Αποτελεί σχεδόν προκατάληψη να συνδέουμε άμεσα την 3η ηλικία με πολλά, αν όχι όλα, τα δεινά που μπορούν να υπάρξουν σε έναν άνθρωπο, τόσο οργανικά όσο και ψυχολογικά. Ας δούμε 5 από τους κυριότερους «μύθους» που συνδέονται με αυτή την ηλικία:  Η Κατάθλιψη είναι περισσότερο διαδεδομένη στα Γηρατειά. Αυτό ως πεποίθηση κυρίως προκύπτει από την μείωση του επιπέδου της καλής οργανικής υγείας που αναπόφευκτα υπάρχει, την μείωση των φίλων και της παρέας που σταδιακά μεγαλώνει. και την αύξηση πιο “ειδικών αναγκών» για το άτομο, που μας κάνει να πιστεύουμε ότι πλέον το άτομο βρίσκεται σε πραγματικά θλιβερή περίοδο της ζωής του. Στον αντίποδα όμως , πρόσφατη έρευνα (2014- L.Carstensen - Stanford University), έδειξε ότι το επίπεδο συναισθηματικής ευημερίας για τον κάθε άνθρωπο , βρίσκεται στο μάξιμουμ κοντά στην ηλικία των 70. Πριν από αυτήν μάλιστα οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο καθένας από εμάς είναι αδύνατον να αγγίξει αυτό το επίπεδο συναισθηματικής ευημερίας , σε αντίθεση με την δημοφιλή άποψη που θέλει την νεολαία να βρίσκεται στην καλύτερη στιγμή της ζωής της. Την πιο ενθουσιώδη μπορεί, την πιο πλήρη όχι.

Μια ομάδα γιατρών από τις ΗΠΑ διαπιστώνει με έρευνά της  ότι οι έφηβες που έχουν διαφορετικό μέγεθος μαστών ή που το στήθος τους είναι πολύ μεγάλο θα έπρεπε να τους δίνεται η δυνατότητα να προχωρούν σε διορθωτική χειρουργική επέμβαση, καθώς το μέγεθος του στήθους τους μπορεί να επηρεάσει την ψυχική τους υγεία. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν, ότι τα κορίτσια που έχουν ασύμμετρους μαστούς έχουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και μικρότερη συναισθηματική ευημερία, ενώ μπορεί να αντιμετωπίζουν διατροφικά προβλήματα και να δυσκολεύονται στις κοινωνικές συναναστροφές.Μάλιστα, σύμφωνα με τους ερευνητές, η αρνητική επίδραση στην ψυχική υγεία είναι το ίδιο καταστροφική και για τα κορίτσια με σχετικά μικρές διαφοροποιήσεις στο μέγεθος των μαστών, αλλά και εκείνα που έχουν πιο εμφανείς διαφορές στο στήθος τους.

Στην πρώτη έρευνα του είδους της, οι ερευνητές ανέλυσαν τις επιδράσεις στην ψυχική υγεία εξαιτίας του μεγέθους των μαστών και κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι αρνητικές επιπτώσεις είναι ίδιες και για τις έφηβες που......

 

Ποια μουσικά ακούσματα επιδρούν θετικά στην Ψυχολογία μας;

Το τραγούδι των θρυλικών Queen «Bohemian Rapsody» φαίνεται ότι επιδρά περισσότερο θετικά από κάθε άλλο στην ανθρώπινη ψυχολογία, όπως αποδεικνύει δημοσκόπηση της ComRes για λογαριασμό του BBC Radio. Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε σε δείγμα 1.000 ανθρώπων στο πλαίσιο της Faith in the World Week, η οποία ερευνά τη θεραπευτική δύναμη της μουσικής.

Πρώτο ήρθε το «Bohemian Rapsody», με δεύτερο το Dancing Queen των Abba και τρίτο το Happy του Φάρελ Γουίλιαμς.

Περισσότεροι από τα 2/3 των συμμετεχόντων στη δημοσκόπηση δήλωσαν ότι τους αρέσει να ακούν μουσική όταν δεν νιώθουν καλά. Και περίπου 9 στους 10 συμφώνησαν ότι η μουσική κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται καλύτερα όταν είναι άρρωστοι ή βιώνουν δύσκολες καταστάσεις.

Το «Faith in the World Week», που θα διαρκέσει έως τις 2 Νοεμβρίου, εξετάζει το πώς η μουσική μπορεί να αλλάξει και να διαμορφώσει τις ζωές των ανθρώπων. Συνολικά, το 81% των Βρετανών λένε ότι έχουν αισθανθεί καλύτερα ακούγοντας μουσική, ενώ το 36% των ερωτηθέντων απάντησε ότι προτιμά να ακούει μία ομιλία παρά μουσική, όταν δεν νιώθουν καλά...

 

Ναι! Το συγκεκριμένη σύνδρομο ονομάζεται Νυχτερινή διατροφική διαταραχή συσχετιζόμενη με τον ύπνο ή αλλιώς NSRED. Τα άτομα με αυτό το σύνδρομο συνήθως παρατηρούν ότι παίρνουν αδικαιολόγητο βάρος ή βρίσκουν αποφάγια στο κρεβάτι τους όταν ξυπνάνε το πρωί. Αυτό που συμβαίνει είναι κατά την διάρκεια του νυχτερινού τους ύπνου να έχουν υπερφαγικά επεισόδια χωρίς να έχουν επίγνωση καθώς βρίσκονται σε κατάσταση ψυχοδιάσπασης. Το συγκεκριμένο σύνδρομο σχετίζεται επίσης με άλλες διαταραχές όπως η υπνοβασία, η υπνική άπνοια και διαταραχές των κιρκάδιων ρυθμών. Πέραν όμως των διαταραχών ύπνου συσχετίζεται και με διατροφικές διαταραχές όπου υπάρχουν υπερφαγικά/ βουλιμικά εεισόδια.

Μια άλλη εκδοχή του συνδρόμου αυτού είναι αυτό του Συνδρόμου Νυχτερινής Υπερφαγίας (NES), κατά το οποίο το άτομο έχει πλήρη αντίληψη του τι συμβαίνει. Σύμφωνα με αυτό το σύνδρομο, το άτομο ξυπνάει τη νύχτα και δεν ησυχάζει εάν δεν καταναλώσει τροφή πολλές φορές και ποτό. Οι τροφές που καταναλώνουν είναι λιπαρές τροφές, ζάχαρη, γλυκά κτλ. Υπάρχει περίπτωση το υπερφαγικό επεισόδιο να επαναληφθεί αρκετές φορές μέσα στο ίδιο βράδυ και δεν σχετίζεται με το αν το άτομο έχει καταναλώσει γεύμα πριν πάει για ύπνο ώστε να είναι χορτάτο...

 Η σχέση υγείας και ψυχολογίας παρόλο που δεν είναι πάντα ξεκάθαρη ως προς το πως λειτουργεί, φαίνεται να είναι άμεσα συσχετισμένη. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σχέση στρες-ασθένειας, καθώς υπάρχουν πολλά ευρήματα τα οποία επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι πολλοί παράγοντες μπορούν να συνεισφέρουν στην μείωση του στρες και κατ’ επέκταση στην βελτίωση της υγείας. Παρακάτω ακολουθούν κάποιοι βασικοί παράγοντες οι οποίοι παίζουν ρόλο στην σχέση ασθένειας-στρες.

  • Άσκηση-η αύξηση των ενδορφινών που εκκρίνονται κατά τη διάρκεια της άσκησης μειώνει τα επίπεδα του στρες. Επιπλέον, αυξάνει την αυτοπεποίθηση του ατόμου και μειώνει τα συμπτώματα κατάθλιψης
  • Το φύλλο- έρευνες δείχνουν πως υπάρχει διαφορά στον τρόπο που οι άντρες και οι γυναίκες αντιμετωπίζουν στρεσογόνες καταστάσεις και προβλήματα υγείας. Για παράδειγμα, οι γυναίκες φαίνεται να έχουν....

 

Η διαταραχή του αλκοολισμού είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και πολυπαραγοντική, καθώς καθοριστικό ρόλο παίζουν τόσο βιολογικοί, κοινωνικοί αλλά και ψυχολογικοί παράγοντες. Έρευνες έχουν δείξει πως οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι στον αλκοολισμό και κυρίως οι άντρες. Ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα επικινδυνότητας εκδηλώνουν οι έφηβοι οι οποίοι βλέπουν στην οικογένεια του αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ όπως π.χ. από τον πατέρα τους.  Ιστορικό αλκοολισμού μέσα στην οικογένεια, προβλήματα συζυγικής σχέσης, ανεργία και παιδική κακοποίηση είναι κάποιοι από τους παράγοντες που καθορίζουν το κατά πόσο είναι ο καθένας μας ευάλωτος στο αλκοόλ. Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και η εθνικότητα είναι δυο ακόμα παράγοντες οι οποίοι έχουν συσχετιστεί με την διαταραχή του αλκοολισμού.

Όσον αφορά το ψυχολογικό κομμάτι, τα άτομα που βιώνουν αγχώδεις διαταραχές και διαταραχές διάθεσης όπως η κατάθλιψη πολλές φορές φαίνεται να προσφεύγουν στην χρήση αλκοόλ ως μέσω εκτόνωσης και προσωρινής διαχείρισης των προβλημάτων τους, με αποτέλεσμα πολλές φορές να οδηγούνται στην υπερκατανάλωση και στον αλκοολισμό.

Οι άντρες κατά γενική ομολογία είναι πιο πιθανό να κάνουν κατάχρηση αλκοόλ από τις γυναίκες. Επιπλέον, ξεκινάνε το αλκοόλ νωρίτερα από τις γυναίκες και καταναλώνουν μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές. Σαν αποτέλεσμα εκδηλώνουν σε πολύ μικρότερη ηλικία προβλήματα αλκοολισμού, καθώς και συνοδά προβλήματα προερχόμενα από την κατάχρηση. Εν αντιθέσει, οι γυναίκες παρουσιάζουν μικρότερα διαστήματα κατάχρησης αλκοόλ και ζητάνε βοήθεια σε πολύ πιο πρώιμο στάδιο από τους άντρες, οι οποίοι παρατείνουν το πρόβλημα του αλκοολισμού.

Τέλος, σχετικά με τους βιολογικούς παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση του αλκοολισμού φαίνεται πως οι Ασιάτες είναι από τη φύση τους πιο τυχεροί καθώς γονιδιακά ¨προστατεύονται¨ ως ένα βαθμό από τον αλκοολισμό, χάρη σε συγκεκριμένο γονίδιο (ADH2*2).

Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

 

Ο πόνος είναι το πιο κοινό σύμπτωμα το οποίο σχετίζεται με την υγεία μας και είναι μέρος της καθημερινότητας μας. Δεν συναντάται μόνο σε άτομα με χρόνιες παθήσεις. Σε καθημερινή βάση, είτε λόγο ατυχήματος π.χ. κόψιμο ή χτύπημα, είτε λόγω κάποιας παθολογικής αιτίας π.χ. μυοσκελετικά προβλήματα, ο περισσότερος κόσμος βιώνει το αίσθημα του πόνου. Ακόμα πιο συχνό είναι το αίσθημα του πόνου στα μικρά παιδιά τα οποία λόγο αυξημένης δραστηριότητας και απροσεξίας χτυπάνε πιο εύκολα και καλούνται να αντιμετωπίσουν και να διαχειριστούν λιγότερο ή περισσότερο επίπονες καταστάσεις. Το πώς όμως αντιδράει ο καθένας μας στο πόνο καθορίζεται και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την κουλτούρα μας και το πώς μεγαλώσαμε, τι μηνύματα μας έχει περάσει η κοινωνία στη οποία έχει μεγαλώσει ο καθένας μας, τι μας έχουν περάσει οι γονείς μας κτλ.

Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους ο πόνος έχει δυο βασικές παραμέτρους. Η πρώτη παράμετρος έχει να κάνει με την ακούσια και ανακλαστική αντίδραση μας στο πόνο π.χ. τράβηγμα χεριού από αιχμηρό αντικείμενο μόλις αισθανθούμε τον πόνο, ενώ η δεύτερη αφορά κυρίως την αντίδραση μας στο γεγονός που προκάλεσε τον πόνο,  η οποία σχετίζεται με την θεραπεία και την αντιμετώπιση της αίσθησης του πόνου π.χ. χρήση αναλγητικών. Η δεύτερη παράμετρος επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από το κοινωνικό παράγοντες.   

Έχει αποδειχτεί πως σε κοινωνίες όπου δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε στρατιωτικά επιτεύγματα και στην σκληραγώγηση των ανθρώπων, ο πόνος θεωρείται αναμενόμενος και είναι αποδεκτός. Αντίθετα σε περισσότερο ειρηνικές κοινωνίες ο πόνος είναι μεν αναμενόμενος αλλά όχι αποδεκτός χωρίς κάποια αντίδραση ή κάποια μορφή έκφρασης παραπόνου...

 

Κατα την ανάγνωση ή το άκουσμα μιας άσχημης είδησης , οι γυναίκες "πονάνε" πολύ περισσότερο απο ότι οι άνδρες και στρεσσάρονται σε πολύ ηψηλότερο επίπεδο απο αυτούς.Μια πρόσφατη Καναδική μελέτη έδειξε ότι η λήψη μιας κακιάς είδησης κάνει τις γυναίκες να είναι πιο αντιδραστικές σε αγχογόνες καταστάσεις αργότερα. Επίσης οργανικά παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης απο τους άντρες που διάβασαν ή άκουσαν την είδηση πιο ουδέτερα.
Ιστορικά οι γυναίκες φαίνονται πιο ευαίσθητες απέναντι στα συναισθήματα των άλλων.Μάλιστα πολλοί επιστήμονες διαχρονικά έχουν διατυπώσει την θεωρία ότι αυτή η αντίδραση στο στρες εξελίχθηκε έτσι ώστε να διασφαλιστούν οι απόγονοι της γυναίκας...

 

Η αισθητική χειρουργική βρίσκει ευρύτατη αποδοχή συνεχώς αυξανόμενη στην σύγχρονη κοινωνία μας.Οι αισθητικές επεμβάσεις πλέον δεν γίνονται για περιπτώσεις διόρθωσης (πχ απο κάποιο ατύχημα ή ασθένεια) , αλλά για περιπτώσεις καλυτέρευσης της εικόνας χωρίς να υπάρχει οργανικό θέμα.

Στην Αμερική ειδικά είναι τόσο διαδεδομένη που πλέον συνηθίζονται οι αισθητικές επεμβάσεις στήθους στα κορίτσια ως δώρο αποφοίτησής τους απο το κολλέγιο. Αν υπολογίσουμε οτι το κόστος μιας τέτοιας επέμβασης είναι απο 3,000 ευρώ ως και 8,000 η 9,000 ευρώ, το συγκεκριμένο φαινόμενο μάλλον δεν είναι και τοσο απλό τελικά.

Το ερώτημα που προκύπτει..

Ο καρκίνος είναι μια από τις σοβαρότερες ασθένειες των τελευταίων ετών. Αποτελεί κυτταρική νόσο κατά την οποία προκαλείται αφύσικος πολλαπλασιασμός παθολογικών κυττάρων ο οποίος δημιουργεί αυτό που γνωρίζουμε ως κακοήθεις όγκους. Υπάρχουν πολλά είδη καρκίνου (καρκίνος του πνεύμονα, μαστού, παχέως εντέρου, στομάχου, λευχαιμία κτλ), άλλες μορφές δύσκολα θεραπεύσιμες και άλλες πιο εύκολα. Τα συμπτώματα ποικίλουν ανά την περίσταση, όπως και η θεραπεία (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία κ.α.) Πως επηρεάζει μια τέτοια ασθένεια την ζωή μας;

Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί σε εμάς. Τα τελευταία χρόνια όμως όλο και συχνότερα ακούμε γύρω μας για άτομα τα οποία νοσούν, γνωστοί, φίλοι, συνεργάτες. Οι ιατροί, η τηλεόραση, τα περιοδικά αναφέρονται συχνά στην πρόληψη, τον ρόλο της κληρονομικότητας και προδιάθεσης, τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε στον τρόπο ζωής μας, την διατροφή μας, τις συνήθειες μας.

Στο μυαλό των περισσοτέρων ο καρκίνος είναι συνυφασμένος με την έννοια της ανίατης ασθένειας και γι’ αυτό προκαλεί τρόμο και φόβο (παρόλο που πολλές μορφές θεωρούνται πλέον ιάσιμες). Στο άκουσμα των αρνητικών αποτελεσμάτων το άτομο παθαίνει σοκ και αρνείται να δεχθεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει στον ίδιο. Η αναφορά και μόνο της ονομασίας της ασθένειας είναι δύσκολη. Η κινητοποίηση και αντιμετώπιση όμως απαιτείται να είναι άμεση και έτσι ο ασθενής μπαίνει γρήγορα σε διαδικασίες και αλλαγές τις οποίες δεν είναι έτοιμος να διαχειριστεί, καθώς ούτε και η οικογένεια του. Ο καρκίνος δεν αφορά μόνο το άτομο που πάσχει αλλά ολόκληρη την οικογένεια. Οι αλλαγές και οι επιπτώσεις επηρεάζουν όλα τα μέλη...