Ανησυχητικά είναι τα στατιστικά δεδομένα στην Ελλάδα με τα Ελληνόπουλα να καταναλώνουν αλκοόλ από πολύ μικρή ηλικία και αλόγιστη χρήση, φτάνοντας πολλές φορές σε κατάσταση οξείας μέθης με επικίνδυνες επιπτώσεις για την υγεία τους.

Πιο συγκεκριμένα έρευνα έδειξε πως ο μέσος όρος πρώτης κατανάλωσης αλκοόλ στην Ελλάδα είναι τα 10 έτη! Το 94,2% των Ελληνόπουλων έχουν καταναλώσει αλκοόλ τουλάχιστον μια φορά μεταξύ 13-18 ετών, ενώ ένας στους επτά εφήβους καταναλώνουν αλκοόλ με συχνότητα 2-3 φορές την εβδομάδα. Επιπλέον, το 17% δηλώνουν ότι έχουν φτάσει σε κατάσταση οξείας μέθης τουλάχιστον 3 φορές.

Η κατάσταση οξείας μέθης είναι κάτι το οποίο υποτιμάται από τους νέους, οι οποίοι θεωρούν πως κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί σε αυτούς, ότι αντέχουν το ποτό ή ότι μπορούν να ελέγξουν την κατανάλωση του. Δεν είναι λίγα όμως τα περιστατικά που καταλήγουν να νοσηλεύονται από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ στα νοσοκομεία, σε κατάσταση κωματώδους κατάστασης. Ακόμα όμως και αν δεν καταλήξουν σε κάποιο νοσοκομείο, παρουσιάζουν απώλεια μνήμης, αστάθεια, τάση για έμετο, δυσκολία στην ομιλία, επιβράδυνση αντιδράσεων κτλ, ως επιπτώσεις της υπερβολικής κατανάλωσης.

Ως κύρια χαρακτηριστικά ,κατάταξης μιας συμπεριφοράς χρήσης του Διαδικτύου, ως εθισμένης, επιστημονικά έχουν οριστεί τα εξής:

1) ανοχή καθημερινής ενασχόλησης πάνω από 4 ώρες συνεχόμενες με αυξητική τάση

2) Συμπτώματα Συνδρόμου Απόσυρσης ( μόνιμη θλίψη, απουσία αντίδρασης σε εξωτερικά ερεθίσματα, παθητική συμπεριφορά, απώλεια ενδιαφέροντος)

3) αδυναμία ορισμού συγκεκριμένου χρόνου απασχόλησης με το Διαδίκτυο και τήρησής του

4) έκπτωση της γενικής λειτουργικότητας του ατόμου & συνεχιζόμενη απουσία διαπροσωπικών σχέσεων με αυξητική τάση

Για τα περισσότερα ζευγάρια η εκσπερμάτιση σηματοδοτεί την οργασμική κορύφωση του άνδρα και το τέλος της σεξουαλικής πράξης. Ωστόσο, η διάρκεια της ερωτικής επαφής διαφέρει από ζευγάρι σε ζευγάρι και καθορίζεται από το πόσο χρόνο θεωρούν εκείνοι ως ικανοποιητικό. Παρόλα αυτά, υπάρχει μία ανδρική σεξουαλική δυσλειτουργία που δεν επιτρέπει στο ζευγάρι να καθορίσει το δικό του χρόνο και ονομάζεται «πρόωρη εκσπερμάτιση». Σε αυτή την περίπτωση, οι άνδρες αισθάνονται ότι δεν έχουν τον πλήρη «βουλητικό» έλεγχο, με αποτέλεσμα μόλις ερεθιστούν σεξουαλικά, να ολοκληρώνουν αμέσως. Ουσιαστικά, εκσπερματίζουν γρήγορα και ακούσια, ανεξαρτήτως από το αν το επιθυμούν ή όχι. Μερικοί ολοκληρώνουν μόλις το πέος τους εισέλθει στον κόλπο, καμιά φορά και πριν από την είσοδο ή ακόμα και αμέσως μετά 1-2 κινήσεις.

Όπως φαντάζει φυσικό, με τη σειρά της η σύντροφος δυσφορεί, αφού μη έχοντας αρκετό χρόνο, δεν προλαβαίνει να ολοκληρώσει. Παράλληλα, εκλαμβάνει τη συγκεκριμένη ανδρική συμπεριφορά ως εγωιστική και θεωρεί ότι ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την προσωπική του ικανοποίηση, αδιαφορώντας για τις δικές της ανάγκες.

Κι όμως... Η προωρότητα δεν αποτελεί μονάχα ανδρική υπόθεση, αφού έρευνες έχουν δείξει ότι και αρκετές γυναίκες βιώνουν παρόμοια «πρόωρη» ολοκλήρωση.

Ο αθλητισμός συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό παιδιών, με βασικό στόχο την ευχάριστη ενασχόλησή τους με μια δραστηριότητα η οποία συνδυάζει την άσκηση και τη διασκέδαση. Ταυτόχρονα τα παιδιά/αθλητές αποκομίζουν αρκετά άλλα οφέλη, αποβλέποντας στην ανάπτυξη στοιχείων προσωπικότητας, τα οποία θα τους βοηθήσουν στην προσαρμογή τους στην ευρύτερη κοινωνική τους ζωή. Ορισμένα από τα παιδιά συνηθίζουν στην προσπάθεια και συνεχίζουν στον αθλητισμό για μεγάλο χρονικό διάστημα, άλλα εγκαταλείπουν για διάφορους λόγους. Ένας από τους σημαντικότερους είναι και το ότι «δυσκολεύονται να προσπαθήσουν».

Αποτελεί ίσως φαινόμενο της εποχής, η αδυναμία των παιδιών να ανταποκριθούν στις όποιες απαιτήσεις του περιβάλλοντος, αν και είναι ανάλογες των ηλικιακών τους ικανοτήτων. Πιο απλά: Τα παιδιά μπορούν αλλά δεν θέλουν! ‘Η δεν έχουν μάθει πώς να επιθυμούν και να διεκδικούν αυτό που θέλουν.

Παρόλο που γνωρίζουμε τα συναισθήματα που βιώνει μια γυναίκα όταν δεν μπορεί να γίνει μητέρα μοιάζει να μην ασχολούμαστε τόσο με τα συναισθήματα που βιώνει ένας άντρας ο οποίος δεν μπορεί να γίνει πατέρας.

Συνήθως ένας άντρας δυσκολεύεται να εκφράσει τα συναισθήματα του και ακόμα περισσότερο τον πόνο που βιώνει επειδή δεν έχει παιδιά. Ο πόνος αυτός προέρχεται από τη γνώση ότι η κληρονομιά του θα πάψει να υπάρχει με το θάνατο του. Ως κληρονομιά εννοούμε την οικογενειακή του ιστορία,το όνομα του, κειμήλια, ιστορίες και αστεία που θα ήθελε να του διηγηθεί,δεξιότητες που θα ήθελε να του διδάξει,όπως οδήγηση,ψάρεμα κ.ο.κ. Προέρχεται επίσης από την ανάγκη του άντρα να εκπληρώσει αυτόν τον πατρικό ρόλο βοηθώντας ένα παιδί να περάσει από την παιδική στην ενήλικη ζωή.

Οι λόγοι που ένας άντρας δεν αποκτά παιδιά ποικίλλουν. Μπορεί η σύντροφος του να μην θέλει παιδιά, λόγοι γονιμότητας, μια σειρά αποτυχημένων σχέσεων που καθυστερούν την επιλογή του κατάλληλου συντρόφου,με αποτέλεσμα η ηλικία να μην είναι πλέον σύμμαχος,κοινωνικοί λόγοι καθώς και λόγω προσωπικών περιστάσεων.

Έρευνες έχουν δείξει ότι ο άντρας που δεν έχει παιδιά, επηρεάζεται περισσότερο από το γεγονός αυτό από ότι η γυναίκα. Γίνεται περισσότερο εσωστρεφής, καταθλιπτικός, θυμωμένος στις αντιδράσεις του. Έχει την αίσθηση του αποκλεισμού από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας ειδικά όταν είναι παρών σε συναρτήσεις που οι συζήτηση στρέφεται γύρω από τα παιδιά και βιώνει φόβο λόγω της μοναξιάς των γηρατειών. Επίσης το στερεότυπο ότι "αντέχει" του στερεί την συναισθηματική και φυσική υποστήριξη που συνήθως παρέχεται σε μια γυναίκα.

Τα κινητά τηλέφωνα έχουν γίνει εδώ και δεκαετίες αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας. Τα κινητά υποδέχτηκαν τα smartphonesκαι τα tablets, τα οποία εξυπηρετούν πολύ περισσότερους σκοπούς από ένα απλό τηλέφωνο όπως ήταν τα πρώτα κινητά.

Όσο η τεχνολογία μπαίνει στη ζωή μας τόσο εγείρονται …ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο κάνουν καλό στις κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων. Τους τελευταίους μήνες υπάρχει αυξημένη κινητοποίηση και προτροπή των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, μέσω διαφημιστών καμπανιών, με στόχο την μείωση του χρόνου που περνάμε απορροφημένοι στο κινητό μας και την αύξηση του ποιοτικού χρόνου που περνάμε με τον σύντροφο μας, τα παιδιά μας, τους φίλους μας, την οικογένεια μας...

Αλήθεια… έχουν άγχος τα παιδιά; Πολλοί γονείς λένε «Μα τι άγχος μπορεί να έχει ένα παιδί; Δεν έχουν τα προβλήματα που έχει ένας μεγάλος!». Κι όμως! Τα παιδιά βιώνουν άγχος!

Τι παιδικό άγχος σχετίζεται περισσότερο με κάποιον φόβο που έχει το παιδί..φόβο για το σχολείο, για την επίδοση του στα μαθήματα, για κάποια πιθανή αποτυχία, για πιθανή απόρριψη από τους φίλους του και πολλά πολλά άλλα, τα οποία στα μάτια ενός μεγάλου μπορεί να φαίνονται μικρά και όχι ουσιαστικά. Δεν παύει όμως να είναι σημαντικά για το ίδιο το παιδί.

Κάποια παιδιά μιλάνε για το άγχος τους. Ακόμα κι αν δεν μπορούν να το εκφράσουν ως άγχος, το εκφράζουν ως αγωνία ή κάτι που υπάρχει μέσα τους και τους προκαλεί ανησυχία ή με τον δικό τους τρόπο. Τις περισσότερες φορές όμως το εκδηλώνουν μέσω κάποιας συμπεριφοράς, την οποία ο γονέας δεν πρέπει να αγνοήσει όταν την εντοπίσει...

Η παραφιλία της Φετιχιτιστικής Διαταραχής (γνωστή κι ως Φετιχισμός), αφορά την «ερωτικοποίηση» άψυχων αντικειμένων ή μερών του σώματος, για την σεξουαλική ικανοποίηση. Σημειώνεται ότι ως διαταραχή γίνεται δεκτή μόνο όταν υπάρχει απουσία φυσιολογικής σεξουαλικής λειτουργίας χωρίς την ύπαρξη συγκεκριμένου φετιχιστικού αντικειμένου, κι όχι με την απλή προτίμηση.

Ανάμεσα στα πιο κοινά αντικείμενα φετίχ είναι τα γυναικεία εσώρουχα, σουτιέν, κάλτσες, παπούτσια, μπότες, ή άλλα είδη ιματισμού. Ένα άτομο με ένα φετίχ για ένα μέρος του σώματος (π.χ., πόδια, μαλλιά) θα επικεντρωθεί κατά κύριο λόγο σε  αυτήν την πλευρά του σώματος κι όχι τόσο επι των  γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής...

Το κυριότερο γνώρισμα το άγχους είναι ότι μας εισάγει σε έναν αρνητικό κύκλο σκέψεων και συναισθημάτων που το επιδεινώνουν συνεχώς. Αυτόν ακριβώς τον «κύκλο» , σπάμε μέσα από την Ψυχοθεραπεία. Όσο περισσότερο καιρό μένει το άτομο στο άγχος , τόσο περισσότερο αρχίζει να αισθάνεται , ότι η μεριά του άγχους γίνεται η ισχυρότερη πλευρά της προσωπικότητάς του. Με απλά λόγια αρχίζει να αισθάνεται αγχωτικός, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Υπάρχουν δείκτες οι οποίοι βοηθάνε στο να σπάσει αυτός ο κύκλος άγχους , οι οποίοι είναι απλοί και μπορούν να εφαρμοστούν από τον καθένα για να βοηθήσει τον εαυτό του:

  • Στόχος δεν είναι η εξάλειψη του άγχους, αλλά η διαχείρισή του. Κανείς μας δεν θέλει να αισθάνεται δυστυχισμένος αλλά η ζωή μας δεν κινείται σε μαύρο-άσπρο. Δεν πρέπει να αγνοούμε την χρησιμότητα του άγχους και για αυτό θα πρέπει να στοχεύουμε στην διαχείρισή του. Η ανησυχία είναι χρήσιμη , μας ενεργοποιεί να δράσουμε, αυτό που πρέπει να αποβάλλουμε είναι το μόνιμο στρες.

  • Μην αποφεύγεις τα πράγματα που σε αγχώνουν...

Η Κατάθλιψη είναι μια Ψυχολογική διαταραχή της διάθεσης. Χαρακτηρίζεται από διαρκή χαμηλή διάθεση , και έλλειψη ενδιαφέροντος που γίνεται αντιληπτή και ως απουσία ενέργειας για το οτιδήποτε. Η Κατάθλιψη είναι ένα διαρκές σύμπτωμα κι όχι μια περαστική και πρόσκαιρη κακοκεφιά μερικών ημερών. Απαιτείται διαγνωστικά η ύπαρξή της για διάστημα 6 μηνών.

Τι την προκαλεί; Οι αιτίες είναι ποικίλες και δεν προέρχονται από μια και μόνο πηγή. Οφείλονται σε πλήθος παραγόντων όπως:

  • Βιολογικούς (αλλαγή στα επίπεδα νευροδιαβιβαστών)

  • Περιβαλλοντικούς (αλλαγές)

  • Κοινωνικοψυχολογικούς (απώλεια -μεταβολή)

  • Ψυχολογικούς (προσωπικά θέματα και γεγονότα)...