Η θεραπεία σε ένα ζευγάρι δεν είναι ούτε εύκολη ούτε γρήγορη υπόθεση. Πολλά ζευγάρια ερχόμενα στο γραφείο μου, πιστεύουν ότι η συνεδρία θα λειτουργήσει ως χάπι, κι από την επόμενη μέρα της πρώτης κιόλας συνεδρίας , όλα θα αρχίσουν μαγικά να λειτουργούν ή να ξαναλειτουργούν στην σχέση τους. Επίσης παρατηρώ συχνά να προσέρχονται με πρώτιστη και κυρίαρχη ανάγκη να βρεθεί ποιος από τους δύο είναι ο περισσότερο λάθος, κι όχι ποια είναι τα λάθη και πως αυτά μπορούν να διορθωθούν με κοινή προσπάθεια.

Η Θεραπεία ζεύγους για να μπορεί να καταλήξει στην επιτυχή ολοκλήρωσή της έχει συγκεκριμένη πορεία και συγκεκριμένη δομή η οποία θα πρέπει να ακολουθηθεί και να περιέχει:...

Ένα από τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι γονείς με τα παιδιά τους είναι οι μεγάλες και απόλυτες κουβέντες, απειλές, τιμωρίες ή στερήσεις. Όλοι μας έχουμε ακούσει γονείς να λένε υπερβολές π.χ. εφόσον δεν κάθεσαι καλά δεν θα σε ξαναφέρω στην παραλία, δεν θα ξαναπάς στο πάρκο, δεν θα ξαναφάς παγωτό. Κουβέντες υπερβολικές οι οποίες φυσικά δεν ισχύουν και δεν θα πραγματοποιηθούν εκ των πραγμάτων, λόγω της φύσης  της υπερβολής τους. Δεν γίνεται να μην ξαναπάει ένα παιδάκι στο πάρκο ή στην θάλασσα , και μόλις ο γονέας ηρεμήσει θα αντιληφθεί ότι υπερέβαλε στα λόγια του και θα τα πάρει πίσω.

Ποιο είναι όμως το αποτέλεσμα αυτών των υπερβολών; Η μη πραγματοποίηση τους περνάει στον παιδί ένα μήνυμα…

Ο ύπνος είναι απαραίτητος για τα παιδιά αλλά και για τους ενήλικές. Μη ποιοτικός ή ελλιπής ύπνος έχει συνδεθεί με προβλήματα στην ψυχική υγεία του ατόμου. Από τις πρώτες μέρες ζωής ενός βρέφους σημαντικό ρόλο παίζει ο ύπνος και η διατροφή του μωρού. Αρχικά ένα βρέφος κοιμάται περίπου 16 ώρες το 24ωρο, στους 12 μήνες ο ύπνος μειώνεται στις 12 ώρες (με πιθανές διακυμάνσεις), ενώ στην ηλικία των 11-12 το παιδί κοιμάται περίπου 8 ώρες. Όσο μικρότερο δηλαδή το παιδί τόσο μεγαλύτερη ανάγκη για ύπνο έχει.

Οι διαταραχές στον ύπνο διακρίνονται σε δυσυπνίες και παραϋπνίες. Οι δυσυπνίες σχετίζονται με την διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου και τα αίτια είναι ψυχολογικής φύσεως. Έτσι π.χ. ένα παιδάκι μπορεί να παρουσιάζει δυσκολία έλευσης ύπνου, αϋπνίες ή υπερυπνίες  και διαταραχές στον κύκλο του ύπνου. Οι φοβίες είναι πολλές φορές αιτία αϋπνίας, κυρίως στα μικρότερα παιδάκια. Το 14% των παιδιών ηλικίας 3 ετών παρουσιάζουν προβλήματα αϋπνίας. Βέβαια, στα νήπια, αιτία αϋπνίας είναι πολλές φορές η ακατάλληλη διαχείριση του ύπνου από τους γονείς και η διευθέτηση των συνηθειών του ύπνου του παιδιού τους. Μόλις το παιδί μπαίνει σε μια σταθερή ρουτίνα ύπνου τότε μπορεί να έχει καλό ύπνο...

Σε μια πρόσφατη συζήτηση που είχα με έναν αγαπημένο συνεργάτη δικηγόρο περί γάμου και λοιπών κοινωνικών φαινομένων (!) άκουσα (με ενδιαφέρον ομολογώ) την άποψη ότι ουσιαστικά ο μόνος λόγος που παντρευόμαστε είναι η απόκτηση οικογένειας. Και συνήθως όταν λέμε οικογένεια εννοούμε στην Ελλάδα τα παιδιά, αν και προσωπικά πιστεύω ότι δυο άνθρωπο είναι οικογένεια και χωρίς παιδιά.

Φυσικά και διαφώνησα και όχι επειδή είμαι ρομαντική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είμαι! Διαφώνησα γιατί ως Δικαστικός Γραφολόγος έχω αναλάβει πάρα πολλές φορές υποθέσεις που αποδεικνύουν ότι ο γάμος είναι η μοναδική οικονομική ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στον θάνατο. Οξύμωρο έτσι;!

Σκεφτείτε, λοιπόν,να ζείτε με έναν άνθρωπο όλη σας την ζωή αλλά είτε λόγω τύχης είτε λόγω επιλογής να μην έχετε κάνει παιδιά. Είστε οι δυο σας ένας από τους δυο ξαφνικά πεθαίνει...

Η σημασία της αποδοχής των αθλητών

“Ο τίτλος ενός βιβλίου ισούται με χίλιες λέξεις” και ίσως ακόμη περισσότερες σελίδες. Ειδικά όταν πρόκειται για βιβλία που αφορούν σε παιδιά-αθλητές και στη σχέση τους με τους γονείς τους. «Θα συνεχίσεις να με αγαπάς ακόμη και αν δεν κερδίσω;», τιτλοφορείται ένα ξενόγλωσσο βιβλίο, το οποίο αποτυπώνει την ανησυχία των μικρών (και των μεγάλων) σε ηλικία αθλητών για τη στάση των γονέων τους απέναντί τους.

Η στάση των γονέων στον αθλητισμό, αναφέρεται στον τρόπο που οι γονείς αντιμετωπίζουν τον αθλητισμό και υποστηρίζουν τον αθλητή, καθώς και τη γενικότερη συμπεριφορά τους απέναντι στην αθλητική δραστηριότητα του παιδιού..

Αναφορικά στη στάση των γονέων, αυτή εκφράζεται μέσα από τις πεποιθήσεις και απόψεις τους για την έννοια του αθλητισμού. Ποια είναι η τοποθέτησή τους για την ωφέλιμη ή μη επίδραση του αθλητισμού, ποια η σημασία της προσπάθειας και της δουλειάς, ποιο το αντίκτυπο της νίκης και της ήττας, ποιος είναι ο πρωταγωνιστής της «παράστασης» με τίτλο «αθλητισμός»;

"Αν κρίνεις τους ανθρώπους, δεν υπάρχει χρόνος για να τους αγαπήσεις."
Mother Teresa

Φανταστικός διάλογος (ή όχι και τόσο) : Έτος 1996

-          Πόσους φίλους έχεις;

-          Φίλους ή γνωστούς;

-          Φίλους, ρε παιδί μου!

-          Οι φίλοι μου μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού!

-          Τυχερός είσαι!

Φανταστικός διάλογος (ή όχι και τόσο) : Έτος 2014

-          Πόσους φίλους έχεις;

-          452!

-          Μόνο; Εγώ 658!

-          Ούαου!

Οι θάνατοι δημοσίων προσώπων  (ηθοποιών, μουσικών, πολιτικών, κ.α) αγγίζουν τη ζωή μας.  Αυτό συμβαίνει γιατί,  ειδικά στην εποχή μας, με την πληθώρα μέσων επικοινωνίας (internet, περιοδικά, τηλεόραση κ.ο.κ) έχουμε τη δυνατότητα να τους "γνωρίσουμε", να μάθουμε καθημερινά νέα τους, να "τρυπώσουμε" στις προσωπικές τους στιγμές, να χαρούμε με τις χαρές και τις επιτυχίες τους, να τους νοιώσουμε με λίγα λόγια "δικούς μας ανθρώπους". Φτιάχνουμε μαζί τους μια σχέση με ιδιαίτερους κανόνες αφού αυτή η σχέση δεν είναι αμφίδρομη.  Τη στιγμή λοιπόν που ο άνθρωπος αυτός θα πάψει να ζει , μοιραία θα θρηνήσουμε το θάνατό του, όπως θα κάναμε με ένα άνθρωπο δικό μας με το οποίο είχαμε μια σχέση οικειότητας. 

Πως μπορώ να εκφράσω το πένθος μου για ένα δημόσιο πρόσωπο;

      Μη λογοκρίνετε τον εαυτό σας επειδή θρηνείτε αυτόν τον θάνατο

      Αν έχετε τη δυνατότητα παραβρεθείτε στην κηδεία ή το μνημόσυνο ή παρακολουθήστε μέσα από την τηλεόραση ή το διαδίκτυο.

      Μπείτε σε forum και μοιραστείτε τις σκέψεις και τα συναισθήματα σας για το θάνατο του αγαπημένου σας καλλιτέχνη/συγγραφέα/ηθοποιό κ.ο.κ

Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής ή αλλιώς μια χημική ουσία του εγκεφάλου και του σώματος μας. Η σεροτονίνη παίζει καθοριστικό ρόλο στην διάθεση μας, στον ύπνο μας, στην σεξουαλική μας συμπεριφορά, στο αίσθημα φόβου και επιθετικότητας. Με λίγα λόγια η έλλειψη της ή τα χαμηλά της επίπεδα, οφείλονται για την κατάθλιψη, την ανηδονία και την αρνητική ψυχολογία μας.

Επιπλέον, είναι υπεύθυνη για το αίσθημα κορεσμού και  το αίσθημα πληρότητας όταν τρώμε. Τα χαμηλά της επίπεδα μπορεί να οδηγήσουν σε συναισθηματική υπερφαγία και υπερκατανάλωση τροφής. Έτσι, μπορούμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο όταν δεν είμαστε καλά ψυχολογικά έχουμε την τάση να τρώμε παραπάνω και επιπλέον, να μην νιώθουμε ότι χορταίνουμε. Επιπροσθέτως, όταν πεινάμε πολλοί άνθρωποι γίνονται επιθετικοί, έχουν εκνευρισμό και είναι ευερέθιστοι. Τα μειωμένα επίπεδα σεροτονίνης έχει φανεί ότι προκαλούν άγχος, ανησυχία και εσωστρέφεια.

Η κατ’ οίκον εργασία , είναι ένα κύριο μέρος της Γνωσιακής Ψυχοθεραπείας. Βασισμένη στην συνεργατικότητα Ψυχοθεραπευτή και θεραπευόμενου, προσδιορίζεται με προσαρμοσμένο τρόπο στις ιδιαιτερότητες του θεραπευόμενου , και είναι το σύνολο των τεχνικών που μέσα από ασκήσεις θα τον βοηθήσουν να πετύχει τους κεντρικούς στόχους της θεραπείας μέσα από τα 3 κύρια πεδία της που δεν είναι άλλα από: την στρατηγική αντιμετώπισης των δυσάρεστων για τον ίδιο γεγονότων και καταστάσεων της ζωής του, την αναδιάρθρωση των στρεβλώσεων και καταστροφικών του πεποιθήσεων που έχουν διαμορφώσει το σύνολο της στάσης του, και την ανάπτυξη νέων του δεξιοτήτων που θα τον βοηθήσουν στο μέλλον να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο. Εάν η επιτυχία και στους τρείς αυτούς τομείς είναι εξίσου καλή , τότε μιλάμε για μια θεραπεία που στο σύνολό της χαρακτηρίζεται πετυχημένη.

Πολλές φορές νοιώθουμε να απογοητευόμαστε από άτομα ή καταστάσεις κυρίως γιατί υπερεκτιμήσαμε αυτά. Η υπερεκτίμηση ξεκινάει από την εξιδανίκευση, η οποία έχει της ρίζες της στην ανωριμότητα της παιδικής ηλικίας. Ως παιδιά εξιδανικεύουμε σχεδόν τα πάντα, κυρίως γιατί περιβαλλόμαστε από την γονική αγάπη που συνυπάρχει με τη ευθύνη όσων ζούμε. Αυτό βέβαια φυσιολογικά μας οδηγεί στα μετέπειτα στάδια της ωρίμανσης, στα οποία φιλτράρουμε αντικειμενικότερα τις προσλαμβανόμενες πληροφορίες, μειώνοντας έτσι τις προσδοκώμενες θετικές εκβάσεις βάσει της ρεαλιστικότητας των συμβάντων.