Η αισθητική χειρουργική βρίσκει ευρύτατη αποδοχή συνεχώς αυξανόμενη στην σύγχρονη κοινωνία μας.Οι αισθητικές επεμβάσεις πλέον δεν γίνονται για περιπτώσεις διόρθωσης (πχ απο κάποιο ατύχημα ή ασθένεια) , αλλά για περιπτώσεις καλυτέρευσης της εικόνας χωρίς να υπάρχει οργανικό θέμα.

Στην Αμερική ειδικά είναι τόσο διαδεδομένη που πλέον συνηθίζονται οι αισθητικές επεμβάσεις στήθους στα κορίτσια ως δώρο αποφοίτησής τους απο το κολλέγιο. Αν υπολογίσουμε οτι το κόστος μιας τέτοιας επέμβασης είναι απο 3,000 ευρώ ως και 8,000 η 9,000 ευρώ, το συγκεκριμένο φαινόμενο μάλλον δεν είναι και τοσο απλό τελικά.

Το ερώτημα που προκύπτει..

Ο καρκίνος είναι μια από τις σοβαρότερες ασθένειες των τελευταίων ετών. Αποτελεί κυτταρική νόσο κατά την οποία προκαλείται αφύσικος πολλαπλασιασμός παθολογικών κυττάρων ο οποίος δημιουργεί αυτό που γνωρίζουμε ως κακοήθεις όγκους. Υπάρχουν πολλά είδη καρκίνου (καρκίνος του πνεύμονα, μαστού, παχέως εντέρου, στομάχου, λευχαιμία κτλ), άλλες μορφές δύσκολα θεραπεύσιμες και άλλες πιο εύκολα. Τα συμπτώματα ποικίλουν ανά την περίσταση, όπως και η θεραπεία (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία κ.α.) Πως επηρεάζει μια τέτοια ασθένεια την ζωή μας;

Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί σε εμάς. Τα τελευταία χρόνια όμως όλο και συχνότερα ακούμε γύρω μας για άτομα τα οποία νοσούν, γνωστοί, φίλοι, συνεργάτες. Οι ιατροί, η τηλεόραση, τα περιοδικά αναφέρονται συχνά στην πρόληψη, τον ρόλο της κληρονομικότητας και προδιάθεσης, τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε στον τρόπο ζωής μας, την διατροφή μας, τις συνήθειες μας.

Στο μυαλό των περισσοτέρων ο καρκίνος είναι συνυφασμένος με την έννοια της ανίατης ασθένειας και γι’ αυτό προκαλεί τρόμο και φόβο (παρόλο που πολλές μορφές θεωρούνται πλέον ιάσιμες). Στο άκουσμα των αρνητικών αποτελεσμάτων το άτομο παθαίνει σοκ και αρνείται να δεχθεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει στον ίδιο. Η αναφορά και μόνο της ονομασίας της ασθένειας είναι δύσκολη. Η κινητοποίηση και αντιμετώπιση όμως απαιτείται να είναι άμεση και έτσι ο ασθενής μπαίνει γρήγορα σε διαδικασίες και αλλαγές τις οποίες δεν είναι έτοιμος να διαχειριστεί, καθώς ούτε και η οικογένεια του. Ο καρκίνος δεν αφορά μόνο το άτομο που πάσχει αλλά ολόκληρη την οικογένεια. Οι αλλαγές και οι επιπτώσεις επηρεάζουν όλα τα μέλη...

Σε πρόσφατη έρευνα απο το Πολιτειακό πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, διαπιστώθηκε ότι σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, άτομα που νοσούν ή είναι φορείς Aids παρουσιάζουν διπλάσιες σχεδόν πιθανότητες να διαγνωστούν με σοβαρές ψυχικές ασθένειες όπως διαταραχές της προσωπικότητας. Διαπιστώθηκε ότι το 92% των συμμετεχόντων πασχόντων ατόμων στην έρευνα, κάποια στιγμή της ζωής τους είχαν βιώσει κατάθλιψη, εθισμό σε ουσίες κι άλλες διαταραχές. Επίσης πάνω απο τους μισούς πληρούσαν τα κριτήρια για μια τουλάχιστον διαταραχή τύπου αντικοινωνικής ή ναρκισσιστικής.
Αυτό ίσως εξηγεί πιο εύκολα την πρότερη συμπεριφοριστική συνήθεια αυτών των ατόμων που χαρακτηρίζεται απο τάσεις ρίσκου και "επικίνδυνης" συμπεριφοράς, όπως είναι η συχνή εναλλαγή συντρόφων και η απουσία χρήσης προφύλαξης.
Επίσης τα άτομα με τέτοιες ψυχολογικές διαταραχές παρουσιάζουν μια απουσία ενδιαφέροντος ενημέρωσης, που επίσης συνδέεται με τον ιό HIV άμεσα, όπως γνωρίζουμε.
Θεραπευτικά, το δύσκολο για τέτοιους ασθενείς είναι ότι η συνοσηρότητα με μια οργανική ασθένεια όπως ο HIV (χρόνια ασθένεια) κάνει δύσκαμπτο το πλαίσιο ψυχολογικής θεραπείας και υποστήριξής τους. Επίσης παρουσιάζουν υψηλό δείκτη άγχους που πρέπει να καμφθεί μέσω της επανένταξής τους σε διατροφικές ομαλές συνήθειες και πράγματα της καθημερινότητας. Σημαντικότερο όμως και πρωταρχικό είναι να οικοδομηθεί πλαίσιο εμπιστοσύνης με τον θεραπευτή, γιατί αυτό θα αποκαταστήσει και την εμπιστοσύνη στις κοινωνικές τους σχέσεις, πράγμα απολύτως απαραίτητο για τους ίδιους καθώς θα νοιώσουν ασφάλεια.


©www.mersinias.gr

Οι παθήσεις που συνοδεύονται από καταστάσεις χρόνιου πόνου έχουν επιπτώσεις στην λειτουργικότητα του ατόμου. Σημαντική έκπτωση λειτουργικότητας παρουσιάζεται και στο κομμάτι των προσωπικών σχέσεων και σεξουαλικών επαφών.

Σύμφωνα με έρευνες το 50 με 80% των ατόμων που υποφέρουν από χρόνιο πόνο εκδηλώνουν σημαντική μείωση στην σεξουαλική τους δραστηριότητα. Παρόλα αυτά, πολύ λίγα είναι τα άτομα τα οποία το θέτουν ως πρόβλημα στον ιατρό τους και ζητάνε βοήθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος από κάποιον ειδικό.

Εξετάζοντας τον συσχετισμό μεταξύ χρόνιου πόνου και σεξουαλικής δυσλειτουργικότητας, φαίνεται πως κι άλλοι παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο όπως η φαρμακευτική αγωγή, η μειωμένη αυτοπεποίθηση του ασθενή, το ψυχολογικό άγχος και η αγωνία που του δημιουργεί η κατάσταση αυτή του χρόνιου πόνου, καθώς και η σχέση με τον/την σύντροφο. Όλα τα παραπάνω λοιπόν, έρχονται να συμβάλουν στην σεξουαλική δυσλειτουργικότητα του ασθενή.  Έκπτωση παρουσιάζεται όχι μόνο στην συχνότητα των επαφών αλλά και στην ποιότητα, καθώς το άτομο φοβάται πως δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει ή πως θα βιώσει έντονο πόνο κατά την πράξη. Αποτέλεσμα αυτών είναι το άτομο να αναπτύσσει μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, να απομακρύνεται από τον σύντροφο του συναισθηματικά και να αισθάνεται δυσαρεστημένο.

Το γεγονός πως τα άτομα αυτά δεν νοιώθουν άνετα να το συζητήσουν ή το θεωρούν δευτερευούσης σημασίας παρατείνει το πρόβλημα και εντάσσει το άτομο σε ένα φαύλο κύκλο αρνητικών συναισθημάτων και σκέψεων, που επίπτωση έχουν στην συμπεριφορά και την λειτουργικότητα του. Το άτομο απομονώνεται και αποτραβιέται από κάθε είδους επαφή. Συνεπώς έκπτωση υπάρχει και στην γενικότερη ποιότητα ζωής του ατόμου της οποίας βασικό κομμάτι είναι οι κοινωνικές επαφές.

Κατσαούνη Μαρία- Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

Όταν επισκεπτόμαστε τον γιατρό μας, οποιασδήποτε ειδικότητας, συνηθίζουμε να περιμένουμε να ακούσουμε από αυτόν, και πολλές φορές είτε ξεχνάμε είτε δεν ξέρουμε τι να τον ρωτήσουμε. Το να ρωτάμε τον γιατρό μας όμως είναι εξίσου, αν όχι και περισσότερο, σημαντικό από την διάγνωση που θα πάρουμε.
Ένα σημαντικό θέμα για το οποίο πρέπει να ρωτάμε είναι για την ποιότητα ύπνου που παρατηρούμε τελευταία να έχουμε. Κι αυτό γιατί ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός τόσο στις λειτουργίες ζωτικών οργάνων μας όσο και στην πνευματική μας διαύγεια και ψυχική υγεία, και η απουσία του μπορεί να είναι σύμπτωμα κάποιας ασθένειας. Ένα δεύτερο θέμα είναι οι αλλαγές στην διατροφή μας που έχουμε παρατηρήσει, με μείωση ή αύξηση της όρεξής μας, που μπορεί να υποδηλώνει αλλαγή στο ψυχισμό μας ή διαταραχή στο πεπτικό-γαστρεντερικό μας σύστημα. Επίσης η αλλαγή που νοιώθουμε στα επίπεδα ενέργειας που νοιώθουμε ότι έχουμε, είτε με την μορφή της αστείρευτης ενέργειας είτε με την μορφή ενός «μόνιμου» λήθαργου, είναι σημαντικό να το ρωτήσουμε, γιατί μπορεί να δηλώνει τόσο σωματική όσο και ψυχική δυσλειτουργία...

Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση για την οποία γίνεται όλο και περισσότερο λόγος τις τελευταίες δεκαετίες που σκοπό έχουν την ενημέρωση και πρόληψη. Η οστεοπόρωση είναι υπεύθυνη για την μείωση της οστικής μάζας με αποτέλεσμα τα οστά να γίνονται σταδιακά πιο εύθραυστα και να υπάρχει μεγάλος κίνδυνος κατάγματος. Τα πρώτα σημάδια της γίνονται εμφανή κυρίως κατά την προ-εμμηνοπαυσιακή και εμμηνοπαυσιακή ηλικία της γυναίκας, δηλαδή γύρω στα 50. Κατά κανόνα οι γυναίκες παρουσιάζουν συχνότερα οστεοπόρωση καθώς έχουν μικρότερη ποσότητα οστικής μάζας από τους άνδρες. Επιπλέον, λόγω της εμμηνόπαυσης και των ορμονικών αλλαγών που βιώνουν, η απώλεια της οστικής μάζας τους εκδηλώνεται ταχύτερα. Όσο πιο μικροκαμωμένη είναι η γυναίκα τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να παρουσιάσει οστεοπόρωση. Πιθανό κάταγμα κατά το παρελθόν δυσχεραίνει επιπλέον την κατάσταση, καθώς και ιστορικό στην οικογένεια. Η έλλειψη επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου και βιταμινών καθιστά τον άτομο σε ακόμα πιο ευάλωτη θέση. Το κάπνισμα, το αλκοόλ και η απώλεια σωματικής δραστηριότητας και άσκησης είναι βασικοί παράγοντες επικινδυνότητας.

Η πρόληψη μπορεί να ξεκινήσει από τη νεαρή ηλικία με τη σωστή διατροφή και άσκηση. Αυξημένη κατανάλωση γαλακτοκομικών, φυτικών ινών και λιπαρών ψαριών βοηθάει ιδιαιτέρως την πρόληψη, όπως και η αποχή από το κάπνισμα, η μέτρια κατανάλωση καφέ και η έκθεση στο ήλιο!

Δυστυχώς, δεν είναι όλες οι γυναίκες ενημερωμένες για την πάθηση....

Άν κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο διαγνωστεί με καρκίνο ή άλλη χρόνια ασθένεια το πρώτο που βιώνουμε είναι μια βαθιά απελπισία. Παράλληλα νοιώθουμε εντελώς αδύναμοι να χειριστούμε τόσο την κατάσταση όσο και τα συναισθηματά μας, κι αυτό είναι λογικό.Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την συμπεριφορά τόσο την δική μας όσο και ολόκληρης της οικογένειας και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να κάνουμε κάποια πράγματα όπως:
Βάζουμε τέλος στα οικογενειακά "μυστικά". Η ειλικρίνεια είναι η καλύτερη μέθοδος και σε αυτήν την περίπτωση. Συχνά η προσπάθεια "προστασίας" του άρρωστου ατόμου απο ..

Μπορεί ένας γάμος ή ένα διαζύγιο να μας οδηγήσουν σε κατάσταση ψυχολογική κατα την οποία θα πάρουμε κιλά; Προφανώς ναι, ο γάμος ή το διαζύγιο αποτελούν μια στρεσσογόνο κατάσταση που δημιουργούν ποικίλες ψυχολογικές αντιδράσεις ανάμεσα στις οποίες μπορεί να είναι και η υπερφαγία.Πέρα οτι αποτελούν μια στρεσσογόνο κατάσταση , πρέπει να λάβουμε υπόψην μας οτι τα επίπεδα στρες ποικίλουν ανάλογα με το άτομο αλλά και την επικρατούσα ψυχολογική του γενική κατάσταση την ώρα που συμβαίνει ένα τέτοιο γεγονός.
Ίδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει πρόσφατη έρευνα του πανεπιστημίου του Οχάιο που παρουσιάζει οτι το κάθε φύλο παρουσιάζει την αντίδραση της υπερφαγίας για διαφορετική το κάθενα κατάσταση.Έτσι οι γυναίκες δείχνουν να οδηγούνται σε τάσεις άυξησης σωματικού βάρους με τον γάμο , ενώ οι άντρες δείχνουν να οδηγούντε στην ίδια κατάσταση μετα απο ένα διαζύγιο.
Οι λόγοι που διαμορφώνουν αυτή την διαφορά είναι πολλοί...

Λίγο ή πολύ όλοι μας κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε βιώσει το αίσθημα του πόνου, είτε αυτό είναι πονοκέφαλος, πόνος στη μέση, κάκωση οστού κτλ. Με τον όρο πόνο εννοούμε μια δυσάρεστη αισθητηριακή και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται με εγκατεστημένη ή επαπειλούμενη ιστική βλάβη. Ο πόνος μπορεί να έχει διαφορετική ένταση και αίσθημα (αίσθημα καψίματος ή ¨σουβλιάς¨). Η αντοχή και η ευαισθησία που έχει ο κάθε άνθρωπος στον πόνο επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως για παράδειγμα το φύλλο, την προσωπικότητα ακόμα και την κουλτούρα του ατόμου, καθώς εμπλέκονται όχι μόνο βιολογικοί μηχανισμοί αλλά και ψυχοκοινωνικοί. Ο τρόπος και η κοινωνία που θα μεγαλώσει ο κάθε άνθρωπος παίζει καθοριστικό ρόλο στην αντίληψη, την πεποίθηση και κατ΄επέκταση την αντίδραση που θα αναπτύξει και θα εκδηλώσει σχετικά με τον πόνο.

Ο πόνος μπορεί να είναι είτε οξύς, δηλαδή σύντομης διάρκειας, είτε χρόνιος (με διάρκεια άνω των τριών μηνών). Στην περίπτωση οξύ πόνου η αιτία και το από πού προέρχεται είναι εύκολο να διευκρινιστεί. Αντίθετα, στον χρόνιο πόνο η αρχική αιτία μπορεί να είναι ανεξάρτητη. Η πιο κοινή μορφή χρόνιου πόνου είναι ο πόνος της μέσης. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι επιπτώσεις του πόνου δεν είναι μόνο σωματικές αλλά και ψυχολογικές. Τα άτομα με χρόνιες παθήσεις πόνου βιώνουν έντονο άγχος ως προς τις καθημερινές τους δραστηριότητες, μεγάλη έκπτωση του λειτουργικού τους επιπέδου, μείωση των κοινωνικών τους δραστηριοτήτων και επαφών, καθώς και χαμηλή ποιότητα ζωής. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να εμφανίζουν συμπτώματα έντονου φόβου, κατάθλιψης και πολλές φορές και επεισόδια πανικού...

Ο καφές είναι το πιο διαδεδομένο και ευρείας κατανάλωσης ρόφημα. Ποια είναι η σχέση του όμως με το άγχος και το στρες; Το αυξάνει ή το μειώνει; Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν ο καφές βοηθάει ή τα κάνει χειρότερα;

Έρευνα έδειξε ότι τα αποτελέσματα και οι επιπτώσεις της κατανάλωσης καφέ διαφοροποιούνται μεταξύ ανδρών – γυναικών! Για τους άνδρες τα νέα είναι άσχημα καθώς η κατανάλωση καφεΐνης μειώνει την αποδοτικότητα και την αυτοπεποίθηση τους. Κυρίως σε επαγγελματικά meetings όπου η ένταση κορυφώνεται, οι άνδρες χάνουν την διαπραγματευτική ικανότητα και δεξιότητα τους. Επιπλέον, μειώνεται η μνήμη και η εγρήγορση τους.

Αντίθετα τα αποτελέσματα για το γυναικείο φύλλο είναι θετικά. Η κατανάλωση καφέ από τις γυναίκες κατά τη διάρκεια στρεσογόνων καταστάσεων επιδρά...