Το κυριότερο γνώρισμα το άγχους είναι ότι μας εισάγει σε έναν αρνητικό κύκλο σκέψεων και συναισθημάτων που το επιδεινώνουν συνεχώς. Αυτόν ακριβώς τον «κύκλο» , σπάμε μέσα από την Ψυχοθεραπεία. Όσο περισσότερο καιρό μένει το άτομο στο άγχος , τόσο περισσότερο αρχίζει να αισθάνεται , ότι η μεριά του άγχους γίνεται η ισχυρότερη πλευρά της προσωπικότητάς του. Με απλά λόγια αρχίζει να αισθάνεται αγχωτικός, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Υπάρχουν δείκτες οι οποίοι βοηθάνε στο να σπάσει αυτός ο κύκλος άγχους , οι οποίοι είναι απλοί και μπορούν να εφαρμοστούν από τον καθένα για να βοηθήσει τον εαυτό του:

  • Στόχος δεν είναι η εξάλειψη του άγχους, αλλά η διαχείρισή του. Κανείς μας δεν θέλει να αισθάνεται δυστυχισμένος αλλά η ζωή μας δεν κινείται σε μαύρο-άσπρο. Δεν πρέπει να αγνοούμε την χρησιμότητα του άγχους και για αυτό θα πρέπει να στοχεύουμε στην διαχείρισή του. Η ανησυχία είναι χρήσιμη , μας ενεργοποιεί να δράσουμε, αυτό που πρέπει να αποβάλλουμε είναι το μόνιμο στρες.

  • Μην αποφεύγεις τα πράγματα που σε αγχώνουν...

Η Κατάθλιψη είναι μια Ψυχολογική διαταραχή της διάθεσης. Χαρακτηρίζεται από διαρκή χαμηλή διάθεση , και έλλειψη ενδιαφέροντος που γίνεται αντιληπτή και ως απουσία ενέργειας για το οτιδήποτε. Η Κατάθλιψη είναι ένα διαρκές σύμπτωμα κι όχι μια περαστική και πρόσκαιρη κακοκεφιά μερικών ημερών. Απαιτείται διαγνωστικά η ύπαρξή της για διάστημα 6 μηνών.

Τι την προκαλεί; Οι αιτίες είναι ποικίλες και δεν προέρχονται από μια και μόνο πηγή. Οφείλονται σε πλήθος παραγόντων όπως:

  • Βιολογικούς (αλλαγή στα επίπεδα νευροδιαβιβαστών)

  • Περιβαλλοντικούς (αλλαγές)

  • Κοινωνικοψυχολογικούς (απώλεια -μεταβολή)

  • Ψυχολογικούς (προσωπικά θέματα και γεγονότα)...

Να πας για θεραπεία; Τρελάθηκες; Αυτοί θα πάρουν τα λεφτά σου και θα σε κάνουν χειρότερα.

          Μια φίλη μου , μίσησε τους γονείς της και δεν τους μιλάει πια. Καλύτερα να το σκεφτείς καλά.

          Από τότε που πήγες «εκεί» άλλαξες. Κουβέντα δεν σηκώνεις πια. Είσαι σίγουρος ότι σου κάνει καλό;

-          Άσε καλέ, αυτή χώρισε το ζευγάρι , δεν είχαν πρόβλημα όταν αποφάσισαν να την επισκεφτούν.

           Ένας  ξάδελφος πήγε σε έναν από αυτούς και άρχισε να παίρνει φάρμακα και τώρα δεν μπορεί να τα κόψει.

           Έχουν κλείσει σπίτια … Από τη δυστυχία του κοσμάκη ζουν

          Μόδα έγινε τώρα, να πηγαίνεις για θεραπεία, άσε μας καλέ.

Οι παραπάνω φράσεις είναι μόνο λίγες από τις μομφές που έχουν ακουστεί για τους   επαγγελματίες που δουλεύουν στο χώρο της ψυχικής υγείας. Στην Ελλάδα επικρατεί σύγχυση και φόβος γύρω από αυτά τα επαγγέλματα και στους ανθρώπους που τα εξασκούν αποδίδονται είτε μυθικές δυνάμεις είτε οι υπηρεσίες τους  αντιμετωπίζονται με υποτίμηση και χλευασμό. Για ποιους λόγους όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Ο αθλητισμός προσφέρει για τους συμμετέχοντες τη δυνατότητα να αναπτύξουν δεξιότητες και έννοιες, οι οποίες θα συμβάλλουν στη δόμηση μιας «λειτουργικής» προσωπικότητας. Δεξιότητες όπως η υπευθυνότητα, η συνέπεια, η αυτονομία θα βοηθήσουν να προσαρμοστεί στις όποιες υποχρεώσεις της «ενήλικης» καθημερινότητας. Ταυτόχρονα, κύριο όφελος του αθλητισμού, είναι το ότι παρέχει στον συμμετέχοντα τη δυνατότητα να αποκτήσει δεξιότητες με τη βοήθεια των οποίων θα ανταπεξέλθει σε «δύσκολες» συνθήκες της εξέλιξής του.

«Θέλω να με πάρεις αγκαλιά.. Αγκαλιά.. Ξέρεις.. Είναι αυτό που τυλίγεις τα χέρια σου γύρω απο το σώμα μου.. Αλλά κρατάς την ψυχή μου». Υπάρχει ένα μέρος όπου η στεναχώρια, ο θυμός, ο φόβος, ο πόνος, η μοναξιά και η ανασφάλεια δεν έχουν θέση.. Εκεί θα βρείς την αγάπη, την ελπίδα, την αποδοχή και την ασφάλεια.. Μοναδικά συναισθήματα που ρέουν σε διπλή κατεύθυνση. Αυτό το μέρος ονομάζεται Αγκαλιά..

Μικρό αγόρι ανακαλύπτει καλά κρυμμένο περιοδικό με ακατάλληλο περιεχόμενο, έρχεται σε επαφή με το ερωτικό στοιχείο, ανακαλύπτει τα μυστήρια του γυναικείου κορμιού και εισέρχεται για πρώτη φορά στο… θαυμαστό κόσμο των μεγάλων. Αυτά στο παρελθόν, σε γνώριμα μοτίβα παλαιών ταινιών.  Τότε που τα πορνογραφικά περιοδικά αποτελούσαν κάτι σαν «μύηση» στον ερωτισμό και την ενηλικίωση. Στις μέρες μας τα πράγματα έχουν πια αλλάξει, χάρη στα τεράστια άλματα της τεχνολογίας και το διαδίκτυο.

Το διαδίκτυο που με αμέτρητες ιστοσελίδες καλύπτει κυριολεκτικά κάθε λογής «γούστα», καθώς το ελεύθερο σέρφινγκ επιτρέπει στους νεότερους να εισαχθούν ουσιαστικά μέσω της «κλειδαρότρυπας» στην ενήλικη ζωή και τους εμπειρότερους να διασκεδάσουν, να αναβαθμίσουν λίγο τις γνώσεις τους ή ακόμη και να κάνουν το ερωτικό παιχνίδι λίγο πιο «πικάντικο»...

Στο τέλος του αγώνα συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε τη φράση: «φταίει η κακή μας ψυχολογία». Όταν η απόδοση είναι μειωμένη αποδίδουμε την αιτία σε ψυχολογικά «φαινόμενα»: «δεν έχει καλή ψυχολογία-είναι αδύναμος ψυχολογικά!». Και την επόμενη ημέρα πηγαίνει στην προπόνηση για να δουλέψει την «κακή του ψυχολογία». Και πώς δουλεύεται; Πολλές φορές ο ψυχολογικός παράγοντας, ως ο περισσότερο δυσδιάκριτος,  αποτελεί τον «εύκολο» τρόπο να αιτιολογήσουμε το αποτέλεσμα. Αποδίδοντας την αιτία στην ψυχολογική κατάσταση, επιτυγχάνουμε την επίλυση μιας «γνωστικής ασυμφωνίας»: και αναγνωρίζουμε την κακή μας απόδοση και βρίσκουμε την αιτία. Είναι όμως η πραγματική;

Πόνος, ένα δώρο που δεν το θέλει κανείς. Αυτός είναι ο τίτλος ενός βιβλίου που έγραψε ένας χειρουργός και στις σελίδες του περιγράφει το πως κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να νοιώσει σωματικό πόνο.

Στο οπισθόφυλλο διαβάζουμε: "Πονάω, άρα υπάρχω"

Στο κρεβάτι ίσως ακόμα αποτελεί ενα απο τα μεγαλύτερα ταμπού. Οι άντρες το λατρεύουν, οι γυναίκες μάλλον το φοβούνται. Γιατί παρά τη διαρκή προσπάθεια της σύγχρονης κοινωνίας να απαλλαχθεί από στερεότυπα και προκαταλήψεις, το πρωκτικό σεξ εξακολουθεί να θεωρείται αμφιλεγόμενο θέμα, και όχι μόνο να εγείρει ακόμα συζητήσεις, αλλά να συνεχίζεται η αντιμετώπισή του ως κάτι το «μη φυσιολογικό».

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, καταλαβαίνουμε ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γνωρίζουμε με ακριβή στατιστική και απόλυτους αριθμούς το πόσο κοινή είναι αυτή η σεξουαλική πρακτική σε παγκόσμιο επίπεδο...

Αν μπορούσαμε να επιστρέψουμε και να παγώσουμε τον χρόνο, έστω για λίγο, στην πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μας.. Ποια θα ήταν αυτή; Αναμφισβήτητα στα παιδικά μας χρόνια..

Τότε που το μόνο πράγμα που θέλαμε.. ήταν να συναντήσουμε τους φίλους μας.. να παίξουμε.. να γελάσουμε..

Την εποχή που δεν υπήρχαν κινητά.. αλλά η επικοινωνία ήταν άμεση.. κοιτώντας τον άλλο στα μάτια..

Ο χρόνος πέρασε.. και εμείς βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε.. Αφήσαμε πίσω μας την αθωότητα.. την ελπίδα.. ότι τα όνειρα μας θα κρατήσουν για πάντα.. Την σιγουριά ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο..