Τα εγκληματολογικά στερεότυπα είναι οι πεποιθήσεις των ανθρώπων σχετικά με τα τυπικά χαρακτηριστικά δραστών που σχετίζονται με συγκεκριμένους τύπους εγκλημάτων.

Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι έχουν κοινές πεποιθήσεις σχετικά με τα τυπικά χαρακτηριστικά των τρομοκρατών (καταγωγή Μέσης Ανατολής, Μουσουλμάνοι άνδρες μετανάστες), για τους παιδεραστές (λευκοί, μεσήλικες παντρεμένοι άνδρες), για τους μικροεμπόρους ναρκωτικών (αμόρφωτοι, νέοι Αφροαμερικανοί άνδρες ή μετανάστες). καθώς και πολλών άλλων τύπων εγκληματιών. Σε μεγάλο βαθμό αυτά τα στερεότυπα έχουν «χτιστεί» εξαιτίας του κινηματογράφου και των προφίλ που οι δράστες τέτοιων εγκλημάτων παρουσιάζουν στις ανάλογες ταινίες.

  • Εμπλακείτε σε ευχάριστες της εποχής δραστηριότητες μαζί π.χ. βάψιμο αυγών, τσουρέκια κτλ. Επιβραβεύστε τα παιδία για την προσπάθεια τους και την βοήθεια που σας προσφέρουν.
  • Μιλήστε στο παιδί σας για το Άγιο Πάσχα, τα Πάθη του Χριστού, την Μεγάλη Βδομάδα ή διαβάστε μαζί ιστορίες και παιδικά βιβλία σχετικά.
  • Μην τα φορτώνεται με διάβασμα και μην θεωρείτε τις μέρες αυτές σαν ευκαιρία για επιπλέον μαθητική εξάσκηση. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να ξεκουραστούν και να ξεφύγουν από τις υποχρεώσεις του σχολείου. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός πως τα περισσότερα παιδιά κάνουν «κοιλιά» λίγο πριν τις διακοπές του Πάσχα...

Ο αυτισμός είναι ένα σύνδρομο το οποίο κάνει την εμφάνιση του σε πρώιμο ηλικιακό στάδιο (έως 3 ετών) και επηρεάζει ολόκληρη την νοητική ανάπτυξη του ατόμου. Εμφανίζεται σε συχνότητα 1:10.000 γεννήσεις και δεν θεωρείται στατική κατάσταση καθώς οι επιπτώσεις της διαταραχής εμφανίζονται σε όλα τα ηλικιακά στάδια. Βασική αδυναμία του αυτισμού είναι η επικοινωνία και η συναισθηματική σύνδεση με τα άλλα άτομα. Τις περισσότερες φορές ο αυτισμός συνοδεύεται από άλλες διαταραχές όπως κώφωση, τύφλωση, νοητική στέρηση, επιληψία κ.α. Ο αυτισμός οφείλεται σε κάποια νευρολογική διαταραχή η οποία επηρεάζει την σωστή λειτουργία του εγκεφάλου και μέχρι σήμερα δεν είναι θεραπεύσιμη κατάσταση...

Οι άνθρωποι, κατά πλειοψηφία, υποτιμούν την θετική εντύπωση που δίνουν σε μια πρώτη συνάντηση με άλλους ανθρώπους. Είναι αυτό που ονομάστηκε The Liking Gap. Η ερώτηση «ήμουν άραγε αρκετά καλός/ή;» είναι μια ερώτηση πάρα πολύ συχνή σε διαφορετικές καταστάσεις, και μάλιστα ασχέτως από τον βαθμό που επιθυμούμε την επιβεβαίωση, και σε πολλά επίπεδα πχ μια ερωτική γνωριμία, μια συνέντευξη εργασίας, μια κοινωνική εκδήλωση κα...

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ εμπίπτει στους εθισμούς. Κι είναι γνωστό κι ευρέως παρατηρημένο ως σήμερα , το πόσο επηρεάζει τις ήπιες και λειτουργικές συμπεριφορές του ατόμου. Κάθε εξαρτημένο άτομο, μπαίνει σε έναν φαύλο κύκλο εθισμού-κατανάλωσης αλκοόλàαλλαγής συμπεριφοράς προς το χειρότεροàλήψη εκ νέου αλκοόλ ως ανακούφιση σε αυτές τις αλλαγές...

Αν κι από τους περισσότερους πιστεύεται ότι η συναισθηματική νοημοσύνη είναι κάτι που έχεις ή δεν έχεις, αυτό δεν ισχύει. Είναι ένα χαρακτηριστικό , μια δεξιότητα η οποία μπορεί όχι μόνο να οικοδομηθεί, αλλά και να βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό. Η βελτίωση της , όχι μόνο βελτιώνει τις σχέσεις μας, αλλά και την προσωπική ψυχική μας ευεξία. (University of Catania, 2022)

Στην πλειονότητα των καταστάσεων που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος καθημερινά υπάρχουν δυο τουλάχιστον επιλογές, τις οποίες οι περισσότεροι αγνοούν γιατί δεν έχουν εκπαιδευτεί να αναζητούν, και το αποτέλεσμα είναι να εισέρχονται σε μια κατάσταση άμυνας , στην οποία πλέον ως επίλυση φαντάζει μόνο η δικαίωση τους. Το κλειδί της αντιμετώπισης κάθε κατάστασης είναι στο να βρούμε πράγματι τις επιλογές που έχουμε, και να επιλέξουμε αυτήν που θα είναι λιγότερο κακή στην δεδομένη χρονική στιγμή. Αυτή είναι μια ορθολογιστική προσέγγιση , έναντι της συναισθηματικής πρώτης περίπτωσης , στην οποία το μόνο ζητούμενο είναι να αμυνθούμε και να έχουμε δίκιο. Συνοπτικά δηλαδή , η ευελιξία στην ερμηνεία και διαχείριση των συναισθημάτων , είναι ένας πολύ κεντρικός άξονας για την ύπαρξη μιας καλής ψυχολογικής προσαρμογής σε οποιαδήποτε κατάσταση...

Θα μπορούσε η τεχνητή νοημοσύνη στο μέλλον να αντικαταστήσει τον Ψυχολόγο και να αλλάξει την μορφή της Ψυχοθεραπείας όπως την ξέρουμε σήμερα;

Η ψυχοθεραπεία δεν θεραπεύει. Οδηγεί στην θεραπεία. Κι αυτό είναι το πρώτο και κυριότερο που πρέπει να μεταδώσουμε σε κάθε άνθρωπο που εισέρχεται στο γραφείο του Ψυχολόγου , με όποιο αίτημα κι αν έχει. Αυτό είναι που θα τον οδηγήσει στην ενεργητική εκείνη στάση , η οποία είναι απαραίτητη για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν μείνει με την πίστη ότι η ψυχοθεραπεία θεραπεύει , θα μείνει παθητικός, απαιτητικός και τελικά αναποτελεσματικός για τον ίδιο του τον εαυτό. Η ψυχοθεραπεία δημιουργεί στον ασθενή εκείνο το περιβάλλον σταθερότητας κι εναλλακτικής οπτικής, το οποίο θα ανοίξει την σκέψη της λειτουργικότητάς του για να οδηγηθεί ο ίδιος στην θεραπεία του εαυτού του.

Τι κοινά στοιχεία μπορεί να έχει το BDSM (Bondage, discipline, dominance,submission, sadism) ως μορφή επιλογής σεξουαλικής έκφρασης, και η πολυσυντροφικότητα ως στάση ζωής;

Αυτό που έχουν δείξει σχετικές έρευνες είναι ότι πολλές φορές άτομα που ανήκουν ιδεολογικά στην πολυσυντροφικότητα , έχουν πειραματιστεί σεξουαλικά στο BDSM, ασχέτως αν τελικά το υιοθέτησαν ως τρόπο έκφρασης ή όχι. Το σημαντικότερο όμως σε αυτές όλες τις έννοιες είναι η βαθιά άγνοια που υπάρχει στον γενικό πληθυσμό , ή ακόμα χειρότερα και η παρερμηνεία τους, που συμβαίνει κυρίως εξαιτίας των ταμπού περί οποιασδήποτε έννοιας που αγγίζει το σεξ.

Η πλειονότητα των ανθρώπων αναμένει από τους υπόλοιπους να είναι ειλικρινείς. Επίσης όμως, η πλειονότητα των ανθρώπων θα πει τουλάχιστον ένα ψέμα ημερησίως. Σοκαριστικό; Αληθινό

Από το αθώο ψέμα φυσικά, ως το ψέμα εξαπάτησης , η απόσταση είναι τεράστια. Και δεν λένε όλοι οι άνθρωποι ψέμα με σκοπό να εξαπατήσουν. Πολλές φορές και για να προστατέψουν. Το ψέμα όμως παραμένει ψέμα, κι ακόμα κι αν εξυπηρετεί έναν καλό συγκεκριμένο σκοπό, φθίνει την επικοινωνία.

Γιατί όμως το ψέμα βρίσκει τόσο εύκολα τον δρόμο του προς εμάς; Γιατί το πιστεύουμε εύκολα και επανειλημμένα;

Το πόσο ασφαλείς νιώθουμε στις σχέσεις μας , καθορίζει και την ανταπόκρισή μας σε αυτές και κατά συνέπεια την ποιότητα τους. Κι αυτό αφορά τόσο της ερωτικές όσο και τις φιλικές σχέσεις.

Στις ερωτικές όμως η ανασφάλεια και ο φόβος εγκατάλειψης, συχνά οδηγούν σε αντίθετα αποτελέσματα , καθώς το ίδιο το άτομο σαμποτάρει εξαιτίας της ανασφάλειας αυτής, την οποιαδήποτε δυναμική και προοπτική της σχέσης , και τελικά ζει αυτό που φοβόταν, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι ουσιαστικά το έχει προκαλέσει.

Το κοινό μοτίβο αυτών των ατόμων , το οποίο κι αποτελεί και παράδοξο, είναι ότι ενώ είναι απαισιόδοξα για την αγάπη, εντούτοις έχουν ιστορικό πολύ έντονων σχέσεων. Ενώ δηλώνουν σίγουρα ότι αποκλείεται να βρεθεί αυτός/η που θα τους αγαπήσει, εντούτοις ψάχνουν σχεδόν μανιωδώς σύντροφο.

Το αίσθημα εγκατάλειψης εκδηλώνεται συνήθως με συντριπτικό πόνο όταν τελειώνει μια σχέση, με αίσθημα απώλειας που ξεπερνά κατά πολύ αυτόν του χωρισμού κι αγγίζει περισσότερο αυτόν ενός πραγματικού πένθους. Κι αυτά τα συναισθήματα δεν είναι συναισθήματα που περιορίζονται στις ερωτικές σχέσεις. Ένα άτομο με φόβο εγκατάλειψης , έχει πιθανότατα βιώσει τραγική οποιαδήποτε απώλεια σε όλη την διάρκεια της ζωής του...