Η μοναξιά δεν είναι απλά το συναίσθημα. Είναι κατάσταση. Κι είναι μια πολύ-επίπεδη κατάσταση. Μπορεί να έχεις σχέση αλλά να βιώνεις μοναξιά στην εργασία σου. Η στον κοινωνικό σου κύκλο. Ή να ζεις την μοναξιά παντού , εκτός ίσως από έναν τομέα από αυτούς. Κι αυτό σαν κατάσταση νομίζω το βιώνει όλο και περισσότερος κόσμος. Είναι μια ιδιότυπη αποξένωση.

Το άγχος, καλό ή κακό, πυροδοτεί μια ψυχοβιολογική αντίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό. Ως καλό άγχος εννοούμε αυτό που μπορεί να αποτελέσει κίνητρο, και τελικώς να ενισχύσει την απόδοση μας σε συγκεκριμένη κατάσταση ή περιβάλλον. Το «κακό» άγχος μπορεί να είναι χρόνιας φύσης ή οξύ και έντονο. Ενώ ο υγιής εγκέφαλος επεξεργάζεται το καλό άγχος προσαρμοστικά, το κακό άγχος μπορεί να οδηγήσει σε δυσπροσαρμοστική επεξεργασία με μόνιμες επιπτώσεις στη δομή, τη λειτουργία και την πλαστικότητα του εγκεφάλου μας, με αλλαγές να παρατηρούνται επίσης στο σχήμα των νευρώνων, τη συνδεσιμότητα και τον αριθμό των κυττάρων.

Γνωρίζουμε όλοι τι προκαλεί η έλλειψη μιας τουλάχιστον επαρκούς αυτοπεποίθησης: διαρκής αμφισβήτηση των ικανοτήτων μας, υπερβολική επιφυλακτικότητα, αναβλητικότητα, απουσία αναγκαίου ρίσκου και τελικά κατάργηση της όποιας δημιουργικότητάς μας. Το πλαίσιο δημιουργίας αυτής της έλλειψης, συνήθως βρίσκεται στο παρελθόν και πολλές φορές σε παιδικά βιώματα κατά τα οποία είτε δεχόμασταν άδικη κριτική , είτε επιβράβευση για λάθος λόγους, είτε και τα δυο, με αποτέλεσμα να εσωτερικεύσουμε ως πεποίθηση το εξωτερικό μήνυμα που λαμβάναμε: «δεν θα είσαι ποτέ αρκετά καλός/η για να καταφέρεις κάτι αξιόλογο». Αυτό οδηγεί σε μια αίσθηση διαρκούς ντροπής και μια εικόνα για τον εαυτό μας ανεπάρκειας, η οποία φυσικά έχει αντίκτυπο σε κάθε τομέα, προσωπικό-κοινωνικό-εργασιακό. Ο φόβος επίσης συνοδεύει κάθε προσπάθεια , αφού ακόμη και μια τυχαία ή συγκυριακή αποτυχία, θα επιβεβαιώσει όλο το συγκεκριμένο πλαίσιο.

Παιδικές χρόνιες παθήσεις όπως είναι ο διαβήτης, διάφορα σύνδρομα κτλ, είναι ένα δυσάρεστο κομμάτι καθώς έχουμε στο μυαλό μας πως η παιδική ηλικία είναι συνυφασμένη με την ανεμελιά, το γέλιο, τη χαρά και την απουσία προβλημάτων. Ένα παιδάκι θα έπρεπε να είναι σε θέση να ευχαριστιέται το παιχνίδι και όλες τις δραστηριότητες του, όπως τα άλλα παιδιά της ηλικίας του, χωρίς κάποια ασθένεια να στέκεται εμπόδιο σε αυτό.

Δυστυχώς όμως υπάρχουν κάποιες παιδικές ασθένειες τις οποίες πολλά παιδάκια βιώνουν και πρέπει να μάθουν να ζουν με αυτές. Τέτοιου τύπου ασθένειες αφορούν όλη την οικογένεια και όχι μόνο το παιδί, καθώς περιορίζουν και ορίζουν εκ νέου τις συνθήκες της καθημερινότητας όλων των μελών της οικογένειας.
Το πως θα αντιμετωπίσει η οικογένεια την ασθένεια αλλά και το ίδιο το παιδί παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ψυχολογία του, την μετέπειτα στάση ζωής του και στην αυτοεικόνα που θα αναπτύξει το παιδί.
Έτσι παραδείγματος χάρην, σε μία έρευνα σχετικά με τον παιδικό διαβήτη έχει καταγραφεί πως όταν η μητέρα αναλαμβάνει εξολοκλήρου την ευθύνη της διατροφής του παιδιού, τότε το παιδί έχει την τάση να νιώθει και να χαρακτηρίζεται ως αδύναμο και άρρωστο, κάτι το οποίο κατ’ επέκτασιν επηρεάζει το κατά πόσο αισθάνεται επαρκής ή όχι ως ενήλικας...

Η πίστη είναι επιλογή για αυτό και η η απιστία είτε σαν μεμονωμένη πράξη είτε σαν γενικότερη συμπεριφορά δεν είναι κάτι που εκπλήσσει , αλλά κάτι που πληγώνει. Φυσικά μπορεί να οδηγήσει σε χωρισμό, διαζύγιο ή προσωρινή απομάκρυνση από την σχέση, εντούτοις η απιστία είναι και πολύ συχνή σε σχέσεις που συνεχίζουν.

Υπάρχουν σημαντικές έρευνες που δείχνουν σημαντικά στοιχεία για την απιστία: πχ τους 10 βασικούς λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι βγαίνουν εκτός σχέσης και βιώνουν ερωτικές εμπειρίες έξω από αυτήν, το πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνονται τα άτομα την απιστία, καθώς και στρατηγικές τόσο απόκρυψης της, όταν την πράττουν, όσο και αντιμετώπισης της, όταν την δέχονται

Σε μια πρόσφατη ερευνητική εργασία του στο περιοδικό Personality and Individual Differences (2022), ο Έλληνας εξελικτικός ψυχολόγος Μενέλαος Αποστόλου σημειώνει ότι το μακροχρόνιο ζευγάρωμα έχει πολλά οφέλη όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών, την υγεία και την ευημερία και τη συγκέντρωση πόρων. Αλλά η απιστία επιτρέπει στους ανθρώπους να έχουν «εφεδρικούς» συντρόφους. παρέχει πρόσβαση σε πρόσθετους υλικούς πόρους· για τους άνδρες, αυξάνει τον αριθμό των πιθανών απογόνων. και για τις γυναίκες επιτρέπει την πρόσβαση σε πιο γενετικά επιθυμητούς αναπαραγωγικούς συντρόφους εκτός της κύριας σχέσης τους...

Στο μυαλό πολλών ανθρώπων η παρακολούθηση πορνό μεταφράζεται αυτόματα σε παρέκκλιση ή ανωμαλία. Είναι όμως πράγματι έτσι;

Επίσης ένας μύθος είναι ότι είναι μια δραστηριότητα αποκλειστικά αντρική, πράγμα που δεν ισχύει. Οι γυναίκες παρακολουθούν επίσης πορνό, αν και όχι στον ίδιο βαθμό ή συχνότητα, αλλά με προτίμηση σε πιο ιδιαίτερη θεματολογία όπως έχουν δείξει έρευνες (BDSM κλπ).

Γιατί λοιπόν παρακολουθούμε πορνό;

Ένας βασικός λόγος είναι για να ανακαλύψουμε και να κατανοήσουμε τις εσωτερικές μας εμπειρίες και προσλαμβάνουσες στον σεξουαλικό τομέα. Το εύρος αυτής της κατανόησης μπορεί είτε να μας απελευθερώσει είτε να μας καταστήσει αγχωμένους ή και απογοητευμένους...

Οι κρίσεις πανικού δεν εμφανίζονται σε όλα τα άτομα με τους ίδιους πυροδότες. Ενώ η έκφανση και ή έκβασή τους ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο, οι γενεσιουργές αιτίες διαφέρουν , για αυτό και ποικίλου και οι πυροδότες. Οι οποίοι είναι πολύ σημαντικό να εξερευνηθούν στην Ψυχοθεραπεία και να αναλυθούν , γιατί αποτελούν μεγάλο κομμάτι της λύσης του προβλήματος.

Η κρίση πανικού είναι ακραία εκδήλωση υπερβολικού άγχους. Σε κάθε κατάσταση άγχους ο εγκέφαλός μας αναγνωρίζει και σηματοδοτεί δυο εντολές: της φυγής ή της μάχης. Στην κρίση πανικού υπάρχει ένα πάγωμα αντιδράσεων και μια επίμονη , αδιάλειπτη αυτοπαρατήρηση η οποία γεννά έντονα σωματικά συμπτώματα , συμπτώματα που εκλαμβάνονται ως άμεση και ισχυρή απειλή υγείας. Τον βαθμό αντίδρασης , ή για να ακριβολογούμε μη αντίδρασης, τον επηρεάζουν πολλοί παράγοντες όπως: η προυπάρχουσα «ευαισθησία» του ατόμου στο άγχος, η ένταση ανάγκης ελέγχου, και φυσικά οι σκέψεις οι οποίες κι αποτελούν τον πυρήνα του προβλήματος αφού ουσιαστικά είναι ο αυτόματος μεταφραστής των εκλαμβανομένων ερεθισμάτων και εμπειριών, κι άρα είναι αυτές που θα ορίσουν ποια έννοια θα δώσουμε σε αυτό που μας συμβαίνει εκείνη την στιγμή...

 Ένας έφηβος κλέβει για τους παρακάτω λόγους:

1. για να ανήκει στην παρέα

2 επειδή προέρχεται από στερητικό περιβάλλον

3. για να ανακτήσει τη στοργή που έχει στερηθεί από τον γονέα

4. για να αποδείξει στον εαυτό του ότι αξίζει 

Σχετικά με το ηθικό κομμάτι, τα παιδιά μικρότερης ηλικίας έχουνε το φόβο της τιμωρίας ως βάση της ηθικής του συμπεριφοράς, ενώ o έφηβος μετράει τις ηθικές του πράξεις σύμφωνα με την πρόθεση του να βλάψει κάποιον άλλον ή όχι. 

Τι μπορεί να κάνει ο γονέας;...

Πολλοί άνθρωποι έχουν υπάρξει σε μία σχέση που ενώ όλα πήγαιναν φαινομενικά καλά, ξαφνικά ο ένας από τους δύο συντρόφους εξαφανίζεται χωρίς κάποιο λόγο, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς κάποια ενημέρωση προς τον άλλον, ενώ εκείνος μένει με αναπάντητα ερωτηματικά…  Αυτό λοιπόν είναι το ghosting…

Για ποιους λόγους κάποιος εξαφανίζεται ξαφνικά από μία σχέση και δεν την τερματίζει όπως θα έπρεπε; ...

Αντίθετα με ότι οι περισσότεροι πιστεύουν, ο ανυπόμονος άνθρωπος δεν υποφέρει από την αναμονή, αλλά από την αβεβαιότητα. Δεν είναι δηλαδή ο χρόνος το πρόβλημα αλλά η ανασφάλεια για την εξέλιξη που φέρνει την ψυχολογική δυσφορία. Η εκμάθηση στην βελτίωση της υπομονής , κινείται ουσιαστικά σε 3 άξονες: στην ανάλυση των σκέψεων που έχουμε κατά την αναμονή, στην εξάσκηση της επιμήκυνσης της και στην επιβράβευση για κάθε επιτυχή αναμονή.

Οι σκέψεις που έχουμε κατά την αναμονή είναι αποθαρρυντικές για την βελτίωση της. Κι αυτό συμβαίνει γιατί στην προσπάθεια μας να καλύψουμε κάθε δυνατό σενάριο ώστε να είμαστε πιο προετοιμασμένοι, αγχωνόμαστε περισσότερο. Κι όσο μεγαλώνει το άγχος, η υπομονή χάνεται. Η ανάλυση λοιπόν των σκέψεων , μπορεί να οδηγήσει στην μετατροπή τους σε λειτουργικότερες...