώτηση προς τον εαυτό μας σε αυτήν την περίπτωση  είναι «κι αν έκανα/ διάλεγα το άλλο;»...

Αυτό τουλάχιστον λένε ερευνητές σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Quarterly Journal of Experimental Psychology. Σύμφωνα με την έρευνα δόθηκε σε κάποιους φοιτητές μια λίστα με 30 λέξεις τις οποίες έπρεπε να απομνημονεύσουν. Για κάθε λέξη τους δόθηκαν 40 δευτερόλεπτα είτε να ζωγραφίσουν τη λέξη είτε να την γράψουν πολλές φορές. Στο τέλος, ζητήθηκε από τους  φοιτητές να κάνουν ανάκληση όσων περισσότερων λέξεων μπορούσαν από τη μνήμη τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι φοιτητές οι οποίοι ζωγράφισαν τις λέξεις μπόρεσαν να ανακαλέσουν διπλάσιο αριθμό λέξεων από τους φοιτητές οι οποίοι έγραφαν τις λέξεις.

Σε μετέπειτα έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο αριθμό φοιτητών, φάνηκε πως η ζωγραφική έχει καλύτερα αποτελέσματα στη απομνημόνευση από την οπτικοποίηση των λέξεων, την καταγραφή ή την περιγραφή των φυσικών χαρακτηριστικών τους ή της σημασιολογικής τους έννοιας. Τα ίδια αποτελέσματα φάνηκαν και στις περιπτώσεις οπού δόθηκε πολύ λιγότερος χρόνος ζωγραφικής και σχεδιασμού της κάθε λέξης (μόλις 4 δευτερόλεπτα!), είτε οι συμμετέχοντες ήταν μόνοι τους στο χώρο είτε παρευρίσκονταν και άλλα άτομα.

Οι ερευνητές θεωρούν πως αυτή η μέθοδος απομνημόνευσης είναι πιο αποτελεσματική και αποδοτική επειδή εμπλέκονται πολλές διαφορετικές λειτουργίες και εγκεφαλικές διεργασίες ταυτόχρονα.

Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος (MSc)

Οι ομάδες μεταναστών βιώνουν μια πολύ υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης ψυχολογικών Διαταραχών, από όσο οποιαδήποτε άλλη κοινωνική ομάδα, διαπιστώνουν τα διεθνή αρχεία για την κατανομή των ψυχολογικών ασθενειών παγκοσμίως, σύμφωνα με έρευνα που έγινε το 2014.

Πολύ παλιότερα, ήδη πίσω στο 1932, ο ψυχίατρος OrnulvOdegaard, είχε δημοσιεύσει μια εργασία του στην οποία διαπίστωνε ότι οι Νορβηγοί μετανάστες στην Μινεσότα παρουσίαζαν πολύ μεγαλύτερη συχνότητα ψυχολογικών προβλημάτων σε σχέση με τους συμπατριώτες τους που συνέχιζαν να διαμένουν στην Νορβηγία. Η σπουδαιότητα αυτής της εργασίας είναι μεγάλη γιατί ουσιαστικά ήταν απ τις πρώτες που άγγιξαν το θέμα αυτό.

Σήμερα θεωρούμε σχεδόν σίγουρο ότι η ψυχοκοινωνική αποδυνάμωση που συμβαίνει σε καταστάσεις όπως η μετανάστευση ,  είναι ένας πολύ ισχυρός παράγοντας αύξησης των επιπέδων ψυχικών προβλημάτων στα κοινωνικά σύνολα.

Γιατί αυτό είναι σημαντικό στοιχείο; Γιατί παρατηρείται ότι η εμφάνιση αυτής της αύξησης σε αυτές τις ομάδες, προκαλεί μια σαφή αλλαγή των στερεοτύπων της υπόλοιπης κοινωνίας , που σαφώς εμπεριέχει και αύξηση του στίγματος για την ψυχική ασθένεια...

Έρευνες οι οποίες διεξήχθησαν και παρουσιάστηκαν στο Journal of Personality έδειξαν πως τα άτομα με ηγετικό και ναρκισσιστικό χαρακτήρα μοιάζουν κατά πολύ με την τούρτα σοκολάτα!

Τα άτομα αυτά στην αρχή φαντάζουν με πολύ σιγουριά για τον εαυτό τους και τις ικανότητες τους, με πολύ αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Τους αρέσει να ηγούνται, να παίρνουν ρίσκα και αποφάσεις, να προβάλλονται και δείχνουν να το κάνουν καλά. Όταν όμως αναλαμβάνουν έναν ηγετικό ρόλο, όλο το παραπάνω κομμάτι σιγά σιγά ξεθωριάζει. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με την τούρτα σοκολάτα! Στην αρχή είναι πλούσια σε γεύση, νόστιμη και ικανοποιεί τον ουρανίσκο… όσο περισσότερη όμως τρως τόσο πιο λιγωτική και βαριά γίνεται.

Αυτό έδειξαν οι δύο έρευνές που πραγματοποιήθηκαν,...

Οι γυναίκες , ειδικά τα κορίτσια νεαρότερης ηλικίας  που ουσιαστικά χτίζουν την ταυτότητά τους, δείχνουν να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα είτε στο «είμαι έξυπνη»  είτε στο «είμαι όμορφη, ελκυστική». Κι αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω των σεξιστικών σχολίων που γίνονται συχνά αποδέκτες στο εφηβικό και μετα-εφηβικό περιβάλλον τους , αλλά και αργότερα ,για παράδειγμα, στον χώρο εργασίας τους.

Αισθάνονται με αυτόν τον τρόπο ότι ισορροπούν μονίμως σε ένα τεντωμένο σχοινί και ανάμεσα στο ποια πλευρά να διαλέξουν, καθώς τελικά ο συνδυασμός και έξυπνη και ελκυστική φαντάζει αδύνατος για τις ίδιες. Ο σεξιστικός εκφοβισμός δεν γίνεται μόνο δια ζώσης. Υπάρχει επίσης αύξηση του σεξισμού διαδικτυακά, με πρόσφατη μάλιστα έρευνα να δείχνει πως τα κορίτσια γίνονται θύματα σεξουαλικών μηνυμάτων από την ηλικία των επτά χρόνων. Τα θύματα της διαδικτυακής κακοποίησης, είναι συντριπτική τους πλειοψηφία κορίτσια...