Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν περιττές εκφράσεις όταν μιλάνε. Αυτός είναι ένας από τους πολυτιμότερους ίσως κανόνες στα πλαίσια της Δικαστικής Ψυχολογίας. Αυτές ακριβώς οι εκφράσεις είναι οι πλέον χρήσιμες , γιατί είναι αυτές που δίνουν και σημάδια, «κίτρινες»  ή και «κόκκινες» σημαίες όπως τις λέμε, ότι κάτι σε όσα ακούσαμε δεν είναι απολύτως αληθινό ή ότι το άτομο από το οποίο προέρχονται δεν είναι άτομο εμπιστοσύνης ή ότι τουλάχιστον δεν αξίζει εν λευκώ την εμπιστοσύνη μας.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι εκφράσεις όπως «Ειλικρινά…» στην αρχή μια συζήτησης ή «πίστεψέ με…» στο τέλος της, μπορούν να υποδηλώνουν την ανάγκη του ατόμου που τις χρησιμοποιεί να πείσει , η οποία ανάγκη του σύμφωνα με την ψυχολογία εκδηλώνεται πιο έντονη ακριβώς επειδή όσα είπε τα αμφισβητεί και ο ίδιος.  Είναι όμως πάντα έτσι;...

Σε μια πρόσφατη συζήτηση που είχα με έναν αγαπημένο συνεργάτη δικηγόρο περί γάμου και λοιπών κοινωνικών φαινομένων (!) άκουσα (με ενδιαφέρον ομολογώ) την άποψη ότι ουσιαστικά ο μόνος λόγος που παντρευόμαστε είναι η απόκτηση οικογένειας. Και συνήθως όταν λέμε οικογένεια εννοούμε στην Ελλάδα τα παιδιά, αν και προσωπικά πιστεύω ότι δυο άνθρωπο είναι οικογένεια και χωρίς παιδιά.

Φυσικά και διαφώνησα και όχι επειδή είμαι ρομαντική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είμαι! Διαφώνησα γιατί ως Δικαστικός Γραφολόγος έχω αναλάβει πάρα πολλές φορές υποθέσεις που αποδεικνύουν ότι ο γάμος είναι η μοναδική οικονομική ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στον θάνατο. Οξύμωρο έτσι;!

Σκεφτείτε, λοιπόν,να ζείτε με έναν άνθρωπο όλη σας την ζωή αλλά είτε λόγω τύχης είτε λόγω επιλογής να μην έχετε κάνει παιδιά. Είστε οι δυο σας ένας από τους δυο ξαφνικά πεθαίνει...

Η παρενόχληση στο διαδίκτυο, συχνά αναφερόμενη κι ως cyber harassment, αφορά την οποιαδήποτε ενόχληση μέσω email, προσωπικών μηνυμάτων, ή καταχωρήσεων σε ιστοσελίδα με ευθείες αναφορές (συνήθως προσβλητικές-υποτιμητικές) προς το άτομο. Προστάδιο της παρενόχλησης είναι η επίμονη, «φαινομενικά» αθώα , και πολλές φορές «κολακευτική» ενασχόληση με την δική σου διαδικτυακή δραστηριότητα, από συγκεκριμένο άτομο. Είναι ο άνθρωπος που θα σχολιάσει το οτιδήποτε κάνεις post πριν καν προλάβεις καλά καλά να το ανεβάσεις. Θα ποστάρει συνεχόμενα πράγματα στον δικό σου τοίχο, αδιαφορώντας ότι αυτά τα βλέπουν και οι υπόλοιποι φίλοι σου. Κι αυτό θα συμβαίνει σε κάθε ώρα της κάθε μέρας, αφού συνήθως το άτομο αυτό δείχνει να είναι συνεχώς και αδιάκοπα παρών στην διαδικτυακή ζωή σου. Είναι επίσης ο άνθρωπος που θα συμμετέχει σε οποιαδήποτε συζήτηση σου με άλλους φίλους σου ακόμα κι αν δεν τον αφορά ή δεν έχει προσκληθεί σε αυτήν. Θα κάνει φίλους κάποιους φίλους σου, σίγουρα θα προσεγγίσει την οποιαδήποτε σχέση σου μόλις βρει την ευκαιρία, και πολύ συχνά θα φτάσει να κάνεις «φίλους» μέχρι και συγγενείς σου.

Μέχρι στιγμής όλο αυτό δείχνει κολακευτικό. Πότε παύει να είναι κολακευτικό;

Όταν αρχίζεις να το αντιλαμβάνεσαι ως ενοχλητικό. Εδώ αξίζει να θυμάσαι πάντα ότι: Επικίνδυνο δεν γίνεται όταν το αντιληφθείς πλέον ως ενοχλητικό, επικίνδυνο ήταν ήδη εξαρχής...

Η γραφολογία είναι μια εξαιρετική και ταυτόχρονα μαγευτική επιστήμη. Η ανάλυση του τρόπου γραφής για την σκιαγράφηση των στοιχείων του χαρακτήρα ενός ανθρώπου φυσικά κι απαιτεί μελέτη αναλυτική ενός επαρκούς κειμένου , ακόμα και σύγκριση δυο κειμένων του ίδιου ατόμου που συντάχθηκαν  σε διαφορετική χρονική στιγμή. Από την υπογραφή και μόνο κάποιου...

Όταν ο φόβος είναι το όπλο

Από τις επιθέσεις στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο με 130 νεκρούς ως και την επίθεση μόλις την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες με περίπου 36 νεκρούς , και ενδιάμεσες τόσες άλλες επιθέσεις όπως αυτήν στην Τουρκία με πάνω από 37 νεκρούς και στο Μάλι της Δυτικής Αφρικής με 16 νεκρούς, το σίγουρο είναι ότι όλες επηρρεάζουν όχι μόνο τους ανθρώπους που ενεπλάκησαν σε οποιοδήποτε βαθμό σε αυτές και τους συγγενείς τους, αλλά κάθε άνθρωπο που πληροφορήθηκε για αυτές.

Τα συμπτώματα Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (PTSD) , όπως παρατηρεί η Διεθνής επιστημονική κοινότητα παρατηρούνται πλέον και σε άτομα που δεν σχετίστηκαν άμεσα με αυτές τις επιθέσεις κι αυτό δηλώνει πολλά για τις αλλαγές στην ψυχοσύνθεση του ανθρώπου στις σύγχρονες κοινωνίες.

Ο φόβος επηρεάζει άμεσα τις συμπεριφορές των ανθρώπων, αφού θα αποφύγουν μετακινήσεις ή συγκεκριμένα μέσα μεταφοράς, αλλά επίσης ο φόβος θα αυξήσει και τα επίπεδα ανθεκτικότητας μεταξύ των τοπικών κοινοτήτων.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970 κανείς δεν αναφερόταν σε προσβλητική ή και επιζήμια συμπεριφορά ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Η σχέση τότε θεωρούνταν ένα εντελώς ασφαλές μέρος. Η βία ήταν κάτι που συνέβαινε στα μπαρ ή στους δρόμους.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η βία στο σπίτι είναι κάτι, δυστυχώς, πάρα πολύ συχνό. Σύμφωνα με στοιχεία του 2014 περισσότερες από 4 εκατομμύρια γυναίκες...

Πολλές έρευνες έχουν γίνει σχετικά με τα videogames  Και την επιθετικότητα στα παιδιά. Οι επιστήμονες έφτασαν στο συμπέρασμα πως η αυξημένη έκθεση του παιδιού σε βίαια παιχνίδια αυξάνει την επιθετικότητα του. Τι ισχύει όμως με την εγκληματική και παραβατική συμπεριφορά;

Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν μειωμένη ευαισθησία στην βία, μειωμένη ενσυναίσθηση και μειωμένη θετική κοινωνική συμπεριφορά, ενώ αύξηση παρουσιάζεται στην επιθετική συμπεριφορά και επιθετικές τάσεις στα παιδιά που εκτίθενται στην βία των videogames.

Παρόλα αυτά υπάρχουν ελλειπή στοιχεία που να συνδέουν την εγκληματική συμπεριφορά με τα βίαια videogames.  Οι ειδικοί δηλώνουν πως η εκδήλωση της εγκληματικής και παραβατικής συμπεριφοράς είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και όχι ενός μεμονωμένου, όπως είναι η βία στα videogames. Η βία των videogamesείναι ένας παράγοντας ο οποίος συμβάλλει σε αυτό, χωρίς όμως να καθορίζει εξολοκλήρου την εκδήλωση εγκληματικής συμπεριφοράς.

 Έκκληση έχει γίνει από τους ψυχολόγους στις εταιρίες και βιομηχανία των videogames για προσαρμογή του περιεχόμενου των παιχνιδιών και της συμπεριλαμβανομένης βίας, στο ηλικιακό στάδιο του παιδιού και στην ψυχολογική του ανάπτυξη, καθώς και στην ρύθμιση γονικού ελέγχου.

Κατσαούνη Μαρία-Ψυχολόγος (MSc)

 

Πρόκειται ουσιαστικά για το «ηλεκτρονικό βραχιόλι» που όλοι πιθανόν έχουμε δει σε ταινίες του αμερικάνικου κινηματογράφου. Το σύστημα αυτό , στο επόμενο διάστημα θα εφαρμοστεί και στην χώρα μας, πιλοτικά κι αρχικά σε 200 κρατούμενους.

Λειτουργεί ως εξής: ένα βραχιόλι ηλεκτρονικής παρακολούθησης τοποθετείται στον αστράγαλο (συνήθως) του κρατουμένου, το οποίο εκπέμπει σήμα μέσω δορυφόρου ή δικτύου gsm. Σε περίπτωση κατ’οίκον περιορισμού τοποθετείται κι ενας σταθμός βάσης εντός της οικείας που αναμεταδίδει το σήμα στην εταιρία που είναι υπεύθυνη για την παρακολούθηση της σωστής λειτουργίας του όλου συστήματος.  Σε περίπτωση που υπάρξει απομάκρυνση από την οικoία.....

 

Στην Δικαστική Ψυχολογία ένα μεγάλο κομμάτι ανάμεσα στους υπόλοιπους τομείς της, είναι το Διαδικτυακό έγκλημα. Στην αμερικανική σειρά Homeland , ένας Πολιτικός δολοφονείται όταν ένας χάκερ καταφέρνει να σπάσει τον μοναδικό κωδικό του βηματοδότη του και να τον απενεργοποιήσει προκαλώντας του έτσι τεχνική ανακοπή. Σενάριο απολύτου φαντασίας; Η πιθανότητα πραγματικότητας;

Για την Europol , η πρώτη online δολοφονία είναι προ των πυλών. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεσή της, η μη επαρκής δυνατότητα ηλεκτρονικής προστασίας συσκευών (ειδικά ιατρικών) όπως τα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα που χρησιμοποιούν παλμούς και πχ καθορίζουν τους χτύπους της καρδιάς, μπορεί να τα κάνει εύκολα στόχους χάκερ. Επίσης στην ίδια έκθεση υποστηρίζεται ότι οι κυβερνήσεις ανα τον κόσμο έχουν θεωρήσει ασήμαντη την συγκεκριμένη απειλή με αποτέλεσμα να μην έχουν λάβει κανένα μέτρο προστασίας προς αυτήν την κατεύθυνση...

 

Στην ενδοοικογενειακή βία τα κύρια πρόσωπα είναι δύο, ο θύτης και το θύμα (ή τα θύματα, αφού πολλές φορές η βία του θύτη δεν περιορίζεται στο κύριο πρόσωπο που θυματοποιείται αλλά περνά και στα συνοδευόμενα μέλη συνήθως παιδιά).Για να αντιληφθούμε το «σύστημα» που συντηρεί την ενδοοικογενειακή βία, θα πρέπει να δούμε τα χαρακτηριστικά των κύριων προσώπων αυτών ξεχωριστά.

Καταρχήν ο Θύτης: Παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα κοινωνικά, με αυτήν που εκφράζει στις ιδιωτικές του στιγμές. Η υιοθέτηση της βίαιας συμπεριφοράς συνήθως ξεκινά με ένα ξέσπασμα που δεν θυμίζει σε τίποτα τον εως τότε παρουσιαζόμενο εαυτό του κι αυτό είναι κάτι που σοκάρει σε τέτοιο βαθμό το θύμα που να το καταστά αδύνατο να αντιδράσει λογικά και συνήθως το ρίχνει άμεσα στις αμφιβολίες (μήπως έκανα κάτι όντως λάθος εγώ; Μήπως τον πρόσβαλα;) , και στην βεβαιότητα ότι αυτό που έγινε αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Αυτό πολλές φορές αποβαίνει μοιραίο καθώς κάθε τέτοια βία παρουσιάζει κλιμακούμενη επιδείνωση...

Σελίδα 1 από 4